tag:blogger.com,1999:blog-75211779529211183262012-02-01T05:22:02.408-08:00SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.comBlogger891100tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-22860485581587039362010-06-21T19:46:00.000-07:002010-06-21T20:57:02.292-07:00<strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">റെന്റെ ഏ കാര്‍,എന്ന സ്ഥാപനം നടത്തിത്തുടങ്ങാന്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">യഥാര്‍ത്ഥ</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">ത്തില്‍ കാരണമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.സമയം</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> പോകാന്‍ കണ്ട ഒരു</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">തമാശ.എന്നാല്‍ അതിന്റെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അപാര സാദ്ധ്യതകള്‍ പറഞ്ഞു മനസ്സി</span></strong><strong><span style="color:#330000;">ലാക്കിയതു</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> സ്ത്രീലമ്പടനായ ആര്‍.കെ</span></strong><strong><span style="color:#330000;"> ആയിരുന്നു.പരീക്ഷണം</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> വളരെ</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">വിജയകരമായീ...ആര്‍.കെ യുടെ വ്യക്തി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ജീവിതത്തിന്റെ പലകാണാ</span></strong><strong><span style="color:#330000;">ക്കുരുക്കുകളുംദാസിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> ജീവിതത്തില്‍പലതരത്തിലുള്ളപോറലു</span></strong><strong><span style="color:#330000;">കളോടെ ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">വലിയപരുക്കുകളില്ലാതെ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയി.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ആരാണ്..ഈ ആര്‍ കെ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഊണിനുപോലും ഉപായമില്ലാതെ നടന്ന ഒരു </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">തെരുവുതെണ്ടി</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">ചെറുപ്പക്കാരന്‍അന്യരെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ദ്രോഹിച്ചുമാത്രം വലിയവനായ കഥ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അതു ആനാട്ടിലെ എല്ലാപേര്‍ക്കുംനല്ലപോലെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അറിയുന്ന ഒരു </span></strong><strong><span style="color:#330000;">പരസ്യമായ രഹസ്യം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പരിചയപ്പെടുന്നവരുടെ തറവാട് കുളം </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">തോണ്ടാന്‍ മിടുക്കനായ ഒരു നാലാം കിട</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> നാട്ടിന്‍ പുറത്തു</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">കാരന്‍.എന്നാല്‍ മനുഷ്യരെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പറ്റിക്കാന്‍ നല്ല കഴിവ് ഉണ്ടെന്ന്</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">തെളിയിച്ച </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ആര്‍.കെ.യുടെ വിജയപാത അവസാനിച്ചത്....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ദാസ് എന്ന കഥാപുരുഷന്റെവരവോടെയായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">എല്ലാ വഞ്ചനകള്‍ക്കുംഒരുതിരിച്ചടിഅനിവാര്യം! </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അങ്ങനെ പുതിയ യുഗപുരുഷന്‍ സകല </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ശക്തിയോടുംഗോദയി</span></strong><strong><span style="color:#330000;">ലിറങ്ങീ.ദാസ്..ദി..ഗ്രേറ്റ്!</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">റെന്റെഏകാര്‍,പിന്നെ ലേഡി വിത് ആയി..</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അതിന്റെ മഹിമ</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">കൂടിത്തുടങ്ങിയ കാലം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">തറവാടിന്റെ അശ്രീകരമായ ദാസ്....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പുറം ലോകം അറിയുന്ന റോയല്‍..കേഡി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> ആയി അറിയപ്പെട്ടു</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">തുടങ്ങീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">(പേരിടാന്‍നാട്ടുകാര്‍എന്നുംവിരുതന്മാര്‍ആയിരുന്നു)</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഒരു നിമിഷം...</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കാല്‍ ബ്രേക്കില്‍ ആഞ്ഞു ചവിട്ടി.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ചിന്തകള്‍ക്ക് വിരാമം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ടയര്‍ റോഡില്‍ ഉരഞ്ഞു കറങ്ങീ....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">വണ്ടി നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">മുന്നില്‍ കൃത്യമായി പറഞ്ഞയാള്‍ ,</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൃത്യ സമയം...</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">ഡോര്‍ തുറന്ന് ഷാള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച്,മിസ്സ്:ശാലിനി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">നായര്‍ഇറങ്ങീ...അല്ല ഇറക്കിവിട്ടു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൈവീശിക്കാട്ടി അവള്‍</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">മുന്നിലെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കാറിന്റെ പിന്‍സീറ്റില്‍ കയറി.അപ്പോള്‍..</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കോഡ് ഭാഷ സ്വായത്തമാക്കിയ ശാലിനി....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കാറില്‍ ചാരിക്കിടന്നു</span></strong><strong><span style="color:#330000;">ഒരുപാട്സ്വപ്നവുമായീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">മനസ്സില്‍ എഴുതിവച്ച കണക്കുകള്‍ </span></strong><strong><span style="color:#330000;">കൂട്ടി ദാസ് </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കാര്‍ വീണ്ടും</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">പായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.ഇനി ഇന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"> 4പേരെ ക്കൂടെ എത്തിക്കേണ്ടതുണ്ട്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അതുകഴിഞ്ഞാല്‍ വിശ്രമം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ബുക്ക് ചെയ്ത വിദേശകാറുകള്‍ ഇനിയും </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">എത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">അതിന്റെ ഉത്ഘാടനം </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഏതു കൈപ്പുണ്യമുള്ള വളെക്കൊണ്ടാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കണം എന്ന് ഇനിയും തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അപ്പോഴാണ് ജോലിയ്ക്കുള്ള ലിസ്റ്റിലെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പെണ്‍ പേരുകള്‍ മനസ്സില്‍</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">വന്നതു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഇന്നത്തെ ലിസ്റ്റില്‍ വീണ്ടുംഒന്നുകണ്ണോടിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">സഹോദരിയും,മകളും?ഒന്നുസമാധാനിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">സഹോദരീ ഭര്‍ത്താവിനു ഒഫിഷ്യല്‍ ടൂര്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ആണെന്നറിയാമായിരുന്നു.</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">അല്പംസമ്പാദ്യം?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അവള്‍ മോഹിച്ചിരുന്നു എന്നും, അതിനായീ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഈ ആഴ്ച്ച കാണാമെന്നും ഭാര്യയോട് </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പറഞ്ഞിരുന്നതു ഓര്‍ത്തു.</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">മകളോ?അവള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അച്ചനോടൊപ്പം പോകാന്‍ സാധ്യതയില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">എങ്കില്‍?പുറത്തുമാറിയതാകാം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ആശ്വാസംതോന്നി...</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടികള്‍ പോലും </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഇപ്പോള്‍ വളരെ പ്രാക്റ്റിക്കലാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കണക്കുകള്‍ കൂട്ടി അയാള്‍കാര്‍പായിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ലക്ഷങ്ങളുടെ കണക്കുനോക്കുന്ന ഭാര്യ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ബോബ് ചെയ്ത മുടിയും,</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">ലിപ്സ്റ്റിക്ക് </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഇട്ട് നിറം വരുത്തിയപുഞ്ചിരിയുമായീമുന്നില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഗേറ്റു തുറന്നപ്പോഴാണ്..വീടെന്നകൊട്ടാര</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ത്തില്‍എത്തിയത്</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">അറിഞ്ഞത്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">റ്റി. ബി യില്‍ വരുന്ന പ്രമുഖരുടെ ആര്‍ത്തി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പിടിച്ചമുഖം അപ്പോ</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">ഴും മനസ്സില്‍ നിന്നും </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">മറഞ്ഞിരുന്നില്ല.അവരുടെ ദാഹ ശമനത്തിനു</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പറ്റിയ ഇരകള്‍ ഒന്നും ഇന്നത്തെ ലിസ്റ്റിലില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഡാര്‍ലിംഗ്....ചുമലില്‍ സ്നേഹമുള്ള കൈകള്‍..</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അയാള്‍ കാറില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഭാര്യ</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">കൈനീട്ടി.നീട്ടിയ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൈകളില്‍ വൈരനെക്ക് ലസ്സിന്റെപെട്ടി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കൊടുക്കുമ്പോള്‍പറയാന്‍ മടിച്ചില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഇന്ന് ആളെത്തിയിട്ടില്ല.....!</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ നല്ലവളായ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഭാര്യയായീ രേഖ എന്ന</span></strong> <strong><span style="color:#330000;">പതിവ്രത....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">തലകുലുക്കീ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ഡോണ്ട് വറീ..ഡാര്‍ലിംഗ്..</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അവള്‍ അയാളെഒളിക്കണ്ണിട്ട്നോക്കീ...ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ബിയര്‍ കുപ്പി തുറന്ന് സ്വയം </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ദാഹംതീര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">അതുകഴിഞ്ഞാകാം റ്റി.ബിയിലെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">പ്രമുഖരുടെ ദാഹം തീര്‍ക്കല്‍!</span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330000;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2286048558158703936?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-19257331951306619872010-06-20T22:39:00.000-07:002010-06-21T04:51:23.532-07:00<strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">സ്റ്റിയറിംഗില്‍ വിരലുകള്‍ താളമടിച്ചു.ഇംഗ്ലീഷ് </span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">മ്യൂസിക്കിന്റെ നേര്‍ത്ത</span></strong> <strong>ശബ്ദംകാറിനുള്ളിലെ </strong><br /><strong>അന്തരീക്ഷത്തെ പുളകം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.</strong><br /><strong>കൂളിംഗ്ലാസ്സിന്റെ മറയില്‍കണ്ണുകള്‍പലകാഴ്ച്ചകളും</strong><br /><strong>പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.</strong> <strong>കാണുന്നതിലൊന്നും പുതുമ</strong><br /><strong>തോന്നിയില്ല.ഇനിയും കാണാന്‍ഏറെഉണ്ടെന്ന</strong><br /><strong>തോന്നല്‍ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നുവോ?</strong><br /><strong>മനസ്സാക്ഷി പണയം വച്ച</strong> <strong>തനിയ്ക്കിനി മറ്റൊന്നും</strong><br /><strong>ചിന്തിക്കാനില്ല എന്നതോന്നല്‍ ചിലപ്പോള്‍,</strong><br /><strong></strong><br /><strong>മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിലെവിടെയോ.എന്തോഒരു </strong><br /><strong>വല്ലായ്മ സൃഷ്ടിക്കുന്നുവോ?</strong><br /><strong>തൊട്ടടുത്ത് മിഡിയും റ്റോപ്പും അണിഞ്ഞ് </strong><br /><strong>ശാലു.(അവളുടെ പേര്</strong> <strong>ഇന്നുമുതല്‍ശാലിനിനായര്‍,)</strong><br /><strong>എന്താ?കൊള്ളാമോ...ഇടം കണ്ണിട്ട് അവളെ</strong><br /><strong>ഒന്നു നോക്കി.അകലെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന </strong><br /><strong>അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ പ്ര</strong><strong>തീക്ഷയുടെതിളക്കമുണ്ടോ?</strong><br /><strong>ഒന്നുകൂടി നോക്കാന്‍ തോന്നി.</strong><br /><strong>(പതിനേ</strong><strong>ഴിന്റെ സൌന്ദര്യം എന്നും തനിയ്ക്കൊരു</strong><br /><strong>ദൌര്‍ബ്ബല്യം തന്നെയായി</strong><strong>രുന്നല്ലോ?എന്നാല്‍ മനസ്സ് </strong><br /><strong>വേണ്ടെന്നുവച്ചു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>താന്‍ വേണമെന്ന് വച്ചാല്‍?ഒന്നുകൂടിനോക്കിപ്പോയാല്‍....</strong><br /><strong>തന്റെ ബിസിനസ്സ് ശൃംഖലയുടെ കടിഞ്ഞാണ്‍ ഇവിടെ</strong><br /><strong>വച്ച് പൊട്ടി</strong><strong>പ്പോകാം.വേണ്ടാ...മനസ്സ് വിലക്കീ.ഓരോ </strong><br /><strong>തവണയും താന്‍ചെറുപ്പക്കാരു</strong><strong>ടെ മുന്നില്‍ എത്രത്തോളം</strong><br /><strong>മനോനില കൈവരിക്കുന്നുവെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍ അഭിമാനം തോന്നി.ഒപ്പം കുറ്റബോധവും.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>തന്റെ കൈവിരലുകളില്‍ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു</strong><br /><strong>അവളും.</strong> <strong>ചിരിവരുത്തി അവള്‍ ചോദിച്ചു...എന്താസര്‍?</strong><br /><strong>മനസ്സ് വായിക്കാന്‍പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്കൈവിരലുകള്‍വഴി യുംഒരുവഴിയുണ്ടെന്ന്</strong> <strong>അറിഞ്ഞത് അപ്പോഴാണ്.</strong><br /><strong>പുഞ്ചിരിച്ചു ..എന്താ ശാലു?</strong><br /><strong>നിനക്ക് ധൃതിയായോ?വീട്ടിലെത്താന്‍?മറുചോദ്യംകൊണ്ട്</strong><br /><strong>അവളെ നോക്കിയിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>വേണ്ടാ..നമ്മുടെ കാര്യം കഴിയട്ടെ.എത്രയും വേഗം </strong><br /><strong>അക്കര കടക്കണം.</strong><br /><strong>നഴ്സിംഗ് വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിച്ചേരാന്‍ തുടങ്ങിയ കാലം</strong><br /><strong>മുതല്‍ അവള്‍</strong> <strong>ഒന്നു ഓര്‍ത്തെടുത്തു.</strong><br /><strong>സംസാരംകൂടുതല്‍തുടരാന്‍അനുവദിച്ചില്ല.</strong><br /><strong>സഹോദരിയെയും,മകളെയും</strong><br /><strong>വരെ വില്‍ക്കാന്‍ മടിക്കാത്ത തനിയ്ക്ക്..</strong><br /><strong>സദാചാരം ദഹിക്കില്ലഎന്ന് അവള്‍ തല്‍ക്കാലം</strong><br /><strong>അറിയേണ്ടാ..മനസ്സ് വിലക്കീ.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ 2തവണ തോല്‍വിയറിഞ്ഞ </strong><br /><strong>താന്‍..എന്ന മാന്യന്‍</strong> <strong>കമ്പനി എം.ഡി.യുടെ </strong><br /><strong>സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുന്നതിന്റെ രഹസ്യവും ഇതൊക്കെ</strong><br /><strong>ത്തന്നെ യാണല്ലോ?</strong><br /><strong>അയാള്‍ വീണ്ടും സ്റ്റിയറിംഗില്‍വിരലുകള്‍അമര്‍ത്തീ...</strong><br /><strong>വേഗം പോരെന്നുണ്ടോ?</strong><br /><strong>കമ്പനിയുടെ മറവിലെ കള്ളക്കളികള്‍,കുത്തഴിഞ്ഞ </strong><br /><strong>കണക്കുകള്‍,</strong> <strong>മുച്ചീട്ടുകളിയും രതിസേവയും,</strong><br /><strong>നേതാക്കന്മാര്‍ക്ക് അറിഞ്ഞു ദാനവും!</strong><br /><strong>മദ്യത്തിന്റെയും മയക്കുമരുന്നിന്റെയും </strong><br /><strong>മനസ്സറിഞ്ഞ താനെന്ന</strong> <strong>സമൂഹദ്രോഹീ....</strong><br /><strong>അയാള്‍ ചിരിച്ചു..അല്ല താനെന്നസമൂഹരക്ഷകന്‍.....!</strong><br /><strong>അയാള്‍ റോഡിലേയ്ക്കു ശ്രദ്ധിച്ചു </strong><br /><strong>കണ്ണാടികള്‍ക്കിടയിലൂടെ,,നീണ്ട</strong><br /><strong>പാത മനോഹരം.എന്നാല്‍ അവസാനമില്ലാത്ത</strong><br /><strong>അവ തന്നെപ്പോലെ </strong><strong>അകലേയ്ക്ക് </strong><br /><strong>പാഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു......</strong><br /><strong></strong><br /><strong>മനസ്സ് ഉപദേശിച്ചു...ഇല്ല താന്‍ ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും</strong><br /><strong>ആലോചിക്കരുത്..</strong> <strong>കാരണം ചിന്തകള്‍, തന്നെ ഒരു പക്ഷേ..മനുഷ്യനാക്കിയേക്കാം..</strong><br /><strong>മനസ്സാക്ഷിയുള്ളവനാക്കിയേയ്ക്കാം.പക്ഷേ..തനിയ്ക്കു</strong><br /><strong>ഒരിക്കലും</strong> <strong>മനുഷ്യനാകാന്‍ കഴിയില്ല.താന്‍ അതു </strong><br /><strong>ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല.</strong><br /><strong>താന്‍.എന്ന..ദാസ്.....!</strong><br /><strong>ഈപേരുപോലും തന്റെഅസ്ഥിരതയെക്കുറിക്കുന്നു.</strong><br /><strong>താന്‍ആരായിരിക്കാം?</strong><br /><strong>വിസിറ്റിംഗ് കാര്‍ഡിലെ തന്റെ പേര്..</strong><br /><strong>എന്നും തന്നെ നോക്കി പരിഹസിച്ചിരുന്നു.</strong><br /><strong>ദാസ്.എസ്.നായര്‍.(നായര്‍ സ്ഥാനം തന്റെ പേരിനെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയിരുന്നോ?)അതോ..അഭിമാനം </strong><br /><strong>നല്‍കിയിരുന്നോ?</strong><br /><strong>അറിയില്ല .എന്നാല്‍...അനേക കുടുംബങ്ങളുടെ </strong><br /><strong>ജീവിതത്തിന്റ്റെ നെടും</strong><br /><strong>തൂണുകളിളക്കി എന്നതു കേവലം സത്യം.മാത്രം.</strong><br /><strong>ഓര്‍മ്മകള്‍....</strong><br /><strong>ബാല്യകൌമാരത്തിന്റെ,നെറികെട്ട ജീവിതം,</strong><br /><strong>തന്റെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ</strong> <strong>വഴിക്കണ്ണുകള്‍. </strong><br /><strong>കൌമാരം...</strong><br /><strong></strong><br /><strong>യൌവ്വനം?</strong><br /><strong>അതിരുകള്‍ വിട്ട സൌഹൃദത്തിന്റെ ഗതികിട്ടാ</strong><br /><strong>പ്രണയങ്ങള്‍,</strong> <strong>പ്രോത്സാഹനങ്ങള്‍?</strong><br /><strong></strong><br /><strong>എന്നാല്‍ തനിയ്ക്കു കിട്ടിയ മനസ്സാക്ഷിയില്ലാത്ത</strong><br /><strong>ഈ മനസ്സ് ആരുടേതാ</strong> <strong>യിരിക്കാം?</strong><br /><strong>അഭിമാനമില്ലാത്ത മാതാപിതാക്കളുടേതോ?</strong><br /><strong>പകതീരാത്ത കാരണവന്മാരുടേതോ?അതോ </strong><br /><strong>പണക്കൊതിപിടിച്ച ഭൂതത്താന്മാരുടേതോ?</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ഏതായാലും തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ പച്ചപ്പു </strong><br /><strong>തേടിയയൌവ്വനങ്ങളുടെ</strong> <strong>ആജീവനാന്ത നൊമ്പരങ്ങളുടെ വിലതന്നെയായിരുന്നു തന്റെ ജീവിത</strong> <strong>വിജയം!</strong><br /><strong>മടക്കിക്കെട്ടിയ കൈലിയിലും,ചുരുക്കിക്കയറ്റിയ </strong><br /><strong>ഷര്‍ട്ടിന്റെ കൈകളിലും</strong> <strong>താന്‍ എന്ന ദാസ്...</strong><br /><strong>മറ്റാരുംകാണാത്ത പലതരം വികാരങ്ങള്‍ </strong><br /><strong>കണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു.വട്ടം കെട്ടിയ തലക്കെട്ടിലും</strong><br /><strong>കടിച്ചുപിടിച്ച ബീഡി</strong> <strong>ക്കുറ്റിയിലും ആരുംകാണാത്ത</strong><br /><strong>ആവേശവും.</strong> <strong>മടിക്കുത്തിലെ കത്തിക്കു പ്രതിഫലം കിട്ടിയ കാശിനുമുകളില്‍ താന്‍</strong> <strong>പടുത്തുയര്‍ത്തിയ സാമ്രാജ്യം...</strong><br /><strong>ബന്ധങ്ങള്‍ ഇവയൊക്കെ ..?</strong><br /><strong>അഞ്ചിനു പത്തും.പത്തിനു നൂറും....ഒടുവില്‍..</strong><br /><strong>ലക്ഷങ്ങളുടെ സമ്പത്തിലും,താന്‍ ഇന്നും </strong><br /><strong>ഓര്‍ക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നത്..</strong><br /><strong>നഷ്ടങ്ങളുടെ..കണക്കുകള്‍ മാത്രം.</strong><br />തുടരും........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1925733195130661987?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-59848036876513798342010-03-11T01:48:00.000-08:002010-03-11T03:11:22.188-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വീട്ടുമുറ്റത്ത്നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നപ്ലാസ്റ്റിക്ക്കവറുകള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അലുമിനിയംപാത്രങ്ങള്‍,പാല്‍ക്കവറുകള്‍,കമ്പിത്തുണ്ടുകള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പഴയനോട്ടുബുക്കുകള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">.പത്രക്കടലാസ്സുകള്‍,പിന്നെ കുറേ പഴയചാക്കുകള്‍.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിനടുക്കല്‍ ഒരു പഴയ തുരുമ്പെടുത്ത് തുടങ്ങിയ സൈക്കിള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിനടുത്ത് ഒരു പഴയ പനം പായ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇതെല്ലാമാണ് അബൂക്കയുടെ സമ്പത്ത്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വീട് എന്നുപറഞ്ഞാല്‍ പഴയ ഒരു ചെറ്റപ്പുര ,അതിനെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രണ്ടായി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തിരിച്ച് മറച്ചിരിക്കുന്നു.ഒരുവശം അടുക്കള .</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അപ്പുറം കിടപ്പു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മുറി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കിടക്കമുറിയ്ക്കുള്ളില്‍ പഴയ ഒരു ചാക്കുകട്ടില്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിന്റെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വശത്ത് പായും തലയിണയുംചുരുട്ടി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വച്ചിരിക്കുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അടുക്കളയില്‍ ചുവരിനു പകരം ചാക്കുമറച്ചുകെട്ടി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">യിരിക്കുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തറയില്‍ ചാണകം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"> മെഴുകിയതറയില്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">യരണ്ടു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വലിയഅടുപ്പുകള്‍.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രണ്ടിലുംതീ,</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നല്ലതുപോലെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കത്തുന്നുണ്ട്.വലിയഉരുളി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">യില്‍ഇറച്ചിക്കറി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വെട്ടിത്തിളക്കുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നിലത്ത്ചമ്രംപടിഞ്ഞിരിന്നു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പത്തിരിക്ക് മാവു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ശരിയാക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ന്നത്, നബീസ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അബൂക്കയുടെ പുന്നാരബീവി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എപ്പോഴുംനബീസുഎന്തെങ്കിലുംപണിയുടെതിര</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ക്കിലായി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രിക്കും.പാചക കലയുടെപുണ്യം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നബീസുവിനു അള്ളാ </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അറിഞ്ഞുനല്‍കിയ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അനുഗ്രഹവും.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അടുപ്പില്‍ തിളച്ചുമറിയുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"> ചായേന്റെ വെള്ളം .</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അടുത്ത് എപ്പോള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വേണമെങ്കിലും തയ്യാര്‍ എന്നു </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പറഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നോക്കിയിരിക്കുന്നകുറെ ഭക്ഷണസാധനങ്ങള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തൊട്ടടുത്ത്കുറെപ്ലാസ്റ്റിക്ക്കവറുകള്‍(ഇറച്ചിക്കറി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പായ്ക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചെയ്യാന്‍)</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നല്ലവെടിപ്പുള്ള തറയില്‍ കാലും നീട്ടി അവള്‍ ഇരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രാവിലെത്തെ പണി തീര്‍ന്നു. ഇനി എത്തേണ്ടിടത്ത് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എത്തിച്ചാല്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തന്റെ ജോലി തീര്‍ന്നു എന്ന മുഖഭാവം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കസവുതട്ടം മാറ്റിവച്ച് മുഖം ഒന്നു കഴുകീ നബീസു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അകലെനോക്കിയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അകലെഅബൂക്കയുടെകഷണ്ടികയറിയതലകാണുന്നുണ്ടോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തോട്ടില്‍ പോയി കുളികഴിഞ്ഞ് തലതുവര്‍ത്തിക്കൊണ്ട്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കൈലിയും അരക്കൈബനിയനുംഇട്ട്,അബൂക്കവേഗത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നടന്നുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇനി ഒരു തലക്കെട്ടും പിന്നെ അരയില്‍ ഒരു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വീതിബെല്‍റ്റും</span></strong> ,<strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അബൂക്ക റെഡി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുടിയിലേയ്ക്കു വരുന്ന വഴിയിലും അബൂക്ക </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മനക്കണക്കുകള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നിക്കാഹ് കഴിച്ചയച്ച പെണ്‍പിള്ളാരെക്കുറിച്ച് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇപ്പോള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വേവലാതിയില്ല.അക്കരെ ജോലിതേടിപ്പോയ ചെറുക്കനെക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">റിച്ചും അല്പവുംബേജാറില്ല.പിന്നെ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എന്തിനെപ്പറ്റിയെന്ന് എത്രചിന്തിച്ചിട്ടും ഒരു പുടിയും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കിട്ടു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ന്നില്ല.ചിന്തകള്‍ എങ്ങും എത്താതെനിന്നപ്പോള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുടിയില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചാക്കുവിരിയുടെ വിടവില്‍ക്കൂടി നബീസ അബൂക്ക</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">യെക്കാണു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവള്‍ നീട്ടിവിളിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ദേ..ഇങ്ങളിങ്ങോട്ടു വന്നോളീന്‍...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എന്താടീ..ഹമുക്കേ..?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">സ്നേഹത്തോടെ അബൂക്ക ബീവിയെ വിളിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതു ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ നബീസ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ദേ..ഇന്ന് ഹോട്ടലില്‍ എത്ര കവറാ കൊടുക്കേണ്ടത്?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പെട്ടെന്ന് ഓര്‍മ്മ തിരിച്ചുകിട്ടിയ സന്തോഷത്തില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അബൂക്ക</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പറഞ്ഞു,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നബീസൂ.എനിയ്ക്കു വയസ്സായീന്നാ തോന്നണേ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എന്താ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നബീസു തെല്ലുവെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രാവിലെമുതല്‍ ഞാന്‍ കണക്കുകൂട്ടുന്നു.ഏതോ ഒക്കെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒരു പിശകുമാതിരി.കണക്കു ശരിയാകുന്നില്ലേ എന്നൊരു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തോന്നല്‍.അബൂക്ക തലതടവി ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചിരി മറയ്ക്കാതെ നബീസുവും ചിരിച്ചു,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നല്ല ശേല് ഇങ്ങക്കോ മറവി?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എന്തോ ഒരുവട്ടം മറന്നത് ഇപ്പമോര്‍മ്മവരും.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കള്ളക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി അവള്‍ കളിയാക്കീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇങ്ങക്ക് വയസ്സായീന്ന് എനിയ്ക്കും തോന്നണ്ടേ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അവള്‍ അടുപ്പിലിരുന്ന ഇറച്ചിക്കറി പാത്രത്തില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പകരുമ്പോള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പതുക്കെ പറഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒഴിഞ്ഞപാല്‍ക്കവറുകള്‍ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തീ ചുവരില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കരിവച്ച് എഴുതുന്ന ഇക്കക്ക് കണക്കില്‍ മറവിയോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇന്നലെവാങ്ങിയ ഇറച്ചിയുടെ കണക്കുകള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മസാലയുടെ വില,പിന്നെ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എല്ലാം മനസ്സില്‍ തന്നെ കുറിച്ചിടുന്ന അബൂക്ക?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ബീവിയുടെ ചിരിയില്‍ സ്വയം മറന്നുനിന്ന അബൂക്ക</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പെട്ടെന്ന് ഓര്‍മ്മവന്നപോലെ പറഞ്ഞു,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നബീസു,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കോയിക്കറി-ഇരുപത്തഞ്ച് കവര്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പത്തിരി -അന്‍പത്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിന്നെ വെള്ളയപ്പം -അന്‍പത്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മസാലക്കറി-പത്തെണ്ണം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വെക്കം പൊതിഞ്ഞെടുത്തോളീന്‍..</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അബൂക്കയുടെ ഓര്‍മ്മ തിരിച്ചുവന്ന സന്തോഷത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നബീസു,കസവുതട്ടം നേരെയാക്കീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ധൃതിയില്‍ കൈയെത്തീ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കവര്‍ എടുക്കാന്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തുടങ്ങീ.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എല്ലാം പെട്ടെന്ന് പൊതിഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തലയിലെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കസവുതട്ടം വീണ്ടുംശരിയാക്കാന്‍ മറന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിനുള്ളിലെ തലവരആരുംകാണേണ്ടാ.അബൂക്കപോലും!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അവള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചൂ.....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></strong><br /><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5984803687651379834?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-11050502007326871762010-01-31T22:48:00.000-08:002010-02-01T22:01:26.208-08:00<span style="color:#660000;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#660000;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#660000;"><strong>രോഹിണി കണ്ണടച്ച് ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമം നടത്തീ.എന്നാല്‍ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്ന</strong></span><strong><span style="color:#660000;">ചിന്തകളോരോന്നായീമുന്നില്‍വന്ന്നൃത്തംചെയ്യുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">മറക്കാന്‍ശ്ര</span></strong><strong><span style="color:#660000;">മിക്കുന്ന</span></strong><strong><span style="color:#660000;">കാര്യങ്ങള്‍ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലുകളായീ,മനസ്സിനെവേദനി</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പ്പിച്ചുകൊണ്ടേയി</span></strong><strong><span style="color:#660000;">രുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ആകാശംമങ്ങിയതുപോലെ .സൂര്യന്‍മഴമേഘങ്ങളാല്‍മറയ്ക്കപ്പെട്ടപോലെ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തന്റെ ദുഃഖം പ്രകൃതിയുംഏറ്റുവാങ്ങുന്നുവോഇടവപ്പാതിമഴയ്ക്കൊപ്പം</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">താനും,പെയ്തൊഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">രോഹീ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഓ..അദ്ദേഹമാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തലതിരിച്ചുനോക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും രവിയേട്ടന്‍ പടികയറി അടുത്ത് വന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കഴിഞ്ഞിരുന്നു.കട്ടിലില്‍ തന്നോട് ചേര്‍ന്നിരിക്കുമ്പോള്‍,അദ്ദേഹത്തിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കൈകള്‍ തന്നെ തലോടുമ്പോള്‍ മുഖത്തുനോക്കാതിരിക്കാന്‍ ആവതും</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ശ്രമിച്ചു.എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച തന്നെ, രവിയേട്ടന്‍ തടഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കിടന്നോളൂ രോഹീ...ഞാനിറങ്ങട്ടെ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കഴിയുന്നതും വേഗം വരാം കേട്ടോ?പൂത്തിരികത്തിച്ചമുഖം തന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">മുഖത്തോട് ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍ രവിയേട്ടന്‍ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായതു</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പോലെ!കുനിഞ്ഞു വയറില്‍ ചുംബിക്കാനാഞ്ഞ രവിയേട്ടനെ തട്ടി</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">മാറ്റാനാവാതെ നിസ്സഹായയായി കണ്ണുകളടച്ചു.</span></strong><strong><span style="color:#660000;">ഇനിയും ഒരു പാപം കൂടി രവിയേട്ടനോട് ചെയ്യാന്‍ മനസ്സു അനുവദിക്കാത്തപോലെ തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ചരിഞ്ഞുകിടന്ന തന്നെ പുതപ്പിച്ചു രവിയേട്ടന്‍ പടികളിറങ്ങിപ്പോകുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ത് ,രോഹിണി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.മുറ്റത്ത് കാര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കുന്നശബ്ദം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">രവിയേട്ടന്‍ പോകുകയാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">രോഹിണി കിടക്കയില്‍ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.ഗര്‍ഭാലസ്യത്താല്‍ മയങ്ങുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഭാര്യയെ മനസ്സില്‍ക്കിടത്തീ രവി,കാര്‍ പായിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ടൂര്‍ കഴിഞ്ഞുവരാന്‍ ഇനി എത്രദിവസമെടുക്കുമെന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">സ്വസ്ഥത നഷ്ടപ്പെടുന്നപോലെ.വിവാഹശേഷം 7വര്‍ഷങ്ങള്‍ കടന്നുപോയ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.നരകയറിത്തുടങ്ങിയ തലയില്‍ വിരലുകളോടിച്ച്</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഒരു കൈയ്യില്‍ സ്റ്റിയറിംഗ് തിരിച്ച് മനക്കോട്ടകള്‍ കെട്ടീ.....അങ്ങനെ....!</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ശരീരം ഇളകാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് രവിയേട്ടന്റെ വാക്കുകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഒരു നിമിഷം ഓര്‍ത്തു.രോഹിണി പടികളിറങ്ങീ ബലമായീത്തന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ചുവടുകള്‍ വച്ചു നടന്നു.കുറ്റബോധം തോന്നീ.മുറ്റത്തുചെന്ന് ഗേറ്റ് അടച്ച് തിരിച്ചുനടക്കുമ്പോള്‍ കാര്‍ഷെഡിലേയ്ക്കു നോക്കീ.കതകു തുറന്നു</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തന്നെക്കിടക്കുന്നു.കതകു വലിച്ച് അടയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അവ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തന്നെനോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">അകത്തു കയറി ഒരു നിമിഷംനോക്കിനിന്നു.എല്ലാം പഴയതുപോലെ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പഴയ ചാക്കുകട്ടില്‍,ചുമരില്‍ വെളുക്കെ ചിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞ്,പഴയ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കലണ്ടറുകള്‍.പഞ്ചാംഗം.എല്ലാം അതേ പോലെ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">എല്ലാം വലിച്ചുകീറാന്‍ തോന്നിയ സമയം ,തരളിതമാകുന്ന മനസ്സ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">അറിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലെങ്കിലും സംഭവിച്ചുപോയ തെറ്റ്.ഒരു നിമിഷത്തെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">അനുഭൂതി,കരുത്തുറ്റ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ചൂടില്‍ മനസ്സ് പതറിയ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ആ നിമിഷത്തെ വെറുക്കാനോ,സ്നേഹിക്കാനോ കഴിയാതെ കിതച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ചാക്കുകട്ടിലിന്റെ ഞെരക്കം കാതുകളില്‍ ഇപ്പോഴും!!</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ചെറുപ്പക്കാരനായ ഡ്രൈവര്‍ മാത്യുവിന്റെ ബീജം തന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രം</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഏറ്റുവാങ്ങിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന സത്യം ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷംതന്നെ വേട്ട</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">യാടപ്പെടുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള്‍,രവിയേട്ടനെ ക്കാണുമ്പോള്‍ നടുക്കം മാറാതെ....എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാത്ത ദിവസങ്ങള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പക്ഷേ,എല്ലാം വിചാരിച്ചതിലും വിപരീതമായി കലാശിച്ചപ്പോള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കുറ്റബോധത്തിന്റെനിഴലില്‍ നിന്നും തനിയ്ക്കു രക്ഷപ്പെടാന്‍ മാത്യുവിനെ പിരിച്ചുവിടാന്‍ രവിയേട്ടനോട് ഒരു കള്ളമേ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പറയേണ്ടിവന്നുള്ളൂ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">കാര്‍ ഓടിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഭാര്യയ്ക്ക് പിന്നെ ഒരു ഡ്രൈവര്‍ വേണ്ടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ങ്കില്‍,രവിയേട്ടന്‍ സമ്മതിച്ചു.രോഹീ..വണ്ടിയെടുക്കുമ്പോള്‍ കുറെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ശ്രദ്ധിക്കണം കേട്ടോ?വേണ്ടെങ്കില്‍ വേണ്ടാ മാത്യുവിനു ഞാന്‍ നമ്മുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഓഫീസില്‍ പണികൊടുക്കാം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">മാത്യു പോകുന്നതു കാണാനാവാതെ താന്‍ വീടിനുള്ളില്‍തന്നെയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തെറ്റ് ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാന്‍ ആ ഒരു ഉപായമേ അന്ന് മുന്നില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. എന്നാല്‍?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം ഊഷരഭൂമിയായിരുന്ന തന്റെ ഗര്‍ഭപാത്രം</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ജീവന്റെ തുടിപ്പുകള്‍ പുറപ്പെടുവിച്ചപ്പോള്‍?ആകെ തളര്‍ന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ചുരുണ്ടമുടിയുള്ള സുന്ദരനായ മാത്യുവിന്റെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം തന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">യല്ലേ,ആ കുഞ്ഞിനും?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">പരിസര ബോധം വന്നപ്പോള്‍ വീടിനുള്ളില്‍ കയറി.</span></strong><strong><span style="color:#660000;">ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന ചിന്ത,</span></strong><strong><span style="color:#660000;">രവിയേട്ടന്റെ സ്നേഹമുള്ള മുഖം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">നീണ്ട 7 വര്‍ഷത്തിനു ശേഷം പിതാവാകുന്നതിലെ സന്തോഷം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തല കറങ്ങുന്നപോലെ,തന്റെ സമനില തെറ്റുന്നുവോ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ആലോചിക്കാന്‍ സമയമില്ല.ചിന്തിക്കാനും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഫോണിനടുത്തേയ്ക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ രോഹിണിയുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">നഗരത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആശുപത്രിയിലെ പരിചിതയായ ഡോക്ടര്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">നോട് മറ്റൊരു കള്ളം പറയുമ്പോള്‍ പതര്‍ച്ച അനുഭവപ്പെടാതിരിക്കാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ആശുപത്രിയിലേയ്ക്ക് പോകാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ രോഹിണിയുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ഉദരം വേഗത്തില്‍ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.ഒപ്പം മനസ്സും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">നൂലാമാലകള്‍ പോലെ ചിത്രങ്ങളും.മൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് രവിയേട്ടന്‍ വരുമ്പോള്‍,ഒഴിഞ്ഞ വയറുമായീ ക്കിടക്കുന്ന തന്നെക്കാണുമ്പോള്‍?</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിയാതെ രോഹിണീ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">വിഷമിച്ചു.ജനിക്കാന്‍ ഇടം നല്‍ക്കാത്ത അമ്മയുടെ കഠിനമായ മനസ്സിനെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">നോക്കി പിഞ്ചു കുഞ്ഞു പരിഭവിക്കുന്നതും അവള്‍ അറിഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">തുടിക്കുന്ന ഉദരത്തില്‍ കൈവയ്ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് തോന്നി..</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">മകനേ....നീ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല..ഞാനും!</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#660000;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1105050200732687176?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-91488865917753671992010-01-29T18:31:00.000-08:002010-01-29T19:23:47.364-08:00<strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">അപ്പുറത്തെ വാര്‍ഡിലെ വയസ്സിത്തള്ളയ്ക്കും അല്പം കാപ്പിക്കുള്ളതും</span></strong><br /><strong>വാങ്ങാന്‍സമ്മതിച്ച്റോഡിലിറങ്ങിഓടി.പൊതിക്കെട്ടുമായ്തിരിച്ചെത്തു</strong><br /><strong>മ്പോള്‍സമയം 6.30.അമ്മയ്ക്കുകൊടുക്കാനുള്ളതെടുത്തുകൊടുത്ത് ബാബു</strong><br /><strong>സ്കൂളിലേയ്ക്കും....</strong><br /><strong>മിടുക്കനായ ബാബുവിനെ ടീച്ചര്‍മാര്‍ക്കൊക്കെ വലിയ കാര്യമാണ്.</strong><br /><strong>ക്ലാസ്സില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴുംഅവന്റെമനസ്സ്മൌനമായീതേങ്ങുകയായിരുന്നു.</strong><br /><strong>അവന്‍ കണക്കുകൂട്ടി..മുന്നുവര്‍ഷം കൂടിക്കഴിഞ്ഞാലേ,താന്‍പത്താംക്ലാസ്സ്</strong><br /><strong>കടക്കൂ.അതുകഴിഞ്ഞാലും പിന്നെ എത്രവര്‍ഷം പഠിക്കണം?എന്തെങ്കിലും</strong><br /><strong>ഒരു തൊഴിലുനേടാന്‍...ചിന്തകള്‍ ഒരിടവും എത്താതെ....!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>സരസ്വതിടീച്ചര്‍ അടുത്തുവന്നു.ബാബു....</strong><br /><strong>അവന്‍എഴുനേറ്റു നിന്നു.</strong><br /><strong>എന്താ?ആശുപത്രിയില്‍ എന്തെങ്കിലും?</strong><br /><strong>ടീച്ചര്‍മാര്‍ക്കൊക്കെക്കെ അവന്റെ വീട്ടുകാര്യം സ്വന്തം പോലെ...</strong><br /><strong>ഇല്ല ടീച്ചര്‍.അമ്മയ്ക്ക് കുറവൊന്നുമില്ല. </strong><br /><strong>അവന്‍.കുനിഞ്ഞുനിന്നു...കണ്ണുനീര്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ടീച്ചര്‍ അടുത്തുവന്നു.സമാധാനപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ അവന്‍സ്വന്തംഅമ്മയുടെ </strong><br /><strong>സ്നേഹം അതില്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</strong><br /><strong>ഉച്ചയൂണിനു കുട്ടികള്‍ തയ്യാറാവുമ്പോള്‍ അവന്‍ മരച്ചുവട്ടില്‍ പോയിരുന്നു. പുസ്തകം തുറന്നുവച്ച് പാഠങ്ങള്‍ വായിച്ചു. ഈ സമയം</strong><br /><strong>മാത്രമാണ് അവനു സ്വന്തം കാര്യം നോക്കാന്‍ കിട്ടുക.എങ്കിലും അമ്മ</strong><br /><strong>അവന്റെ മുന്നില്‍ വിഷമവും കൊണ്ട് ഓടിയെത്തി.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>വിശപ്പറിയാതെ 3.30 വരെ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നു.സ്കൂള്‍ വിട്ടു</strong><br /><strong>കുട്ടികള്‍ സ്വന്തം വീടുകളിലേയ്ക്ക് മടങ്ങുമ്പോള്‍ അവന്‍ റബ്ബര്‍ബാന്‍ഡ്</strong><br /><strong>ഇട്ട പുസ്തകക്കെട്ടുമായ് മെഡിക്കല്‍ കോളെജിലേയ്ക്കുള്ള ഊടുവഴി</strong><br /><strong>യില്‍ക്കൂടെ ഓടുകയായിരുന്നു!</strong><br /><strong>മെഡിക്കല്‍ കോളേജിന്റെ മുന്നിലോട്ട് തിരിയുന്ന വഴിയുടെ വശത്തുള്ള</strong><br /><strong>ഒരു ചെറിയകടയില്‍ നിന്നും ഉപ്പിലിട്ട നെല്ലിക്കവാങ്ങുമ്പോള്‍ അവന്‍</strong><br /><strong>ഓര്‍ത്തു.പാവം അമ്മ വായ്ക്കു രുചിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇന്നലെയും</strong><br /><strong>കഞ്ഞികുടിച്ചില്ല.നെല്ലിക്ക കൂട്ടികഞ്ഞികൊടുക്കാം.പോക്കറ്റില്‍നിന്നും </strong><br /><strong>കാശെടുത്തുകൊടുത്ത് നെല്ലിക്ക പൊതിഞ്ഞു എടുത്ത് അവന്‍ വീണ്ടും</strong><br /><strong>ധൃതിയില്‍ ആശുപത്രിയിലേയ്ക്ക് ഓടി.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>വിയര്‍ത്തൊലിച്ച് വാടിയ മുഖവും,ഒഴിഞ്ഞ വയറുമായീ,കിതച്ച്തളര്‍ന്ന്</strong><br /><strong>പടികള്‍ കയറി വാര്‍ഡിലേയ്ക്ക് ഓടുമ്പോള്‍ അവന്റെ നോട്ടം</strong><br /><strong>അങ്ങ് 101-നമ്പര്‍ ബെഡിലേയ്ക്കായിരുന്നു.അവിടെ അവനെയും നോക്കി</strong><br /><strong>അമ്മ ചരിഞ്ഞുകിടപ്പുണ്ടായിരിക്കും!</strong><br /><strong>ദൂരെ വച്ചേ,അവന്‍ കണ്ടു അതാ..അവിടെ അമ്മയുടെ കിടക്കയ്ക്ക് </strong><br /><strong>ചുറ്റും സ്ക്രീന്‍ വച്ച് മറച്ചിരിക്കുന്നു.ആളുകള്‍ കൂടിനില്‍ക്കുന്നു.</strong><br /><strong>അവന്‍ എത്തിവലിഞ്ഞുനോക്കീ.അവിടെ തന്റെ അമ്മ...</strong><br /><strong>ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അമ്മയെ ഉണര്‍ത്താതെ സിസ്റ്റര്‍ വെള്ള ഷീറ്റുകൊണ്ട്</strong><br /><strong>മുഖം മൂടുന്നു.</strong><br /><strong>അവന്‍ അലറിവിളിച്ചു അമ്മേ.....</strong><br /><strong>അമ്മയുടെ നെഞ്ചിലോട്ട് മറിഞ്ഞു അമ്മയെകെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍</strong><br /><strong>കൈയ്യില്‍ നിന്നും നെല്ലിക്കകള്‍ കട്ടിലിനടിയിലേയ്ക്ക് ഉരുണ്ട് പോയ്</strong><br /><strong>ക്കൊണ്ടിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>ശ്രീദേവിനായര്‍.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-9148886591775367199?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-54441318800593351692010-01-29T03:19:00.000-08:002010-01-29T04:26:56.885-08:00<strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മുഷിഞ്ഞ കാക്കിനിക്കറും വെള്ളഷര്‍ട്ടുമെടുത്ത്കുടഞ്ഞ്പൊടിതട്ടി</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഇടുമ്പോള്‍ ബാബു അമ്മയുടെ മുഖത്ത്നോക്കി.ഹോളിലെമറ്റുള്ളവരാരും</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഉണരാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.109-0നമ്പര്‍ബെഡിലെരോഗിമാത്രംഞെരങ്ങുകയും</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മൂളുകയും ചെയ്യുന്നു.അടുത്തിരിക്കുന്ന സ്ത്രീ നല്ല ഉറക്കം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മുറിച്ചീപ്പെടുത്ത് തലചീകി അവന്‍ പോകാന്‍ തയാറായീ.സമയം 5 കഴിഞ്ഞതേയുള്ളു.അമ്മ വേദനകാരണം രാത്രി അല്പവും ഉറങ്ങിയില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഒപ്പം താനും.അവന്‍ കട്ടിലിനടിയില്‍ നിന്നും പുസ്തകക്കെട്ടെടുത്ത്ഒന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഓടിച്ചുനോക്കീ.എല്ലാം ഒരുവട്ടം വായിക്കാന്‍ സമയം കിട്ടിയില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">സാരമില്ല സ്വയം ആശ്വസിച്ചു .സരസ്വതി ടീച്ചറിനോട് ഇന്നും കാര്യം</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">പറയാം.വരാന്‍ താമസിച്ചകാരണം ടീച്ചര്‍ തെരക്കാതിരിക്കില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">സഞ്ചികൈയ്യിലെടുത്ത് അവന്‍ അമ്മയെനോക്കീ.മനസ്സിലായതുപോലെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അമ്മ തലയണയുടെ അടിയില്‍ നിന്നും കാശെടുത്ത് നീട്ടി.വാങ്ങീ നിക്ക</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">റിന്റെ കീശയില്‍ ഇടുമ്പോള്‍ അവന്‍ തെരക്കീ അമ്മേ ഇന്ന് വേറെയെന്തെങ്കിലും?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">വേണ്ടാ മോനേ, നീവല്ലതും വാങ്ങി നിറച്ചുകഴിച്ചേച്ചുസ്കൂളില്‍പോകു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അമ്മയ്ക്ക് ഇതൊക്കെ മതീ.അടച്ചുവച്ചിരുന്ന കട്ടന്‍ കാപ്പിയെടുത്ത്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അമ്മയെക്കുടിപ്പിച്ച് എല്ലാം ഒതുക്കിവച്ച് അവന്‍ അമ്മയെകെട്ടിപ്പിടിച്ച്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഒരുമ്മനല്‍കി.തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോള്‍ കണക്കുകൂട്ടി ഇന്നേയ്ക്ക്37ദിവസം</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">കഴിയുന്നു.അമ്മയുംഞാനും ആശുപത്രിയില്‍ വന്നിട്ട്.എന്നിട്ടും അമ്മയ്ക്ക് അല്പവും കുറവില്ല.സംസാരിക്കാന്‍ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അമ്മയുടെ അവസ്ഥ അവനെ കരയിപ്പിച്ചു.ആരോടു പറയും?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">വാര്‍ഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ പതിവില്ലാതെ അവന്‍ തിരിഞ്ഞോടി </span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">എന്തോമറന്നപോലെ,അവിടെ അമ്മ തന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ വഴിയില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ക്കണ്ണുമായീ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മരുന്നെടുത്ത് കൊടുക്കാന്‍ സിസ്റ്റര്‍ വരുന്നതുവരെ അവന്‍കാത്തുനിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">കണ്ണുനീര്‍ പുറത്തുകാട്ടാതെ അവന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.അമ്മേ നമുക്ക്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അടുത്ത ആഴ്ച്ച നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ പോകാം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ആരുമില്ലാത്തവീട്.ചോര്‍ന്നൊലിക്കുന്നകൂരയും,കീറിയപായയും,പൊട്ടിയ കുറെചട്ടികളും കാവിമാറിയ രണ്ടുമൂന്നു പാത്രവും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അതു മാത്രമല്ലേ,തങ്ങള്‍ക്ക് സ്വന്തമായുള്ളൂ എന്ന് അവന്‍ ഓര്‍ത്തു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">എന്നാല്‍ തനിയ്ക്കു തന്റെ അമ്മയും അമ്മയ്ക്ക് താനും മതി ലോക</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അവസാനം വരെ എന്ന് വിളിച്ച് അലറാന്‍ അവനു തോന്നി.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">സകല ദൈവങ്ങളെയും വിളിച്ച് അവന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു തന്റെ അമ്മയെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">തനിയ്ക്കു തരണേ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അടിച്ചുതളിക്കാരി ജാനുവിന്റെ പുന്നാര മോന്റെപ്രാര്‍ത്ഥന ഈശ്വരന്‍ കേള്‍ക്കുമോയെന്ന് അവന്‍ സംശയിച്ചു.അവന്റെ ശരീരം</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">നന്നേ ചൂടുകാറ്റു വീശിയപോലെ വിയര്‍ത്തൂ.അച്ഛനാരെന്നറിയാത്ത</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">തന്റെ ,ജീവിതം അമ്മയുടെ കൈയില്‍ മാത്രമാണെന്ന് അവനു അറിയാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">വാര്‍ഡിനുള്ളില്‍ നിന്നും മെല്ലെ നടന്നിറങ്ങുമ്പോള്‍ ശിപായീചിരിച്ചു,</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">നിത്യവും കാണുന്ന തന്നോട് ഇപ്പോള്‍ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കാറില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അവര്‍ക്കൊക്കെ അറിയാം താന്‍ ഒരു പാവമാണെന്ന്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">മീശക്കാരനായ ശിപായീ ചിരിച്ചു പതുക്കെപ്പറഞ്ഞു എടാ,പോരുമ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ഇത്തിരി ബീഡിയും കൂടെ,കേട്ടോ.കൈയ്യില്‍ കാശു വച്ചുതരുമ്പോള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">അവന്‍ പറഞ്ഞു ,മാമാ..അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും കുറവില്ല .അയാള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ദുഃഖത്തോടെ മുഖത്തുനോക്കി .എന്നിട്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു .സങ്കടപ്പെടാതെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">നിന്റെ അമ്മ നിന്നെ വിട്ടുപോകില്ലെടാ.എല്ലാ സൂക്കേടും കൊറയും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">തലയില്‍ തഴുകീ അയാള്‍ അവനെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">തുടരും...</span></strong><br /><strong><span style="color:#6666cc;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5444131880059335169?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-35398008930782005262010-01-27T11:48:00.000-08:002010-01-27T18:49:54.112-08:00<strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണ്ണുകളില്‍ നോക്കി ആനന്ദി ഇരുന്നു.രോഹിത് ഒന്നും തന്നെ സംസാരിച്ചില്ല.എന്തുപറയണമെന്ന് രണ്ടുപേര്‍ക്കുമറിയില്ല. നോട്ടം പിന്‍ വലിച്ച് മറ്റെങ്ങോ നോക്കണമെന്ന് അവള്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥമായീആഗ്രഹിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">എന്നാ‍ല്‍ അതിനു കഴിയാതെ അവള്‍ അസ്വസ്ഥയായീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">രോഹിത് മുന്നിലെ മേശപങ്കിടുന്ന യുവമിഥുനങ്ങളെനോക്കി.അവര്‍ ആകാശക്കോട്ടകള്‍ കെട്ടുന്ന പ്രണയനിമിഷങ്ങളെ ഓര്‍ത്തു ഉള്ളില്‍ ചിരിയൂറി.ഒരോകാലത്തിലും ഓരോ ചിന്തകള്‍.അപ്പുറം നടന്നുവരുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചെറുപ്പക്കാരായഭാര്യയുംഭര്‍ത്താവും,അപരിചതരല്ല.വര്‍ഷങ്ങളായി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണ്ടുപരിചയമു</span></strong><strong><span style="color:#336666;">ള്ളഅവരെനോക്കാതി</span></strong><strong><span style="color:#336666;">രിക്കാന്‍ആവതുംശ്രമിച്ചു.പഴയ</span></strong><strong><span style="color:#336666;">പ്രണയ</span></strong><strong><span style="color:#336666;">കാലത്തിന്റെ പാതിയും പങ്കുവച്ച ഈ പരിസരം ,തന്നെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍ കുരുക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നത് അവന്‍ അറിഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മേശയുടെ അരികില്‍ കൈനഖം കൊണ്ട് ചിത്രം കോറിയിടുന്ന ആനന്ദി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചതായേ നടിച്ചില്ല.പണ്ടും ഒന്നും പറയാന്‍ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത അവസരങ്ങളില്‍ അവള്‍ ഏറ്റവും നല്ല ചിത്രം വരച്ചിരുന്നു.. മനസ്സിന്റെ മാന്ത്രിക ഭാവങ്ങള്‍ അവളുടെ കാന്‍</span></strong><strong><span style="color:#336666;">വാസ്സില്‍ ബ്രഷുകളുടെമൃദുലചലനം മാത്രം!</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഭാവനയുടെ ലോകത്ത് മറ്റൊന്നും കാണാതിരുന്ന നിസ്സംഗതയുടെ മനസ്സില്‍,നീണ്ട കൈവിരലുകളുടെ ചലനത്തില്‍ എല്ലാം രോഹിത് ആനന്ദിയെ നോക്കിയിരുന്നു.മൃദുവായീ കൈവിരലുകളെ തൊടുമ്പോള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">അനന്ദിമുഖത്തുനോക്കി.ആ നോട്ടത്തില്‍ ഇതുവരെ അവന്‍ കാണാത്ത</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഭാവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.പ്രണയം .ദുഖം,വിരഹം എല്ലാം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും താഴ്ത്തി അവള്‍ നഖംകൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് ചിത്രം</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">വരച്ചിടാന്‍ തുടങ്ങീ.നീണ്ടമനോഹര വിരലുകളുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശം</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സ്ഥാപിക്കാന്‍ മനസ്സ് കൊതിച്ചപോലെ അവന്‍ അവളുടെ വിരലുകളെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സ്വന്തം കൈകളില്‍ ആവാഹിച്ചെടുത്തു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ആനന്ദീ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പ്രണയപൂര്‍വ്വം രോഹിത് വിളിച്ചു.എന്നാല്‍ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പിരിയാന്‍ തീരുമാനമെടുക്കുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെയൊരു സന്ദര്‍ഭം രണ്ടു</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പേരും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പ്രണയാതുരമായ ഇന്നലെകളുടെഉറക്കമില്ലാതിരുന്നരാവുകളും,ആകാശം നോക്കിക്കിടന്ന രാത്രിയുടെ അന്ത്യയാമങ്ങളും,</span></strong><strong><span style="color:#336666;">നോക്കിലും വാക്കിലും പ്രണയം പൂത്ത നിമിഷങ്ങളും,എന്തെല്ലാം സുന്ദരസ്വപ്നങ്ങള്‍.ഫോം മെത്തയിലെ മൃദുലമനോഹര ഭാവങ്ങള്‍,മനസ്സിന്റെ മറവിയില്ലാത്ത അനുഭൂതികള്‍,അനുഭവങ്ങള്‍.</span></strong><strong><span style="color:#336666;">ആയിരം പ്രണയവാക്യങ്ങള്‍,ആകാശത്തെ ചന്ദ്രനെ പ്രണയംകൊണ്ട്</span></strong><strong><span style="color:#336666;">അഭിഷേകം ചെയ്തെടുത്ത നിറവാര്‍ന്ന നിമിഷങ്ങള്‍,കൂട്ടിനു വിളിച്ച പാവം നക്ഷത്രക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍,എല്ലാവരും ഇന്ന് മറവിയുടെ മനസ്സാക്ഷിയില്‍മായാരൂപികളായമാപ്പുസാക്ഷികളായി മാറുന്നത് തി</span></strong><strong><span style="color:#336666;">രിച്ചറിഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തകര്‍ന്ന മനസ്സും, ഒഴിഞ്ഞ ഹൃദയവും അവളെ പൊട്ടിയ പട്ടം പോലെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">അനന്തതയിലേയ്ക്ക് കടിഞ്ഞാണില്ലാതെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഒത്തുചേരാന്‍ദിവസങ്ങള്‍വേണ്ടിവന്നപകലുകളുംരാവുകളും .പലപ്പോഴും പാതിവഴിയില്‍നിന്നവാചകം,മുഴുപ്പിക്കാന്‍</span></strong><strong><span style="color:#336666;">കഴിയാതെരോഹിതും,പറയാന്‍ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന്നല്ലപോലെ</span></strong><strong><span style="color:#336666;">അറിയുമെങ്കിലുംപറഞ്ഞുകേള്‍ക്കാന്‍ മോഹിച്ചു ആനന്ദിയും!</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സ്കൂള്‍ ഓഫ് അര്‍ട്ട്സിന്റെ അഭിമാനമായ ആനന്ദിയും,രോഹിതും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പാ‍തിവരച്ച ചിത്രത്തിന്റെ മിനുക്കുപണി കാമുകനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു കാത്തിരുന്ന അനന്ദി.ഒരുമിക്കുമ്പോള്‍ കൊടുത്ത വാക്ക്,വീണ്ടും വീണ്ടും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മനസ്സില്‍----ആത്മാവില്‍.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">“വേര്‍പിരിയാന്‍ തോന്നുമെങ്കില്‍ ആവാം-എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും,</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പരസ്പര സ്നേഹത്തോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും മാത്രം!“</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തമാശയായീ അന്നു പറഞ്ഞ വാക്കുകള്‍ നീണ്ടകാലത്തിനു ശേഷം</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തലപൊക്കി നോക്കിയപ്പോള്‍ വേര്‍പിരിയലിന്റെന്റെ കാരണം ഇനിയും</span></strong><strong><span style="color:#336666;">കണ്ടെത്താനാകാതെആനന്ദിയും,നഷ്ടബോധത്തിന്റെകണക്കുകള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കൂട്ടാതെ രോഹിതും,ആത്മാവിന്റെ രോദനം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു!</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-3539800893078200526?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-86451864992281277452010-01-26T00:25:00.000-08:002010-01-26T01:38:05.532-08:00<strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വിമല്‍ അടുക്കളയില്‍ക്കയറി ഒരുകപ്പുവെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പാഴ്ശ്രമം</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നടത്തി നിരാശനായീ.പൈപ്പില്‍ തുള്ളിവെള്ളമില്ല. വിശാലമായ അടുക്കള</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">യിലെ സകല പാത്രങ്ങളും കാലിയായീ ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു.പാത്രങ്ങള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഓരോന്നായീ തുറന്ന് നോക്കി.കഞ്ഞിക്കലം മുതല്‍ ഉപ്പുഭരണി വരെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ടുകയറി അയാള്‍ ഭിത്തിയില്‍ ചാരി</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വാമഭാഗത്തിന്റെ അലര്‍ച്ച അയാളെ ഉണര്‍ത്തീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിന്നെ ഞാന്‍ പട്ടിണിക്കിട്ടു കൊല്ലും എന്നാലുമെന്റെ അരിശം തീരില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ആ പെണ്ണ് ആരാ?നീ എപ്പോഴും ഫോണില്‍ കിന്നരിക്കുന്നത്?നീ എന്തി</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നാ എപ്പോഴും ഒറ്റയ്ക്കിരുന്ന് ആലോചിക്കുന്നത്?എഴുതുന്നത്?പറ....!</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഇനി നീ ഈ വീടിന്റെ പടി ചവിട്ടേണ്ടാ..വല്ലവളേയും കണ്ടു തളര്‍ന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വന്നിരിക്കുന്നു.ഫൂ.... നീട്ടി ഒരാട്ട് ആട്ടീ അവള്‍ നിന്നു കിതച്ചു.മാംസം</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തൂങ്ങിയ ശരീരം ഉലച്ച് അവള്‍ ഹിഡുംബിയെപ്പോലെ കടന്നുപോയീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മാസാമാസം താന്‍ വാടക കൊടുക്കുന്ന ഈ വീട്ടില്‍ തന്നെക്കയറ്റാതിരി</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ക്കാന്‍ അവളാരെന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും വിമലിനു പിടികിട്ടിയില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">അധികാരം ഊഹിക്കാന്‍ തത്വശാസ്ത്രം പഠിക്കേണ്ടാകാര്യവുമില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">അയാള്‍ ഒന്ന് കരണത്തുകൊടുക്കാന്‍ ,ആഞ്ഞ് കൈവീശാന്‍ തുനിഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കൈതരിച്ചു എന്നാല്‍ തന്റെ ഉള്ളിലെ സ്ത്രീ..താനെന്നസ്ത്രീ..തന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മനസ്സിനെ തളര്‍ത്തുന്നത് അയാള്‍ സ്വയം മനസ്സിലാക്കീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഹൃദയം തകരുന്നതും,മനസ്സ് തളരുന്നതും അയാള്‍ അറിഞ്ഞു.വിമല്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കിടക്ക മുറിയില്‍ക്കയറി വാതിലടച്ചു.ബെഡില്‍ കമിഴ്ന്ന് കിടന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വിശപ്പും ദാഹവും കൊണ്ട് അയാള്‍ ഉറക്കംവരാതെ അസ്വസ്ഥനായീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പാതിമയക്കത്തില്‍ അയാള്‍ പത്രമോഫീസിലെ തന്റെ കസേരയില്‍,</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തിരക്കുകളില്‍,താന്‍ വായിച്ച വിശേഷവാര്‍ത്തകളില്‍ മിക്കതും മനസ്സിലിട്ട് താരതമ്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.എന്നാല്‍ ഇതുപോലെ ഒരു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വാര്‍ത്ത തന്റെ പത്രത്തില്‍ താന്‍ ഇതുവരെ വായിച്ചിട്ടില്ല.കണ്ടിട്ടില്ല,</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പലതരം പീഢനങ്ങള്‍!</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സ്ത്രീ പീഢനം,ബാലപീഢനം,വൃദ്ധപീഢനം,എല്ലാം..പക്ഷേ പുരുഷപീഢനം..അതും ഭര്‍ത്തൃപീഢനം ആദ്യം .അതും ഇത്തരത്തില്‍.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തന്റെ സ്വന്തം അനുഭവം ഒരു പത്രവാര്‍ത്തയാക്കാന്‍ ,വിസ്തരിച്ചൊരു </span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കഥയാക്കാന്‍ ഒരു വെള്ളക്കടലാസ്സും പേനയും മേശപ്പുറത്തിരുന്ന് അയാളെനോക്കുന്നതു അയാള്‍കണ്ടു.എന്നാല്‍ തളര്‍ച്ചകാരണം അയാള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മയക്കത്തിലേയ്ക്ക് മറിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സ്വപ്നത്തില്‍ തെളിവില്ലാത്ത ചിത്രം പോലെഅയാള്‍പത്രമോഫീസിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പ്രധാനമുറിയിലിരുന്ന് പത്രം മറിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.ഒന്നാം പേജില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പ്രധാന വാര്‍ത്തകളില്‍ സ്വന്തം ഫോട്ടോയും,അടിക്കുറിപ്പും...</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കണ്ണുകള്‍ പരതി നടന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">“പത്ര പ്രവര്‍ത്തകന്റെ ദയനീയ മരണം.“</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"> മയങ്ങിവീണയുവപത്രപ്രവര്‍ത്തകന്‍</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">വിമല്‍കുമാര്‍അകാലത്തില്‍രൂപമാറ്റം വന്ന് വ്രണിതഹൃദയനായീ</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">ജീവിതംഅവസാനിപ്പിച്ചു.സഹധര്‍മ്മിണിയുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പീഢനമാണ് അതിനു</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">പിന്നിലെന്ന് അറിയുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഞെട്ടി ഉണര്‍ന്ന വിമല്‍കുമാര്‍ ചുറ്റും നോക്കീ.പാതിരാത്രികഴിഞ്ഞിരിക്കു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ന്നു.പുറത്ത് ഭാര്യയുടെ സ്വരം കേള്‍ക്കാനില്ല.ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിമിഷം!അയാള്‍ ഓര്‍ത്തുതാന്‍കണ്ടസ്വപ്നംയാഥാര്‍ത്ഥ്യമായിരുന്നെങ്കില്‍?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">അപ്പോഴും മനസ്സ് സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു .ആ വാര്‍ത്തയിലെ പീഢനം ഏതു വകുപ്പില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്താം?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ആലോചിക്കാന്‍ വേണ്ട ശക്തിയില്ലാതെ അയാള്‍ കിടക്കയില്‍ തിരിഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കിടന്നു.അയ്യോ?അയാള്‍ ഞെട്ടി...ചുമന്ന ചുരിദാര്‍ തന്റെ കിടക്കയില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഊരി വച്ചതാരായിരിക്കും?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വീണ്ടും അയാള്‍ ഞെട്ടി..താന്‍ ഉടുത്തിരുന്ന കൈലി ഉടുത്തുകൊണ്ട്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തന്റെ ശോഭു... കുളികഴിഞ്ഞ്കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ച്..നാണത്തോടെ വലിയശരീരം</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">തുള്ളിച്ച് നടന്നുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-8645186499228127745?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-1498358782033918622010-01-25T18:23:00.000-08:002010-01-25T19:26:25.242-08:00<strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വിമല്‍ വീണ്ടും വീണ്ടുംനോക്കി.അകലെവച്ചേകാണാം.വരാന്തയില്‍കാത്തു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നില്‍ക്കുന്ന രൂപം.അഴിച്ചിട്ട തലമുടി ,ചുമന്ന ഉറപോലെയുള്ള ചുരിദാര്‍,</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">തടിച്ചശരീരം.അത്ശോഭതന്നെ.ആരാണോ ഇവള്‍ക്ക് ഈ പേരു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നല്‍കിയത്?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ബൈക്ക് സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വച്ച് പരുങ്ങിനടന്നപ്പോള്‍ വിമലിന് തോന്നി തന്റെ പുരുഷത്വം നഷ്ടപ്പെടുന്നുവോ?എവിടെയോവായിച്ചതോര്‍മ്മ വന്നു.വളരെ വിഷമം പിടിച്ച ചില അവസ്ഥകളിലും,ഉത്കണ്ഠയുടെ </span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">അതിപ്രസരത്തിലും കൂടിക്കടന്നുപോയമനുഷ്യര്‍ക്ക് ലിംഗമാറ്റം സംഭവി</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ച്ചിട്ടുണ്ടെന്നുള്ള സത്യം.ചില ചരിത്രപുരുഷന്മാര്‍പോലും ജീവിതത്തിലെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിര്‍ണ്ണായകമായ ചില അവസരങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകളായീമാറിപ്പോയിരുന്നു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">വെന്ന്.ശരിയായിരിക്കാം പുറത്ത് പറയാനാവാതെ പല ശിഖണ്ഡികളും</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഇന്നും സമൂഹത്തില്‍ വേഷപ്രച്ഛന്നരായീ ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പടികയറാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ചുമന്ന ചുരിദാറുകാരീ--രാക്ഷസ്സി മുന്നില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.നില്‍ക്കവിടെ!</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പേടിച്ചരണ്ട മാന്‍പേടയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന വിമല്‍,ചോദ്യഭാവത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ദയനീയതവരുത്തീ മുഖത്തുനോക്കീ.താന്‍ ഒരു ഭര്‍ത്താവല്ലേയെന്നുള്ള</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സംശയം ഉള്ളിലിരുന്ന് ആത്മാവ് തന്നെകുറ്റപ്പെടുത്താന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ഴാണ് ഓര്‍ത്തത്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">എന്താ ശോഭൂ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സ്നേഹം വരുമ്പോള്‍ശോഭയെ ശോഭുവാക്കുന്ന തന്റെ പ്രത്യേക കഴിവ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">പ്രയോഗത്തില്‍ വരുത്താന്‍ അയാള്‍ വളരെ പാടുപെട്ട് പരാജയപ്പെട്ടു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ചീറ്റുന്ന വിഷസര്‍പ്പത്തെപ്പോലെ അവള്‍ പത്തിവിരിച്ചുനിന്ന് ഉറഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തുള്ളുകയായിരുന്നു.സര്‍പ്പത്തെക്കണ്ടുഭയന്നവിമല്‍ വളരെകഷ്ടപ്പെട്ട് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി വീട്ടിനുള്ളില്‍ കടക്കാന്‍ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മുറിയില്‍ക്കയറി വിയര്‍ത്തുകുളിച്ചഷര്‍ട്ട് ഊരി അയയിലിട്ട്,പാന്റ്സ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മാറ്റി കൈലിഉടുക്കുമ്പോള്‍---അടിവസ്ത്രം ഊരുമ്പോള്‍--എല്ലാം വിമല്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സ്വന്തം ശരീരത്തെ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">എന്തെങ്കിലും മാറ്റങ്ങള്‍?</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">രൂപത്തില്‍ പുരുഷത്വം മാറിയിട്ടില്ല.അയാള്‍ ആശ്വസിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മേല്‍കഴുകാന്‍ കുളിമുറിയില്‍ കയറുമ്പോഴും,പുറത്തു ഭാര്യയുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിര്‍ത്താതെയുള്ള പുലഭ്യം പറച്ചിലുകള്‍ കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ശരീരത്തില്‍ തണുത്തവെള്ളം വീഴുമ്പോള്‍ തോന്നിയ സുഖം ആ‍സ്വദിച്ച്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">നിന്നപ്പോള്‍,മനസ്സ് അകലെ ഓഫീസിലെ സഹപ്രവര്‍ത്തകയായ ഹെലന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">എന്ന സുന്ദരിയില്‍ ചെന്നുനിന്നു.പക്ഷേ,തന്റേടം നഷ്ടപ്പെട്ട താന്‍ എങ്ങനെ ഇനി മറ്റൊരു പെണ്ണിനെക്കുറിച്ചോര്‍ക്കും?ശ്രദ്ധതിരിച്ചെടുക്കാന്‍</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">വളരെ പാടുപെടേണ്ടിവന്നില്ലാ,കാരണം താന്‍ ഇപ്പോള്‍ പുരുഷനും</span></strong><strong><span style="color:#6600cc;">സ്ത്രീയുമല്ലാത്തഒരവസ്ഥയില്‍വന്നുചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">മേല്‍കഴുകീ മുറിയില്‍ കയറിയപ്പോഴും അകത്ത് ഭൂമികുലുങ്ങുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">സംസാരവും,ബഹളവും.കാരണമറിയാതെ അഞ്ചുവയസ്സ്കാരി മകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">അമ്മയെയും,അച്ഛനെയും പകച്ചുനോക്കീ,വീണ്ടും സെറ്റിയില്‍ കമിഴ്ന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കിടന്ന് ഉറങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.അവള്‍ക്കാവശ്യം ഇപ്പോള്‍ പാട്ടും,</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">കഥയുമൊന്നുമല്ല,അമ്മയുടെകലിയിളക്കവുംഓട്ടന്‍തുള്ളലുമാണ്.അതുമായീ അവള്‍ നന്നേയിണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">തുടരും...</span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#6600cc;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><br />-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-149835878203391862?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-25247494828585814872010-01-24T18:10:00.000-08:002010-01-24T23:03:07.214-08:00<strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">കൊഴുത്തുരുണ്ട ശരീരം നല്ലവെളുത്ത നിറംഞാന്‍ ആകുട്ടിയെത്തന്നെ</span></strong><br /><strong>നോക്കിനിന്നു.മനസ്സില്‍തോന്നി,വഴിതെറ്റിവന്നഏതോനല്ലവീട്ടിന്റെഅറിയാത്ത ഏതോ പാവം സന്തതീ.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>പിന്നീട് എത്രയോ തവണ ചായഗ്ലാസ്സുമായീ ഞാനവളെ വഴിയില്‍ വച്ച്</strong><br /><strong>കണ്ടു.കാണാന്‍ചന്തമുള്ളകൌമാരംകൌതുകമാകുന്നപ്രായം.അപ്പോഴൊക്കെ</strong><br /><strong>യും മനസ്സില്‍ അകാരണമായി ഭയം തോന്നിയിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>നോക്കിനിന്നിരുന്നവരെല്ലാംപോയിക്കഴിഞ്ഞതെപ്പോഴാണെന്ന്ഞാനറിഞ്ഞില്ല.തേങ്ങിക്കരച്ചില്‍ കേട്ടിട്ടാകണംപരിസരബോധംകിട്ടിയത്.</strong><strong>മുന്നില്‍പകുതിതയ്ച്ചചെരിപ്പുകള്‍ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.</strong><br /><strong>തങ്കച്ചാമിയുടെ</strong><strong>ഇരിപ്പിടമായ </strong><strong>ചാക്ക് തറയില്‍ ശൂന്യമായിക്കിടക്കുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>കുനിഞ്ഞ മുഖവുമായീ തങ്കച്ചാമീ നടന്നുപോകുന്നതു മാത്രം കണ്മുന്നില്‍!</strong><br /><strong>ആളുകള്‍ പലതും പറഞ്ഞു സംഭവത്തിന്റെ പൊരുള്‍ പലവിധത്തിലും</strong><br /><strong>പെരുപ്പിച്ചുകാട്ടി.</strong><strong>എങ്കിലുംചിലരുടെഅഭിപ്രായംസത്യമാണെന്ന്തന്നെ</strong><strong>എനിയ്ക്കുതോന്നി.</strong><br /><strong>പതിവുപോലെകുനിഞ്ഞശിരസ്സുമായീതങ്കച്ചാമീചെരുപ്പു തുന്നിക്കൊണ്ടി</strong><br /><strong>രിക്കയായിരുന്നു.മേരിയുടെ അലര്‍ച്ച കേട്ട് അയാള്‍ നോക്കി.ഉച്ച സമയം ആളൊഴിഞ്ഞ മൈതാനിയില്‍ മേരിയുടെ ഒച്ചകേട്ട് അയാള്‍</strong><br /><strong>ഇറങ്ങിഓടി. ചായ വാങ്ങാന്‍ പോയ അവള്‍ എങ്ങനെ അവിടെയെത്തീ</strong><br /><strong>എന്നൊന്നും ഓര്‍ക്കാനുള്ള സമയമൊന്നും കിട്ടിയില്ല.കുറച്ചുകാലത്തെ</strong><br /><strong>സ്നേഹംകൊണ്ട് ആപെണ്‍കുട്ടി അയാളുടെ സ്വന്തം മകളായിത്തീര്‍ന്നി</strong><br /><strong>രുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>അവിടെക്കണ്ട കാഴ്ച്ച തങ്കച്ചാമിയുടെ മനോനില തെറ്റിച്ചു.സ്ഥലത്തെ</strong><br /><strong>പ്രധാന റൌഡിയുടെ കൈയ്യിലമര്‍ന്ന് പിച്ചിച്ചീന്തപ്പെടുന്ന മേരിയെക്കണ്ട്</strong><br /><strong>മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെ തങ്കച്ചാമീ ,കൈയ്യിലിരുന്ന തോല്‍ വെട്ടുന്ന</strong><br /><strong>കത്തി ആഞ്ഞുവീശീ.റൌഡി..രങ്കന്‍ രക്തത്തില്‍ കുളിച്ച് കുഴഞ്ഞുവീണു.</strong><br /><strong>എന്തുചെയ്തുവെന്ന് അറിയുന്നതിനുമുന്‍പു, പകച്ചു നിന്ന തങ്കച്ചാമിയെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ പൊലീസ് എത്തിയിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>സ്ഥലത്തെ പ്രധാന റൌഡി-രങ്കന്‍ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ മരിക്കരുതെന്ന്</strong> <strong>അദ്യമായീ,ആഗ്രഹിച്ച ഒരു നിമിഷം. ഒരുപാടു സ്ത്രീകളുടെ പേടി</strong><br /><strong>സ്വപ്നമായ അവന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി രക്ഷപ്പെടാന്‍ ഞാന്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥ</strong><br /><strong>മായീ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.കാരണം അവനോടുള്ള സ്നേഹമല്ല.എന്റെ മനസ്സില്‍</strong> <strong>മേരിയെന്ന പെണ്‍കുട്ടിയും,അവളുടെ രക്ഷകനും എന്റെ പ്രീയമിത്ര</strong><br /><strong>വുമായ തങ്കച്ചാമിയെന്ന വൃദ്ധനും മറക്കാന്‍ വയ്യാത്ത ബന്ധത്തിന്റെ</strong><br /><strong>നിഴല്‍പ്പാടുകള്‍ വീഴ്ത്തിയിരുന്നു. അതു വളരെ ആഴത്തിലുമായിരുന്നു!</strong><br /><strong></strong><br /><strong>(അവസാനിച്ചു.)</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>ശ്രീദേവിനായര്‍</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2524749482858581487?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-38167346565637583172010-01-23T19:21:00.000-08:002010-01-23T20:23:20.691-08:00<strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പതിവായീ ചെരിപ്പുകള്‍ പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അമ്മ പറഞ്ഞൂ,ശ്രീ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">നീ എന്താ ഈയിടയായീ ചെരുപ്പുകളോട് ഗുസ്തിതുടങ്ങിയോ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അതോ നിന്നോട് ചെരുപ്പുകള്‍ക്ക് വിരോധം ഉണ്ടോ?ഇനി പുതുമയുള്ള ചെരുപ്പുകള്‍ വാങ്ങേണ്ടാ..സാധാരണ മതികേട്ടോ?എന്നും</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പൊട്ടിയചെരുപ്പുകളുമായീ,ഒരു നടത്തം...</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">(എനിയ്ക്കു മനസ്സിലായീ അത്</span></strong><strong><span style="color:#330033;">ഏട്ടന്റെകുസൃതിയായിരുന്നുവെന്ന്.രാത്രി പുസ്തകവുംതുറന്നിരുന്ന്</span></strong><strong><span style="color:#330033;">ചിന്തയിലായിരുന്നഎന്നോട്ഏട്ടന്‍ചോദിച്ചു.എന്താടീ,ഈയിടയായീ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഒരു ചിന്ത?വല്ലപ്രേമവും?ഏട്ടനോട് എല്ലാം തുറന്നുപറഞ്ഞൂ.പാവമാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അയാള്‍, ഏട്ടാആ ചെരുപ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍ തന്നെയാ കിടപ്പും.ഞാനെന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഫ്രണ്ട്സിനോടൊക്കെപ്പറഞ്ഞൂ,ചെരുപ്പുനന്നാക്കാന്‍ അവരെല്ലാം ഇപ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അയാളുടെ പക്കലാ കൊടുക്കുന്നെ.മനപ്പൂര്‍വ്വം ഒരുകാര്യം മാത്രം ഏട്ട</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">നോട്മറച്ചുപിടിച്ചു.കൂട്ടുകാരികളുടെപൊട്ടിയചെരുപ്പ്ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്ന് അയാളുടെപക്കല്‍ ഏല്‍പ്പിക്കാറുള്ള കാര്യം മാത്രം! വഴക്കുഉറപ്പായെന്ന് കരുതീ.പക്ഷേഏട്ടന്‍കുറേനേരംഎന്റെ</span></strong><strong><span style="color:#330033;">മുഖത്തുതന്നെനോക്കിയിരുന്നു.പിന്നീട് പറഞ്ഞൂ. എടീ നീ വല്ല കന്യാസ്ത്രീയോമറ്റോ ആകാനുള്ളവളാ,നിന്റെ കാര്യം പോക്കാ. </span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്റെ</span></strong><strong><span style="color:#330033;">കൂട്ടുകാരന്‍.ഡോ.ശശിമോഹനെക്കൊണ്ട് നിന്നെ കെട്ടിക്കാനാ എന്റെ </span></strong><strong><span style="color:#330033;">പ്ലാന്‍ .പക്ഷേ അവനെ നീ വല്ല അനാഥമന്ദിരവും നടത്താന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കും.പെണ്ണെ,ഇതൊക്കെയാ ലോകം.ഞങ്ങള്‍ ഡോക്ടര്‍ മാര്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്തൊക്കെയാ ഒരു ദിവസം കാണുന്നത്?ഇതെല്ലാം മനസ്സിലിട്ട് നീറ്റാതെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മര്യാദയ്ക്ക് വായിക്ക്.ഇല്ലെങ്കില്‍ സുഖമായി പോയി ഉറങ്ങ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഏട്ടന്‍ പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ ഉപദേശിച്ചു. നിന്നെ എല്ലാപേരും കൂടി സ്നേഹിച്ച് വഷളാക്കിയെന്നാ എനിയ്ക്ക് തോന്നുന്നത്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മിണ്ടാതെ,പുതപ്പു വലിച്ച് മുഖം മറച്ച് ഉറക്കം നടിച്ചു.പാവം ഏട്ടന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അടുക്കല്‍ വന്നിരുന്ന് പുതപ്പുമാറ്റി കവിളില്‍ ഒരുമ്മ തന്നു. പിന്നീട് </span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പറഞ്ഞു.ഏട്ടന്റെ പൊന്നനിയത്തിയല്ലേ.മോള്‍ ഉറങ്ങിക്കോളു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്നാല്‍ തങ്ങളുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ച അമ്മയോട് ഏട്ടന്‍ കാര്യങ്ങള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പറഞ്ഞുകാണണം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്നാലും ഏട്ടന്റെ കൂട്ടുകാരുടെ പൊട്ടിയ ചെരുപ്പുകളുംഷൂപോളിഷും എല്ലാം വീണ്ടും അയാള്‍ക്കുതന്നെ</span></strong><strong><span style="color:#330033;">കിട്ടീ.</span></strong><strong><span style="color:#330033;">കോളേജ്കാലത്തിന്റെഅവസാന നാളുകളിലായിരുന്നു,ഒരു ദിവസം </span></strong><strong><span style="color:#330033;">ഞാന്‍ അവളെ അവിടെവച്ച് കണ്ടത്.ഒരു കൊച്ചുപെണ്‍കുട്ടീ.അഞ്ചുവയസ്സ് പ്രായം വരും പാറിപ്പറന്ന തലമുടിയും അഴുക്കുപുരണ്ട ഉടുപ്പും.കൈയ്യില്‍ ഒരു കപ്പ്ചായയുമായീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്നെക്കണ്ട് അയാള്‍ ചിരിച്ചു.അന്ന് അയാള്‍ എനിയ്ക്കും കൂടി ചായ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">കൊണ്ടുവരുവാന്‍ ആപെണ്‍കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞൂ. വഴിവക്കില്‍ നിന്ന് ചായ കുടിക്കാനുള്ള മടിയും,ആപെണ്‍കുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിലെ അഴുക്കും</span></strong><strong><span style="color:#330033;">കണ്ട്ഞാന്‍പറഞ്ഞൂ.അയ്യോ,വേണ്ടാ.ഞാനിപ്പോള്‍കഴിച്ചതേയുള്ളൂ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തങ്കച്ചാമീ(അയാളുടെ പേര് അതായിരുന്നുവെന്ന് ആയിടയ്ക്കാണ് ഞാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അറിഞ്ഞത്)ചിരിച്ചു.ഞാന്‍ തെരക്കീ..ആകുട്ടി ആരാ,മകളുടെ മകളോ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">യ്യേ....അല്ലാമ്മാ.. അതു അന്തപ്പക്കം പിച്ചതെണ്ടാന്‍ വന്ന ഒരുത്തീടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മോളാ,ഇപ്പം എന്നൂടെയാ.ഒരു തഹായം.എനിയ്ക്കൊന്നുംമനസ്സിലായില്ല</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്നാല്‍ മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു.അവള്‍ ഏതോ ഭിക്ഷക്കാരിയുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മകളാ.ഇപ്പോള്‍ തങ്കച്ചാമിയുടെകൂടെ നില്‍ക്കുന്നുവെന്നായിരിക്കാം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തുടരും.....</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-3816734656563758317?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-11337069483468257042010-01-22T19:19:00.000-08:002010-01-22T20:20:41.637-08:00<strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">ഒരുതുള്ളിക്കണ്ണുനീര്‍എന്റെകണ്ണില്‍നിന്നുംഅടര്‍ന്നുവീഴാന്‍വിതുമ്പിനിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">കണ്ണുകളടയ്ക്കാതെ ഞാന്‍ ആകണ്ണുനീര്‍ വറ്റിച്ചുകളയാന്‍ വൃഥാശ്രമം</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">നടത്തീ.എന്നാല്‍ എന്നെ പരാജയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ആ പെണ്‍കുട്ടി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">മേരി..,അതാണവളുടെ പേര്.പഴകിയഫ്രോക്കുമിട്ട്,പറന്നതലമുടിയു</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">മായീ</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">നില്‍ക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാന്‍ പോലും ശക്തിയില്ലാതെ</span></strong><strong><span style="color:#663366;">കൂടി നിന്നവര്‍ഓരോരുത്തരായീസ്ഥലംവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">നാലും കൂടിയ മുക്കില്‍ ചെരുപ്പുനന്നാക്കുന്ന ആവൃദ്ധനെഎല്ലാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">പേര്‍ക്കും അറിയാം.കറുത്തിരുണ്ട നിറവും ചുമന്ന വട്ടക്കണ്ണു</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">കളുമുള്ള അയാളെ</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ആദ്യമൊക്കെ ഞാനുംഭയന്നിരുന്നു.പക്ഷേ </span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">പേടി പരിചയത്തിനു വഴി</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">മാറിയത് യാദൃശ്ചികമായായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">അന്ന്,</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">കോളേജില്‍ നിന്നും വരുന്നവഴി പാളയം പള്ളിയുടെ മുന്നില്‍ വച്ച്</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">ആണ് അയാളെ ആദ്യമായിക്കാണുന്നത്.പൊട്ടിയ ചെരുപ്പുംകൈയ്യില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">പിടിച്ച് നടന്നുതുടങ്ങിയിട്ട് സമയം കുറെ ആയീ.വിലകൂടിയ ചെരുപ്പ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">കളയാന്‍ മനസ്സു വന്നില്ല.എന്തുംവരട്ടെ എന്നുകരുതി ആ മനുഷ്യന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">മുന്നില്‍ നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">മുന്നില്‍ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന ചെരിപ്പിന്‍കൂമ്പാരം.</span></strong><strong><span style="color:#663366;">മുഷിഞ്ഞവേഷം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">ചെമ്പന്‍ മുടി.മുറുക്കിച്ചുമപ്പിച്ച ചുണ്ടുകള്‍.അയാള്‍</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">തലചരിച്ച് എന്നെ ഒന്നുനോക്കി.ആനോട്ടത്തില്‍എന്റെസകലധൈര്യ</span></strong><strong><span style="color:#663366;">വുംചോര്‍ന്നൊലിച്ചു</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">പോയപോലെ.ഞാന്‍ പൊട്ടിയ ചെരിപ്പ് മുന്നില്‍ വച്ച് പേടിയോടെ ആംഗ്യഭാഷയില്‍ കാര്യം പറഞ്ഞു.വെപ്രാളത്തില്‍</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">കൈയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകവും താഴെ വീണു.മെല്ലെ ആ നോട്ടം പുസ്ത</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">കത്തിലുംപിന്നെ ചെരുപ്പിലും.അയാള്‍ പുസ്തകം എടുത്ത്കൈയ്യില്‍</span></strong><strong><span style="color:#663366;">തന്നു.മുഖത്തുനോക്കി നല്ലപോലെ ഒന്നു ചിരിച്ചു.ആശ്വാസത്തിന്റെ</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">പുഞ്ചിരി. ഞാനും ചിരിച്ചുകാട്ടി.എങ്കിലും ആളധികമില്ലാത്ത സമയം</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ആയതിനാല്‍എന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു പേടി ഞാനറിയതെ വന്നുകൊണ്ടേ</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ഇരുന്നു.ഒരു പ്രീഡിഗ്രിക്കാരിയുടെ മനസ്സ് അന്ന് അതില്‍ക്കൂടുതല്‍</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">കരുത്ത് ഉള്ളതായിരുന്നില്ല.കുനിഞ്ഞ് ചെരുപ്പില്‍ത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">യാന്ത്രികമായീ ചലിക്കുന്ന യന്തത്തെപ്പോലെ അയാള്‍ വളരെ വേഗം</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">ചെരുപ്പ് നന്നാക്കിത്തന്നു. കൂലികൊടുത്ത് തിരിയുമ്പോള്‍ അയാള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">വീണ്ടും ചിരിച്ചു.ചെല്ലാ..മെല്ലെപ്പോ....വണ്ടിപാത്ത് പോ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">എനിയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടിയില്ലാ എന്നാലും മനസ്സിലായീ സൂക്ഷി</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">ച്ചുനടക്കാനാ പറഞ്ഞത് എന്ന്.തലയാട്ടി ഞാന്‍ നടന്നു. ബസ്സ് സ്റ്റാന്‍ഡില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">എത്തുവോളവും ഞാന്‍ അയാളുടെ കൈവിരുത് മനസ്സില്‍ കണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു.എത്ര സുന്ദരമാണ് ആ കൈകളുടെ കഴിവ്.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">പിന്നെ പലതവണ ഞാന്‍ അയാളെക്കണ്ടു.ചെരുപ്പ് നന്നാക്കാനില്ലെങ്കിലും</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ആ വഴിപോകുമ്പോളെല്ലാം ഒരുനിമിഷം അയാളുടെ മുന്നില്‍ നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">എത്ര ജോലിത്തിരക്കാണെങ്കിലും എന്നോട് കുശലം പറയാന്‍ അയാളും</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നപോലെ! കോളെജ് അവധികഴിഞ്ഞ് വീണ്ടുമൊരു ദിവസം ഞാന്‍ പബ്ലിക്ക് ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്നും പുസ്തകവുമായീ</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">അയാളെക്കാണാനായിമാത്രം നടന്നു...അകലെവച്ചേ എന്നെക്കണ്ട അയാള്‍</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">കൈവീശിക്കാണിച്ച് എന്നെ അടുത്തോട്ട് വിളിച്ചു.ഞാന്‍ വേഗം അടുത്ത്</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">ചെന്നു.എന്നമ്മാ?നീ..... അയാള്‍ എന്തൊക്കെയോ തമിഴില്‍ പറയുന്നുണ്ടാ</span></strong> <strong><span style="color:#663366;">യിരുന്നു.എന്തായാലും അയാള്‍ എന്നെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു. പാവം!</span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#663366;">തുടരും.....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1133706948346825704?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-52838082743617202662010-01-21T18:43:00.000-08:002010-01-22T19:17:29.693-08:00<strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#000000;">ചേരിയിലെ കുടിലുകളില്‍ വളരെ നേരത്തെതന്നെ സൂര്യനുദിച്ചു. കലപില ശബ്ദത്തോടെ പറവകള്‍ക്കൊപ്പം മനുഷ്യരും പ്രഭാതത്തിനെ വരവേറ്റു. നാടുനീളേ പാറിനടക്കാന്‍ സമയമായതുപോലെ. റെയില്‍ വേസ്റ്റേഷന്റെ പരിസരം ശബ്ദമുഖരിതമായീ. രാവിലെയുള്ള വണ്ടിയ്ക്ക്</span></strong><br /><strong>കയറിപ്പറ്റിയാല്‍, പൊലീസിന്റെ കൈയ്യില്പെടാതിരുന്നാല്‍ കൊല്ലത്തോ</strong><br /><strong>കോട്ടയത്തോ ഇറങ്ങാം. പതിവുള്ളസ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം ചുറ്റി കൈനിറയെ</strong><br /><strong>വല്ലതുമായീ മടങ്ങാം.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>എച്ചിലിലകള്‍ക്ക് കടിപിടികൂടുന്ന പട്ടികള്‍, ഇലകൊത്തിപ്പറിക്കുന്ന കാക്ക</strong><br /><strong>കള്‍.</strong><br /><strong>രാത്രി, തണുപ്പില്‍ നിന്നും രക്ഷനേടാനുള്ള പുതപ്പും,പകല്‍ ശരീരം മറയ്ക്കാനുള്ള വസ്ത്രവും, കുട്ടിയ്ക്കു അത്യാവശ്യത്തിനു തൊട്ടിലാക്കാനുമുള്ള ഏകവസ്ത്രം എടുത്ത് ഉടുക്കുമ്പോള്‍ മീനാക്ഷി</strong><br /><strong>പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഓരോ പൊറുതിയിലും</strong><br /><strong>കലപിലശബ്ദം. മീനാക്ഷി ചേരിമറ മാറ്റി പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കീ.</strong><br /><strong>വെളിച്ചം വന്നുതുടങ്ങുന്നേയുള്ളൂ.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>അപ്പുറം ചാത്താപ്പിള്ളയ്ക്കും,കുഞ്ചിയ്ക്കും കൂടി ദിവസവും പത്തിരു</strong><br /><strong>പതുരൂപകിട്ടും. അതിനപ്പുറം അപ്പിക്കുഞ്ഞിനും കെട്ടിയവള്‍ക്കും അന്‍പതുരൂപയോളം കിട്ടും.അതിനപ്പുറം “ടാന്‍സുകാരി തങ്കിയ്ക്കു”</strong><br /><strong>കൈനിറയെയും. വൈകിട്ട് മടിക്കുത്തില്‍ നിന്നും കാശെടുത്ത്</strong><strong>കുടയുന്നത്</strong><br /><strong>കണ്ട് അതിശയിച്ചുപോകും.വൈകുന്നേരം അവളുടെ ഉടപ്പിറന്നോന്റെ</strong><br /><strong>കൈയ്യില്‍ നിന്നും പൊതിരെ തല്ലുകിട്ടുന്നതൊഴിച്ചാല്‍ തങ്കി പാക്യവതി</strong><br /><strong>തന്നെ.</strong><br /><strong>“ടാന്‍സിനാണെന്നും പറഞ്ഞ് ടൌണിലെ“ സാറന്മാരെത്തേടി പോകുന്ന</strong><br /><strong>തങ്കി രണ്ടാഴ്ച്ചയായീ കെടപ്പാണ്.അല്ലെങ്കില്‍ മനസ്സാക്ഷി ഉള്ളോളാ.</strong><br /><strong>രണ്ടുരൂപ ചോദിച്ചാല്‍ തരുന്നോളാ.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>അപ്പുറത്തു “നൊണ്ടിപ്പപ്പന്റെ“ ഗാനമേളതുടങ്ങീ.റിഹേഴ്സലാണ്.</strong><br /><strong>വണ്ടി ഉടനെ പുറപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പായീ. ചേരിയിലെ സമയം എന്നും</strong><br /><strong>പപ്പന്‍ചേട്ടന്റെ കൈകളില്‍ കൃത്യമാ.ഇപ്പംവണ്ടിവരും .വല്ലവിധേനയും കയറിപ്പറ്റണം.അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്നും പട്ടിണി.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>മീനാക്ഷി മുഖംകഴുകീ,തലമുടിയില്‍വെള്ളം തൊട്ടുചീകിയൊതുക്കീ.</strong><br /><strong>മുഖത്ത് വിളക്കെണ്ണതൊട്ടുതേച്ച് ബാക്കി,കൈകളിലും തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു.</strong><br /><strong>ആകെയുള്ള ഏഴുമക്കളില്‍ കൂടെയുള്ള രണ്ടിനെയും നേരെകിടത്തീ,</strong><br /><strong>വയറിനു വേണ്ടിനാടുവിട്ട മക്കളെ ഒരു നിമിഷം ഓര്‍ത്തു.സമാധാനിച്ചു</strong><br /><strong>പൊയ്ക്കോട്ടെ,എവിടെയെങ്കിലുംതെണ്ടാതെകിടന്നോട്ടെ.ചാകാതെകെടക്കണെ</strong> <strong>തമ്പുരാനേ...മീനാക്ഷി മനമുരുകീ അന്നും മക്കള്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.മറനീക്കീ പുറത്തുകടക്കാന്‍ നേരം അപ്പുറത്തു ഞെരക്കം.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>മീനാച്ചിയേ....</strong><br /><strong>ഓ..തൊടങ്ങീ..നാശം.ഉറക്കെ പിരാകിക്കൊണ്ട് മീനാക്ഷി അകത്തുകടന്നു</strong><br /><strong>അകത്തെ തറയില്‍ കിടക്കുന്ന അയ്യാവു,എണീക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്.</strong><br /><strong>ഒന്നു മിണ്ടാണ്ടെ കെട.വണ്ടിയിപ്പം വരും.ഞാന്‍ പോയേച്ച് വരട്ടെ.</strong><br /><strong>പഴങ്കഞ്ഞിവെള്ളം ചട്ടിയിലെടുത്ത് മുന്നില്‍കൊണ്ട് വയ്ക്കുമ്പോള്‍</strong><br /><strong>വിരലുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട കൈയ്കൊണ്ട് അയ്യാവു,കഞ്ഞിവെള്ളത്തില്‍</strong><br /><strong>പരതുകയായിരുന്നു.ചോറ് തപ്പുന്ന അയ്യാവുവിനെക്കണ്ട് മീനാക്ഷിയ്ക്ക്</strong><br /><strong>ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നു.ദേഷ്യത്തോടെ ചട്ടിപിടിച്ചുവാങ്ങി വെള്ളം</strong><br /><strong>വായില്‍ ഒഴിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോള്‍,അയ്യാവു മീനാക്ഷിയുടെ മുഖത്ത്</strong><br /><strong>ആഞ്ഞുതുപ്പീ.ഞെട്ടിമാറുമ്പോള്‍ മീനാക്ഷിയുടെ തലചെറ്റയുടെ തൂണില്‍</strong><br /><strong>തട്ടി,കൈയ്യില്‍നിന്നും ചട്ടിതെറിച്ചുവീണു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ഫാ..കാല്‍ക്കാശിനുപോക്കില്ലെങ്കിലും ചവിട്ടും അടിയും.</strong><br /><strong>അവിടെക്കിടക്ക്. കുഷ്ഠം വന്നിട്ടും ഞാന്‍ നോക്കിയിട്ടാ,നന്ദികെട്ട മനുഷ്യന്‍.</strong><strong>മീനാക്ഷി എഴുന്നേറ്റു. </strong><br /><strong></strong><br /><strong>ഓലമറനീക്കി കൈയ്യില്‍ സഞ്ചിയുമെടുത്ത് മീനാക്ഷി ഓടിയിറങ്ങീ.</strong><br /><strong>അകലെ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ വണ്ടിയുടെമുഴക്കം കേട്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു</strong><br /><strong>അപ്പോള്‍</strong><strong>വിരലുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട കൈ ആഞ്ഞുവീശി മീനാച്ചിയെ അടിക്കാന്‍ അയ്യാവു പാടുപെടുകയായിരുന്നു.</strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>ശ്രീദേവിനായര്‍</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5283808274361720266?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-81264540393536539612010-01-20T23:19:00.000-08:002010-01-21T04:21:43.478-08:00<strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചെറുപ്പത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലെന്നും നക്ഷത്രത്തിളക്കം.യുവതികളുടെ കണ്ണുകളില്‍ കാണാത്ത പലതും സുമന്‍ ദേവിയേടത്തിയുടെ കണ്ണുകളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണ്ടു.പ്രായംകൊണ്ട് മൂത്തദേവിയേടത്തി സുമന്റെആരായിരുന്നുവെന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">അറിയാന്‍ രാവും പകലും കണക്കുകൂട്ടാന്‍ അവന്‍ തയ്യാറില്ലായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണക്കില്ലാത്ത ചിന്തകളും,പ്രണയം മൂത്ത രാവുകളും അവനെ വിറളി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പിടിപ്പിച്ചിരുന്നുമില്ല.ചേച്ചിയുടെ പ്രായം,അമ്മയുടെ കരുതല്‍,കൂട്ടുകാരി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">യുടെ തമാശ,ഒറ്റപ്പെടലില്‍ ഒരു കൂട്ട്.ഇതെല്ലാമായിരുന്നില്ലേസുമന് ദേവിയേടത്തീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">നളിനിയേടത്തിയുടെ കൂടെ സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ തുടങ്ങിയതാണ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സുമന് ദേവിയേടത്തിയോട് ആരാധന.തിളക്കമുള്ളകണ്ണുകളും,ചിരിക്കുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചുണ്ടുകളും ,പൂപോലെയുള്ള മുഖവും. മുട്ടറ്റം തലമുടി നിവര്‍ത്തിയിട്ട്</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തുളസിക്കതിരും ചൂടിദേവിയേടത്തിനില്‍ക്കുന്നതുകണ്ട് സുമന്‍ കാവിലെദേവിയെ ഓര്‍ത്തുനോക്കീ.ഒന്നുപോലെ!മനസ്സില്‍ മറ്റൊരു ദേവി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">യായിഅന്നുമുതല്‍ദേവിയേടത്തി.</span></strong><strong><span style="color:#336666;">പട്ടുപാവാടത്തുമ്പുപിടിച്ച്,വരമ്പില്‍ക്കൂടി നടന്നുപോകുന്ന ദേവി</span></strong><strong><span style="color:#336666;">യേടത്തിയുടെഇളകിയാടുന്നഅരക്കെട്ടുംതലമുടിയും ശ്രദ്ധിച്ചുതുടങ്ങി</span></strong><strong><span style="color:#336666;">യത്കൌമാരംപിന്നിട്ടകാലത്തായിരുന്നു.ഒപ്പംനടക്കാന്‍കൊതിച്ചെങ്കിലും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മടിതോന്നിത്തുടങ്ങിയകാലത്ത്,ഒരു ദിവസംനളിനിയേടത്തിയുടെ വിവാഹശേഷം ഒറ്റപ്പെട്ട ദേവിയേടത്തിയോട് പരുങ്ങിപ്പരുങ്ങീയാണെങ്കി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ലും ചോദിച്ചു,ദേവിയേടത്തിയെന്താ കല്യാണം കഴിക്കാത്തെ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചുമന്നുതുടുത്ത മുഖം മറച്ചുദേവിയേടത്തിമെല്ലെച്ചിരിച്ചു,പിന്നെപ്പറഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">എടാകുട്ടാ,നീ ആളുകേമനാണല്ലോ?നീ എന്നെക്കെട്ടിക്കോ...</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചദേവിയേടത്തിയെ കെട്ടിപ്പുണരാന്‍ ആശിച്ച ആനിമിഷം!</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സുമന്‍ ആദ്യമായീ....ചിന്താകുലനായീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത വാക്കുകളെ</span></strong><strong><span style="color:#336666;">ദേവിയേടത്തിയും പഴിച്ചുകാണണം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">എങ്കിലും അന്നത്തെ മറുപടി ഓര്‍ത്തു അവന്‍ ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഞാന്‍ വലുതാവട്ടെ ദേവിയേടത്തിയെ ആര്‍ക്കും കൊടുക്കില്ലാ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തമാശപറഞ്ഞുചിരിച്ച ദേവിയേടത്തിയുടെ കണ്ണുകള്‍ ഇന്നും കണ്മുന്നില്‍.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ബംഗ്ലാവിനുള്ളിലെഒറ്റപ്പെടലുകളില്‍ കൂട്ടുചെന്നിരുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ദേവിയേടത്തിയെ വീണ്ടുംവീണ്ടും മനസ്സില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കാന്‍പിന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">അമാന്തിച്ചില്ല.യുവാവിന്റെ കുസൃതികളിലും,മെയ്‌വഴക്കത്തിലും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തന്നെനോക്കിയിരുന്ന ദേവിയേടത്തിയുടെ ഉള്ളില്‍ താന്‍ ആരായിരുന്നു?</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കുട്ടന്‍ എന്ന അനുജന്‍?അറിയില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ജാതകദോഷത്തിന്റെ മറവില്‍ ,വിധിയുടെ വിളയാട്ടം പോലെ അവ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സാന വിവാഹവും മുടങ്ങിയ അന്ന്സന്ധ്യയ്ക്ക് പൂജാമുറിയില്‍നിന്നും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ദേവിയേടത്തിയുടെ തളര്‍ന്നുവീണശരീരംതാങ്ങിയെടുത്ത് പുറത്തേയ്ക്ക്</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഓടുമ്പോള്‍..ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല,താന്‍ ഇങ്ങനെഒരു ജീവിതം.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചാരുകസേരയില്‍ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെപാറപ്പുറത്ത് കിടന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സുമന്‍ അങ്ങകലെ മലയടിവാരം നോക്കി.മനോഹരമായ പ്രകൃതീ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കൈ തലയ്ക്ക് കീഴെവച്ച് മാനത്തുനോക്കിക്കിടന്നു.അവിടെയും സന്ധ്യ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">യുടെ സൌന്ദര്യം.തന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദത്താല്‍ മതിമറന്നതുപോലെ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓരോന്നായ്ചുരുള്‍ നിവരുന്നൂ..</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">വൃശ്ചികമാസരാവില്‍ തണുത്തകാറ്റിന്റെ തലോടലില്‍ എത്രനേരംവേണ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മെങ്കിലുമിരിക്കാം.ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നുസ്വപ്നംകാണാമെന്നും തമാശപറഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ചിരിക്കാമെന്നും അറിഞ്ഞത്,ഓര്‍മ്മത്തുരുത്തില്‍ അവശേഷിച്ചഓര്‍മ്മക</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ളിലൂടെത്തന്നെയായിരുന്നില്ലേ?ഓര്‍മ്മകളില്‍ എന്നും അവശേഷിച്ചൊരു</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മുഖം അതുജീവിതത്തില്‍ ഒന്നുമാത്രം.അതു അന്ന് ആശുപത്രിക്കിടക്കയി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ല്‍നിന്നുംജീവനോടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകാന്‍ കഴിഞ്ഞ തന്റെദേവയേട</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ത്തിയെന്നദേവനന്ദമാത്രം.തീരുമാനം അതു ജീവിതത്തില്‍ മാറ്റാതിരിക്കാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ന്‍ കഴിയുക പുരുഷലക്ഷണമാണെന്ന് കരുതാനും പ്രയാസമില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ദേവനന്ദ തന്റെ ആരായിരുന്നു?ആരുമല്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയോട് തോന്നേ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ണ്ട വികാരം ഇതായിരുന്നില്ലല്ലോ?ചോദ്യങ്ങള്‍ മനസ്സിനകത്തുംപുറത്തും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ഇരുള്‍ വ്യാപിപ്പിച്ചുകടന്നുപോയേക്കാം എന്നാല്‍ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളില്‍ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന ചിന്തകള്‍ നല്‍കീ ജന്മജന്മാന്തരമായ പുണ്യമായീ തന്നെ തൊട്ടുണര്‍ത്തുന്ന വികാരം.ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കഴിയാത്ത ബന്ധതീവ്രത.അതു നിര്‍വ്വചിക്കാന്‍ പ്രയാസം.എന്നാല്‍ ദേവ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">നന്ദയില്ലാത്ത തന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് പൂര്‍ണ്ണതയുണ്ടോ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സുമന്‍ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടുമടച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കണ്ണുകളടച്ചു സുഖം പ്രാപിച്ച രാവുകളുടെ ഓര്‍മ്മകളും,ദേവയുടെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">കൈകളാല്‍ മറയ്ക്കപ്പെട്ട തന്റെ കണ്ണുകളുടെഓര്‍മ്മയും ..ഓര്‍ത്തു </span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">വീണ്ടും ചിരിച്ചു.ദേവയുടെ പനിനീര്‍ ഗന്ധം അലിഞ്ഞുചേര്‍ന്ന മാറിനെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">പാറയില്‍ ചേര്‍ത്ത് സുമന്‍ കിടന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">മലഞ്ചരുവിലെ സന്ധ്യയ്ക്ക് പതിവിലും ഭംഗി.സിന്ദൂരവര്‍ണ്ണം വാരി</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">വിതറിയആകാശം.നോക്കുന്നിടത്തെല്ലാംസൌന്ദര്യം.നോക്കിലുംവാക്കിലും</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">തേന്‍ തൂവിയ തന്റെ ദേവ കരയുന്നോ,ചിരിക്കുന്നോയെന്നറിയാതെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">സുമന്‍ പാറമേല്‍ കവിള്‍ ചേര്‍ത്തുവച്ചു ചിരിച്ചൂ,കരഞ്ഞൂ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">വേര്‍പിരിയാനാവാതെ ദേവയെന്ന ശില സുമനെ ചേര്‍ത്തണച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ആ നിര്‍വ്വികാരതയില്‍ രതിഭാവം തേടി സുമന്‍ അലയുകയായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#336666;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-8126454039353653961?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-65747806399328026972010-01-20T02:46:00.000-08:002010-01-20T03:53:55.899-08:00<strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">സമയം കിട്ടിയാല്‍ പ്രണയിക്കാം.ഇല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട. സമയവും പ്രണയവുംജീവിതത്തിന്റെപ്രധാനഘടകങ്ങള്‍അല്ലയെന്നുതോന്നിത്തുടങ്ങി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">യത്അടുത്ത കാലത്താണ്.ആവശ്യക്കാരന് ഔചിത്യമില്ലയെന്നപഴയവാക്ക്</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തീര്‍ത്തും വാസ്തവമാകുന്നത് നാം ആവശ്യക്കാരാവുമ്പോളാണ്.നാന്‍സി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വീണ്ടുംവീണ്ടുമെടുത്ത് പരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മിസ്സ്ഡ് കോള്‍സ്?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഇല്ല .ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">സംശയം രോഗബാധിതയാക്കിയേക്കാവുന്ന തന്റെ മനസ്സൊരു നിമിഷം</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">സശയങ്ങളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞുവീര്‍പ്പുമുട്ടീ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്താ,ഇങ്ങനെ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">കഴിഞ്ഞ അഞ്ചുവര്‍ഷങ്ങളായീ ഇടവേളകളില്ലാതെ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍,മിസ്സ്ഡ്കോളുകളെക്കൊണ്ടുഞെട്ടിയുംമെസ്സേജ് കൊണ്ടുതളര്‍ന്നും,പരുവംതെറ്റിയനിലയിലായിരുന്നല്ലോ?മിസ്സ്ഡ്കോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദയസ്പന്ദനം തന്നെയായിരുന്നല്ലോ?</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">നീ,ഒന്നെഴുതുപെണ്ണേ..നിന്റെപേനത്തുമ്പിലെന്നെയും,എന്റെസ്നേഹത്തെയും നിരത്തിവയ്ക്കൂ.നടന്നതും നടക്കാനുള്ളതും വരച്ചുവയ്ക്കൂ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അതൊക്കെത്തന്നെ ധാരാളം ഒരു നല്ല നോവല്‍ റെഡി.</span></strong><strong><span style="color:#330033;">നെഞ്ചോട് ചേര്‍ന്നിരുന്ന് സണ്ണി അതുപറയുമ്പോള്‍അവള്‍ ആവേശത്തോടെ അവനെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പ്രണയമോ.അതെത്രവേണമെങ്കിലും എഴുതാം കാരണം നീതന്നെയാണ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്നെ പ്രണയിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ചത്.വിരഹമാണെങ്കില്‍ അതിലപ്പുറവും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">എന്തെന്നാല്‍ വിരഹത്തിന്റെകൊടുമുടിയില്‍എന്നെപ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്നതും</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">നീതന്നെയാണല്ലോ?കഴിഞ്ഞ അഞ്ചുവര്‍ഷങ്ങളിലും അലഞ്ഞു നടന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">വിരഹം എന്റെ പേനത്തുമ്പില്‍ ഒഴുകിയെത്തും തീര്‍ച്ചയായും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അവന്റെ ചുംബനത്തില്‍ മിഴികൂമ്പിയ കണ്ണുകളുടെവികാരം മാറും മുന്‍പു അവള്‍ അത്രയും കൂടിപ്പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തു.പരാജയം, അതാണ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഞാന്‍ എഴുതാന്‍ പോകുന്നത്..നീ എന്നിലേല്‍പ്പിക്കുന്ന വികാരം അതായിരിക്കുമെന്ന് ഞാന്‍ എന്നേമനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നൂ!</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">നാന്‍സി,കടല്‍ക്കരയില്‍ആളൊഴിഞ്ഞൊരിടത്ത്,കടലിനെനോക്കിയിരുന്നു.ഓര്‍മ്മകള്‍ തിരമാലകളെപ്പോലെ...ഒന്നു അണയുമ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഒന്ന് അകലുന്നു.ഒരിക്കലും അടങ്ങാത്ത തിരപോലെ ചിന്തകളും.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പുതുവര്‍ഷത്തിന്റെ ആഹ്ലാദം..എല്ലാ മനസ്സിലും.നഗരത്തിലെ പ്രധാന</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഹോട്ടലുകളിലെല്ലാം ഇന്ന് തിരക്കുതന്നെ.പുതുവത്സരപ്പുതുമയില്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മതിമയങ്ങുന്ന യുവത്വം.കാരണമുണ്ടാക്കി ലഹരി ആസ്വദിക്കുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">യൌവ്വനം.എന്നാല്‍ ഇന്ന് തന്റെ മനസ്സില്‍ യൌവ്വനം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഏകാന്തത.വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നുവന്ന് ഇനിയുംമനസ്സിലാക്കാന്‍മനസ്സ് വിസമ്മതിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളിലെല്ലാം ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">കൂട്ടുകാരന്‍, തന്റെലഹരിയില്‍ മയങ്ങിയെന്ന്അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നവന്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഇന്ന് അറിയാതെ അകലുമ്പോള്‍ ,ആദ്യമായി അവള്‍ ആദര്‍ശം</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പറഞ്ഞിരുന്ന തന്റെ വാക്കുകളെസ്വയം പഴിച്ചു.വേര്‍പെടാവാനാ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തെ ഒന്ന് ചേര്‍ന്നിരുന്ന നിമിഷങ്ങളില്‍,കഴുത്തിലണിയാന്‍ വിശ്വാസ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ത്തിന്റെ മിന്നുമാല..മതിയെന്ന് വാദിച്ചിരുന്ന തങ്ങളുടെവിശ്വാസം</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അകലെയെങ്ങോ ഒരു പുതുമണവാട്ടിയുടെ വേഷത്തില്‍ തന്നെനോക്കി</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">പരിഹസിക്കുന്നത്നാന്‍സി കണ്ടു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അരുതാത്ത ചിന്തകളെ വഴിതിരിച്ചു വിടണമെന്ന് തനിയ്ക്കു പറഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">തന്നതാര്?എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും ഓര്‍മ്മകിട്ടുന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ഒന്നുറപ്പ്;യൌവ്വനക്കളരിയിലെ..അറിവ് അല്ല.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ബാല്യത്തിന്റെഒളിച്ചുകളിയില്‍പിടിതരാതെഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നചങ്ങാതിയെ</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">കാണാതെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാകുമ്പോള്‍,കുഞ്ഞുമനസ്സിന്റെ നോവ്</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">മാറ്റാന്‍ മുത്തശ്ശിപറഞ്ഞുതന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മവന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ശരിയാണ്.മനപ്പൂര്‍വ്വം ഒളി</span></strong><strong><span style="color:#330033;">ഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്നേഹിതനെ,മറന്നേയ്ക്കുക!</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">അവന്‍ കണ്ണടച്ചു ഇരുളിനെ സ്നേഹിക്കട്ടെ.</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#330033;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-6574780639932802697?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-69517073122189968592010-01-17T23:13:00.000-08:002010-01-18T18:44:21.758-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വൈകുന്നേരത്തെഇടവേളകള്‍ദാമു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വിനു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സൊറപറയാന്‍വേണ്ടിമാത്ര</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മുള്ളതായിരുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അടുത്തിരിക്കുന്ന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പത്മയോടുംഅകലെയിരിക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ന്നമല്ലികയോടുംകണ്ണുംകൈയ്യുംകാട്ടി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കിന്നാരം</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പറയുമ്പോഴെല്ലാംമന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്സില്‍പൂത്തിരികത്തിച്ച</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ചിരിയുമാ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിഭാര്യവീട്ടില്‍ത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശമ്പളം വാങ്ങി എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ത്തീകൃത്യമായീ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പഴ്സില്‍വയ്ക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മ്പോഴുമപ്പുറത്തെസെക്ക്ഷനിലെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മാലതിയെ നോക്കി ചുണ്ടുനനച്ച്,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ണിറുക്കി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒപ്പംനടക്കാന്‍ശ്രമിച്ചു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഹാന്‍ഡ്ബാഗുംതൂക്കിവെപ്രാള</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ത്തില്‍വീടണ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യാന്‍ തുടങ്ങുന്ന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">റ്റൈപ്പിസ്റ്റ്ശാന്തയെതൊട്ടുരുമ്മി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബസ്സില്‍കയറുമ്പോഴും,ദാമു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വിന്റെമനസ്സ്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അട</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞ്ഞുകിടക്കുന്ന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കിടക്കമുറിയിലും,അതില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">താന്‍ ഇന്നലെവാങ്ങിക്കൊടുത്തചുരിദാറു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മിട്ട്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പെര്‍ഫ്യൂം പൂശിനില്‍ക്കുന്ന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വന്തംഭാര്യയിലും</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മാത്രമായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഓടുന്ന ബസ്സില്‍നിരനിരയായി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പെണ്ണുങ്ങള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ലേഡീസ് ഒണ്‍ലിയെന്ന</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബോറ്ഡ്ഇല്ലയെങ്കി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ലും</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബസ്സ്നിറയെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പെണ്ണുങ്ങളാണ്.ദാമുവിനു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്നും</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പ്രിയപ്പെട്ട ഈ ബസ്സ്പുറപ്പെട്ടാല്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സിറ്റിയിലെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മൂന്നുവനിതാകോളേജി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ന്റെയും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മുന്നില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിര്‍ത്തിപെണ്‍കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ട്ടികളെകയറ്റിയേ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പോകാ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">റുള്ളൂ.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കൃത്യമായിപ്പറഞ്ഞാല്‍വീട്ടി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ലെത്താന്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സാധാരണബസ്സിനേക്കാള്‍നാല്‍പ്പ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ത്തി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യഞ്ചു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മിനിട്ട് കൂടുതലെടുക്കും.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്നാലെന്താ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യാത്ര പരമസുഖം.വാസനസോപ്പി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ന്റെയും</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൌഡറിന്റെയുംമണം,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പെര്‍ഫ്യൂമിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സുഖം,പിന്നെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പെണ്ണിന്റെമണം,പെണ്ണിനെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഓ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന പലവിധംമണങ്ങള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">എല്ലാം ആസ്വദിച്ച്പെണ്‍കൈകളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബല</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ത്തിലും,മൃദുവായും തൊട്ട് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തലോടി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഉരുമ്മിയൊതുങ്ങീ,ശരീരത്തി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ന്റെ ഉണര്‍വ്വുകളെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വയമുണര്‍ത്തി </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">നില്‍ക്കുന്ന ആ സുഖം</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആസ്വദിക്കുമ്പോ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഴൊക്കെ ദാമു റ്റിക്കറ്റെടുക്കാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പ്യൂണ്‍ തങ്കമ്മയോട് കണ്ണുകൊണ്ട് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആംഗ്യം</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കാട്ടുകയായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തലകുലുക്കിക്കൊണ്ടുള്ളതങ്കമ്മയുടെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഇളകി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യാട്ടവും,പിന്നെലജ്ജാഭാവവും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ടു ആസ്വദിക്കു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ന്നതിനൊപ്പംദാമു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ട്ക്റ്ററോട് വിളിച്ചു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പറയുന്നുണ്ടാ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിരുന്നു..രണ്ട് വട്ടിയൂര്‍ക്കാവ്...</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ദാമുവേട്ടന്റെ റ്റിക്കറ്റ് കൈയ്യില്‍ക്കൊ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ടുത്ത്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കൈയ്യിലമര്‍ത്തിതങ്കമ്മതൊട്ടടുത്ത്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഭാര്യയുടെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെചേര്‍ന്നു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിന്നു.പൊക്കം</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കുറവാണെങ്കിലും </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തങ്കമ്മയ്ക്ക് വണ്ണം വളരെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ക്കൂടുതലാ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിരുന്നു.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മുഴുത്ത </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശരീരഭാഗങ്ങള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബസ്സിന്റെ കുലുക്കത്തില്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ദാമുവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വട്ടിയൂര്‍ക്കാവ്,വട്ടിയൂര്‍ക്കാവ്..</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ടക്റ്ററുടെനീട്ടിയുള്ളവിളിദാമു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വിനെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അനുഭൂതിയില്‍ നിന്നുമുണ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ര്‍ത്തീ.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്ഥിരം കാഴ്ച്ചകണ്ടഡ്രൈവര്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒന്നു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തിരിഞ്ഞുനോക്കി തലതിരിച്ചു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മിണ്ടാതിരുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ക്കിട</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സഹയാത്രികനെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വയംഒതുങ്ങി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവര്‍ ദാമുവിനു വഴി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">കൊടുത്തു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തങ്കമ്മയെത്തള്ളിമാറ്റിബസ്സ്ഇറങ്ങു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മ്പോള്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ദാമുപുതിയൊരുമനുഷ്യനായീ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">.പഴ്സ്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വച്ചസ്ഥലത്തു തന്നെയുണ്ടോ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">യെന്ന്ത</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പ്പിനോക്കി.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വയംസമാധാനിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശമ്പളം വാങ്ങിയ തുക</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഭദ്രം.ഇനി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അതു ഭാര്യയുടെ കൈകളില്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">അ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തിലും ഭദ്രം.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സുഖം കൊടുത്തതും,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വാങ്ങിയതും മിച്ചം.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">വണ്ടിക്കാശും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ലാഭം.എന്നത്തെയും പോലെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ബേക്കറിനോക്കി നടക്കുമ്പോള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മനസ്സില്‍ മധുരം നുണയുന്ന </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വന്തം</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഭാര്യയുടെ മുഖംമാത്രം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഓര്‍ത്തുനോക്കി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പക്ഷേ,ഈയിടയായീആരോഒരാള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">മനസ്സിന്റെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഉള്ളിലിരുന്നു തന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">പരിഹസിക്കുന്ന</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തുപോലെ ഒരു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">തോന്നല്‍.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ദാമു ആരും കേള്‍ക്കാതെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">,മെല്ലെപ്പറഞ്ഞു;</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">“മിണ്ടാതിരുന്നോളണം ഇല്ലെങ്കില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിന്നെയും ഞാന്‍ വിറ്റുകാശാക്കും.“</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-6951707312218996859?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-8982628752513300902009-11-30T00:05:00.000-08:002009-11-30T01:16:29.160-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">തുമ്പയും തുളസിയും കൂട്ടുകൂടി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">നിന്നു ചിരിക്കുന്ന മുറ്റം,ചെമ്പകവും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പിച്ചിയും പൊട്ടിച്ചിരിച്ച നിലാവ്,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ചന്ദനഗന്ധമുള്ള തണുത്തകാറ്റ്, ഇതെല്ലാം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മനസ്സില്‍ ഓരോതരം വികാരങ്ങള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഓരോതവണയും നല്‍കിത്തിരിച്ചുപോയി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">എന്താണെന്നറിയാതെ എന്നും എപ്പോഴും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാതെ എന്നും കൂടെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ദാവണി തെറുത്ത്പിടിച്ച്,മടചാടി വയല്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വരമ്പിലൂടെ അവള്‍ നടന്നു.അല്ല ഓടി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">നീണ്ടുഞാന്നുകിടക്കുന്ന തലമുടിആലോല</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മാടിമുതുകുമറച്ച് നിതംബം മറച്ച് മുട്ടിനു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">താഴെ ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മാറത്തടക്കിപ്പിടിച്ച പുസ്തകങ്ങളും ചോറ്റു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പാത്രവും നെഞ്ചിന്റെ മിടിപ്പിനെ അറിഞ്ഞു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കൊണ്ടേയിരുന്നു.മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഇനിയും എത്ര പേരുടെ മുന്നില്‍?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">എല്ലാ ആഴ്ച്ചയും പതിവുപോലെയുള്ള</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പെണ്ണുകാണല്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ ആലോചന.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വിഷമം തോന്നി.സൌന്ദര്യം മാത്രമല്ല</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പെണ്ണിനൊപ്പം എത്തുന്ന മറ്റുപലതും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">എല്ലാപേരും മോഹിക്കുന്നുവെന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വളരെ വേഗം മനസ്സിലായീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കണ്ണീരിന്റെ ഉപ്പുനുണയാന്‍ ഇനിയും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">എത്രയോപെണ്ണുകാണലുകള്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വര്‍ഷങ്ങള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കാഴ്ച്ചയെസ്നേഹിച്ചു കാഴ്ച്ചക്കാരെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വെറുത്ത് തുടങ്ങിയതപ്പോഴാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മനസ്സിനെ കാണാന്‍ കഴിയാത്ത ജീവിത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ങ്ങളെപാടെ നിരസിച്ചതും,വിവാഹ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ക്കമ്പോളത്തിലെ വില്‍പ്പനച്ചരക്കായി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">സ്വയം മാറിയതുംജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഭാവങ്ങളായീ നിമിഷങ്ങളായീ,മറവിയെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പ്പുതപ്പിച്ച് ഉറക്കികൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അങ്ങനെ ഇരുപത്തിയാറും വന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ആലോചനയില്‍ത്തന്നെ ഒരു അപാകത.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അപൂര്‍ണ്ണത.പൂര്‍ണ്ണതയിലേയ്ക്കുള്ള</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അന്യേഷണത്തിനു തന്റെ പക്കല്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഒന്നുംതന്നെയില്ലയെന്ന അറിവ്,കൌമാര</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ത്തിന്റെ വിലപെട്ട കാഴ്ച്ചപ്പാടായി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അന്നേ മാറിയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വരന്‍,സുന്ദരന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍,ജീവിക്കാന്‍ അതിലേറെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ധനവും.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഏക മകന്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അച്ഛന്‍ അമ്മയോടും അമ്മ ഏട്ടനോടും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പിന്നെ എല്ലാപേരും എല്ലാപേരോടും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അടക്കം പറഞ്ഞു.അതിശയിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ജാനുവിന്റെ ഭാഗ്യം.ജാനകിമാത്രം ഒന്നും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അറിയാതെ നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഇറയത്തു നിരന്നിരിക്കുന്ന ആളുകള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പെണ്ണുകാണല്‍ പതിവുപോലെ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ചായക്കപ്പുമായീ മുന്നോട്ട്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഇപ്പോള്‍ നല്ല പരിചയം .ഉള്ളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ചിരി .ആരായാലെന്താ?എന്ന ഭാവം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">നീട്ടിയ കൈകളില്‍നിന്നും അച്ഛന്‍ കപ്പു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വാങ്ങിക്കൊടുത്തു.എല്ലാപേരും മാറി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">നിന്നു.തനിച്ചായീ.നല്ലപോലെ നോക്കി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വെളുത്തിട്ടാ,പക്ഷേ അല്പം അഹങ്കാരം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കുന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">എന്തായാലും കസേരയില്‍പ്പിടിച്ച് നിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ആരുമില്ലേ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞുനോക്കീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അയാള്‍; നീട്ടിയ കൈകളില്‍ ചായക്കപ്പ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.ഊം എന്താ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കൈനീട്ടികപ്പുവാങ്ങുമ്പോള്‍ ചോദിച്ചു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ചിരികേട്ടിട്ടാകണം അയാള്‍ പറഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">നല്ല ചിരി. അപ്പോള്‍ സുന്ദരിയാ അല്ലേ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വീണ്ടും ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മനസ്സില്‍ കരുതി സുന്ദരനായതാ,കുഴപ്പം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മോളേ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അച്ഛന്‍ കടന്നുവന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഇതാ ഞാന്‍ അന്നുപറഞ്ഞ ആള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മെല്ലെ പ്പറഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">മനസ്സിലൊരു മിന്നലാട്ടം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അപ്പോള്‍?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കറുത്തകണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലെ കാഴ്ച്ച </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ക്കാണാന്‍ കഴിയാതെ അവള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വിതുമ്പി.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">സംസാരിച്ചുതുടങ്ങിയ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ചെറുപ്പക്കാരനോട്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അച്ഛന്‍ ദൈന്യത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">യോടെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ക്ഷമിക്കണം.അവള്‍ കുട്ടിയാ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">വല്ലതും അബദ്ധം പറഞ്ഞുപോയെങ്കില്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കുട്ടിത്തം മാറീട്ടില്ലയെന്നുകൂട്ടിക്കൊള്ളൂ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഏയ് ഇല്ലല്ലോ?</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ഞങ്ങള്‍ ഇറങ്ങട്ടെ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അകത്തു പതുങ്ങിനിന്ന് അവള്‍ അയാളെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അകക്കണ്ണിന്റെ സഹായത്തോടെ അയാള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">പതുക്കെപ്പതുക്കെ നടന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">അപ്പോഴും കറുത്തകണ്ണടയ്ക്കുള്ളിലെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">കാഴ്ച്ചയെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"> അവള്‍കാത്തിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-898262875251330090?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-47525968772713997282009-11-12T04:17:00.000-08:002009-11-12T04:21:09.681-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആഭിജാത്യം നോവല്‍....</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"><a href="http://sreeswaram.blogspot.com/">http://sreeswaram.blogspot.com</a></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;">മൂന്നാം ഭാഗം മുതല്‍....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-4752596877271399728?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-37765674460661301652009-11-10T03:16:00.000-08:002009-11-10T04:56:58.254-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പാതിരാവിലെപ്പോഴോ ആളുകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞ് ഏതെന്നറിയാത്ത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒരു സ്ത്രീയുടെപുറകേനടന്ന് അവര്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കാണിച്ചുതന്നതന്റെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കിടപ്പു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മുറിയില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കടന്നതുമാത്രം അവള്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അറിഞ്ഞു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വാരിച്ചുറ്റിയ വസ്ത്രം </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒന്ന് മാറ്റു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വാന്‍ പോലും ആവാതെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ക്ഷീണത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മയങ്ങീ.പാകതവന്ന</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഭര്‍ത്താവിന്റെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ദയനീയനോട്ടംഏറ്റുവാങ്ങി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പുലര്‍ക്കാലം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കണ്ണുതുറന്നപ്പോള്‍ സമാധാ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തൊട്ടടുത്ത് രക്ഷകനെപ്പോലെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇരിക്കുന്ന ആള്‍ തന്റെ ഭര്‍ത്താവു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തന്നെയായിരുന്നു.തന്റെ അവസ്ഥമന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">സ്സിലാക്കിയിട്ടാകണം അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">സംസാരത്തില്‍ പിശുക്കുകാട്ടുന്ന അദ്ദേഹം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നല്ലവനാണെന്ന് അന്ന് മനസ്സിലായീ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒപ്പം തന്നോട് കാരുണ്യമുള്ളവനെന്നും.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">രാവിലെ മുറിയില്‍ നിന്നും പുറത്തു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കടക്കാനാവാതെപരുങ്ങീ.ആരുമില്ല</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒന്നു മിണ്ടാന്‍ .ഭര്‍ത്താവിന്റെ കൈ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിടിച്ച് വെളിയില്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.ഈ ആഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞാല്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഞാന്‍ പോകും.എസ്റ്റേറ്റില്‍ ആരുമില്ല</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളവര്‍ .മാസത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒരിക്കല്‍ വരാം.പിന്നെ സമയം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം!നീ പഠിപ്പുതുടരണം,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിന്നെ ഈ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വീടിന്റെമൂത്തമരുമകളായീ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എല്ലാ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചുമതലയും നിന്നിലാ...!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അത് മറക്കരുത്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തറവാട്ടു മഹിമ കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ശിരസ്സുമായി നില്‍ക്കുന്ന കോവിലകം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുടുംബത്തിലെ അംഗസംഖ്യ മൊത്തം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എഴുപത്തിയെട്ട്.പത്തുമക്കള്‍അവരുടെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഭര്‍ത്താക്കന്മാര്‍, പിന്നെ ചെറുമക്കള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതുപോരാ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തെ വാല്യക്കാരും അവരുടെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വേണ്ടപ്പെട്ട</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വരും,കന്നാലിമേയ്ക്കുന്നവര്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കറവക്കാര്‍,</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"> ആശ്രിതര്‍ വേറെയും.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഓരോപണിയ്ക്കും</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വേറെവേറെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പണിക്കാര്‍.വയലില്‍ ജോലിയ്ക്ക്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">സ്ഥിരം ആളുകള്‍,പറമ്പുപണിയ്ക്ക്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വേറെയും.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ആകണക്കുകളൊന്നും </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അറിയില്ല .എന്നാലും</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തലയില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചാണകം ചുമക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">യും,അവരുടെ ആണുങ്ങളെയും,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മൂക്കൊലിച്ച</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുട്ടികളെയും കണ്ട്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വിഷമം തോന്നി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തറവാടിനു ചേര്‍ന്ന് കളിയില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">എന്ന </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചെറിയൊരു വീട്.അതില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നിറയെ നെല്ല്.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിന്നെചാണകം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മെഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒരു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ചെറിയമൈതാനംപോലെഒരുസ്ഥലം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതു നെല്ല് മെതിക്കാനുള്ള മുറ്റമാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിന്റെ ഇരുവശവും നിറയെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വൃത്താ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കൃതിയില്‍ നല്ല ഭംഗിയുള്ള </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുഴികള്‍.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">താഴ്ച്ച കുറഞ്ഞ ആ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കുഴികള്‍ കണ്ട്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതിശയിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതുമനസ്സിലാക്കിയ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഭര്‍ത്താവ്,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വിശദീകരിച്ചുതന്നു.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പിറ്റേന്ന് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കാണുകകൂടിച്ചെയ്ത്പ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തന്റെ അറിവുകേടില്‍ നാണിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഇലക്കീറ് ആകുഴിയില്‍ വച്ച് ഒരു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">പാത്രമാക്കി അതില്‍ പണിക്കാര്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നിരന്നിരുന്ന്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കഞ്ഞികുടിക്കുന്നതുകണ്ടു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">നോക്കിനിന്നു.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">മനസ്സില്‍ എന്തെന്നറിയാ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ത്ത ഒരു വികാരം,</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അതു അവളെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">അലട്ടികൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഒരു കല്യാണ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">വീടിന്റെ രീതിയിലാണ്എപ്പോഴും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">കോവിലകം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003300;">തുടരും....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-3776567446066130165?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-33465544842418500682009-11-09T03:13:00.000-08:002009-11-09T09:55:15.433-08:00<span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>(1)</strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>വിവാഹംകഴിഞ്ഞു</strong></span><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>ഭര്‍ത്താവിനോട്ചേര്‍ന്ന് </strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>ഇരുന്ന് ആഡംബരകാറില്‍ യാത്ര തിരി</strong></span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ക്കുമ്പോഴും,</span></strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>കാറ്റ് പറത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന</strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#663333;"><strong>സുന്ദരമായ</strong></span><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മുടിയിഴകളെ നോക്കിപുഞ്ചിരി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ക്കുമ്പോഴും</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ദേവിയ്ക്ക് ഉള്ളില്‍ ഏറുപടക്കം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കൊണ്ടുള്ള</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഒരേറ് കിട്ടിയ ചൂടായിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അകം മാത്രമല്ല</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പുറവും പൊള്ളുന്ന ചൂട്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മേലാസകലം പൊള്ളല്‍.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മുതുക്കിത്തള്ള</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">യുടെ കൂരമ്പുപോലുള്ളവാക്കുക</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ള്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കേട്ട്ഞെട്ടിയതാണ്.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പെങ്കൊ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ച്ച്പിടിച്ചിരിക്കു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ന്നതുപുളിങ്കമ്പിലാ...!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വിധിയെപഴിയ്ക്കാനോ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">സഹിക്കാനോ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തോന്നി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">യില്ല,അല്ലെങ്കിലുംവിധി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഇതിലെന്തുചെയ്തു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മനുഷ്യര്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ചെയ്യുന്നതും,</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ചെയ്യാത്തതും ,തെറ്റും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ശരിയുമെല്ലാം പാവം</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വിധിയുടെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തലയില്‍ </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വച്ചുകെട്ടാന്‍ അവള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഒരുക്കമല്ല.എല്ലാംസഹിക്കാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">താന്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">സാക്ഷാല്‍ ദേവിയുമല്ല. </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആരും നോക്കിനിന്നുപോകുമെന്ന് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അമ്മ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പറയുന്ന സൌന്ദര്യം </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തനിയ്ക്കുണ്ടെന്ന്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അവള്‍ വിശ്വ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">സിക്കുന്നില്ല.സൌന്ദര്യം,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അതു </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കാണുന്നവരുടെ മനസ്സിന്റെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഒരു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"> മാന്ത്രികഭാവം തന്നെയല്ലേ?കൌമാര</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ത്തിന്റെ കിലുക്കാംപെട്ടിതല്ലിത്ത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കര്‍ത്ത്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തലയില്‍ അരിപ്പെട്ടകവും,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ദോശക്കല്ലുംവച്ചു</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തന്നതും </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വിധിയായിരുന്നുവോ?ആ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വിധിയെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"> </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അവള്‍ മനുഷ്യരെന്നു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തന്നെവിളിച്ചു!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പതിനാറിന്റെ കുസൃതിക്കണ്ണുകളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കണ്ടതൊന്നും അധികകാലം മുന്നില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തങ്ങി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നിന്നില്ല.കണ്ടതിലെല്ലാം </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കുസൃതി,കേട്ടതിലെല്ലാം</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തമാശ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അതായിരുന്നു കൌമാരം.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ശരീരത്തി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വടിവില്‍ അഭിമാനംതോന്നിയതും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നൃത്തച്ചുവടിന്റെഭംഗിയില്‍സന്തോഷി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ച്ചതും,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ദൂതുപോകാന്‍ മേഘത്തെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കാത്തിരുന്നതും,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഭാവനയുടെ ലോകത്ത്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഗന്ധര്‍വ്വന്റെ മാറില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ചേര്‍ന്നിരുന്ന് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കിന്നരിച്ചതുമെല്ലാം സ്വപ്നത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മാത്രമായി.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വയല്‍ക്കാറ്റിന്എന്തൊരു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കുളിര്‍മ്മ,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മനസ്സിനുരോ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മാഞ്ചം,എവിടെയും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കൌതുകം.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കൊലുസ്സിട്ട കിലുക്കാം </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പെട്ടിയുടെ ഭാരം,</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ജനിച്ചവീട്ടില്‍ നിന്നും ഭര്‍ത്തൃഗൃഹത്തിലേയ്ക്ക്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മാറുന്നതും നോക്കികൂട്ടുകാരികള്‍,നിറഞ്ഞ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കണ്ണുകളോടെ ബന്ധുക്കള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നാത്തൂന്മാര്‍ക്കൊപ്പംഭര്‍ത്താവിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പുറകേ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കാറില്‍ നിന്നിറങ്ങി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വലിയ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വീട്ടിന്റെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വാതില്‍ക്കല്‍നോക്കി</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നിന്നു,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പടിവാതില്‍മുതല്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആളുകള്‍.‍ </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വാതില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ക്കല്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"> പരിഭ്രമിച്ചുനിന്ന </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആ നിമിഷം,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആഒരു നിമിഷമെന്തെന്നറിയാത്ത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പതര്‍ച്ച.</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നിറതിരികത്തുന്ന നിലവിള</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ക്കുമായി</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തല നരച്ച ഒരു കുലീന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മദ്ധ്യവയസ്ക്ക,</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അവര്‍ ആരായിരിക്കാം,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അമ്മ?</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അമ്മായീ?അതോ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നാത്തൂന്‍?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അതോആ വീട്ടിന്റെഅധികാരിയോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തുടരും....</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-3346554484241850068?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-52156645807941321452009-11-05T19:57:00.000-08:002009-11-05T21:02:00.689-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കൈവിരലുകളെ പ്രണയിച്ചൊരുകാലം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അതു ആരാധനയായിരുന്നുവോ,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഒന്നു സ്പര്‍ശിക്കാന്‍ മോഹിച്ച ആ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വിരലുകള്‍!</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">സ്വപ്നത്തിലുംസുഷുപ്തിയിലും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ആ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വിരലുകള്‍മാത്രം.വിരലുകളുടെമാന്ത്രിക</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഭാവം,വശ്യത,മനം മയക്കുന്ന വിശുദ്ധി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഇവയെല്ലാം അന്ന് അവയില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കണ്ടിരുന്നു.ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ താന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കാത്തിരുന്നത് ഈ ഒരുസ്പര്‍ശനത്തിനു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വേണ്ടിമാത്രമായിരുന്നുവോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">എന്തും നല്‍കാം പകരം ഒരു തലോടല്‍!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഈമാന്ത്രിക വിരലുകള്‍ ദൈവത്തിന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വരദാനമോ.ദൈവത്തിന്റേതു തന്നെയോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ചിന്തകള്‍ ഒന്നിടവിടാതെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">രുന്നു.</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അകലെ കിളിനാദം പോലെ കുഞ്ഞ് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">നേര്‍ത്ത സ്വരത്തില്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ടേ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">യിരിക്കുന്നു.സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്ന കൈകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">തലോടി സമീപമിരിക്കുന്ന യുവാവി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ന്റേ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">തുതന്നെയല്ലേ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കണ്ണും പൂട്ടിക്കിടന്നു.മറ്റൊന്നുമറിയാന്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ശ്രമിക്കാത്തതുപോലെ.ആശുപത്രിക്കിടക്ക</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">യില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വിശാലമായ മുറിയില്‍ഏ.സീ യുടെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">തണുപ്പ് ഉള്ളിലെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">പോന്നവയായിരുന്നില്ല.ആകാശംകാണാന്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മോഹിച്ചു.നക്ഷത്രത്തെ ക്കാണാന്‍ ആശിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കണ്ണടച്ചുകിടന്ന് അവയെ മനസ്സില്‍ കണ്ടു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഇന്നലെവരെ സ്വന്തം ഉദരത്തിനു സ്വന്ത</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മായ കുഞ്ഞ് ഇന്ന് അകലെ മറ്റൊരു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മുറിയില്‍</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ഭദ്രമായീ.അമ്മയുടെ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">സാമീപ്യം </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കൊതിയ്ക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അഭയമരുളു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ന്ന കരങ്ങള്‍. വിണ്ടുംമനസ്സ്</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അസ്വസ്ഥ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മായീ.മകന്റെ ജീവന്‍ ഈകൈകളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">സുരക്ഷിതമോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അകലെഒരുദിവ്യദര്‍ശനമായീ,ആവിരലുകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കണ്ടുകൊണ്ടേയിരുന്നു.ഇളം മേനിയെ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ത്തഴുകുന്ന</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കൈകള്‍ ,കുനിഞ്ഞ മുഖം </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മകന്റെ ആരോഗ്യ</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">നിലപരിശോധിക്കുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ആ,പരിചിതമുഖം</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">സുന്ദരമായിരുന്നുവോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">എന്നാല്‍ ഏതോഒരു ജന്മത്തില്‍ അവള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മറന്നുവച്ച ഒരു രൂപം ആമുഖത്തിനുണ്ടാ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">യിരുന്നു.ആകണ്ണുകള്‍,അവള്‍ വീണ്ടും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മനസ്സിന്റെ കണ്ണാടിയില്‍ ആമുഖത്തെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ആമുഖം അതു തന്നെയല്ലേ,തന്റെ കിളി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ക്കുഞ്ഞിന്റെ മുഖവും?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അവള്‍ സ്വയം കുറ്റപ്പെറ്റുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">എന്തുപറ്റി,സമനില കൈവിടുന്നുവോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സിനെനിയന്തിക്കാ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">നാവാതെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">തിരിഞ്ഞുംമറിഞ്ഞുംകിടന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">മോളേ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കണ്ണുതുറന്നു നോക്കി.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അമ്മ.നെറ്റിയില്‍ തലോടുന്ന അമ്മ.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">വിഷമിക്കാതിരിക്കു. കുഞ്ഞ് സുഖം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">പ്രാപിക്കുന്നു.നല്ലൊരു ഡോക്ടറാ,ആ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">പയ്യന്‍</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">സ്വന്തംമകനെപ്പോലെ കുഞ്ഞിനെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">നോക്കുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അമ്മയുടെ മുഖത്തു തന്നെ തറപ്പിച്ചു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">നോക്കി മിണ്ടാതെകിടന്നു.ഇനിയും </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">തൃപ്തിവരാതെ ,ഡോക്ടറുടെ വിശേഷം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അറിയാന്‍,ആദിവ്യകരങ്ങളെ വീണ്ടും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">കാണാന്‍.ആവിരല്‍ സ്പര്‍ശം വീണ്ടും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">അനുഭവിക്കാന്‍!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663300;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5215664580794132145?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-85817343131786208092009-11-03T23:34:00.000-08:002009-11-04T00:01:43.848-08:00<strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ആര്‍ക്കും മനസ്സിലാവാത്തൊരു കഥ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">യെഴുതണമെന്ന് സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് ഈടെന്‍ഷന്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മിനിട്ടിനുമിനിട്ടിനു കവിതയെഴുതുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നിനക്ക് എന്താ,ഒരു കഥയെഴുതിയാല്‍?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ശരിയാണല്ലോ?ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ത്തിനും കവിതയെഴുതുന്നഞാന്‍ എന്താ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കഥയില്ലാത്തവളോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കഥയൊന്നെഴുതാന്‍,അടവൊന്ന് മാറ്റി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പ്പിടിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പെടുന്ന പാട്,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അതെന്തിന്റെ പേരിലായാലും കഥ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">യുടെ നേരെ പോരിനു ഞാന്‍ തയാറല്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഒറ്റവരിയില്‍ കഥയെഴുതാം.പക്ഷേ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അതു ഒറ്റ നിറത്തിലെ മഷിയില്‍ ത്തന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വേണമെന്ന്.എന്നാല്‍ എഴുതിത്തുടങ്ങിയപ്പോള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മഷിതീര്‍ന്നു അത് ആദ്യത്തെ പരാജയം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പിന്നെ,മിനിക്കഥയായാലോ?</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തുടങ്ങാം എന്നാല്‍ മിനിയില്‍ ഒതുങ്ങില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">എഴുതിത്തുടങ്ങിയാല്‍ അവള്‍ യുവതിയാകും,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അവിടെയും രണ്ടാമത്തെ പരാജയം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പിന്നെ,എഴുതാം.എഴുതിയെഴുതികൈവിട്ട</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കളിയായി.പേന കടലാസ്സില്‍ കറങ്ങിനടന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നോക്കിയിരുന്നതല്ലാതെ കാര്യമായൊന്നും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ചെയ്യേണ്ടിവന്നില്ല.മനസ്സിനകത്തുനിന്നു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കൈവിരലുകള്‍ വഴി പേനയിലോട്ട് </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഇങ്ങനെയൊരു വഴിയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞത്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അന്നാണ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മിണ്ടാതെ മാനത്തുനോക്കിയിരിക്കുക.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വീണ്ടും കടലാസ്സില്‍ പേന ചലിപ്പിക്കുക.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">താനേ വരുന്നു അക്ഷരങ്ങള്‍ .അതില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നിറയെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍,അനര്‍ത്ഥങ്ങള്‍,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പരിഹാസങ്ങള്‍,പരിദേവനങ്ങള്‍ പിന്നെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">എന്തൊക്കെയോ ചേര്‍ന്ന വരികള്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പേന, ബാധമൂത്ത കിട്ടന്റെ കാലുകളെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പ്പോലെഒരിടത്തും ഉറച്ചുനിന്നില്ല.അയലത്തെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അമ്മുവിന്റെ ചിലങ്കകെട്ടിയകാലുകള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">പോലെ പലപ്പോഴും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കൊണ്ടിരുന്നു.ഞാന്‍ ഇരിപ്പിടത്തില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">തന്നെയിരുന്നു കൈയ്യില്‍ചലിക്കുന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"> നാരായവുമായി.മഷി നിറച്ച നാരായം</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">മൃദുവായും,കടുപ്പമായും കടലാസ്സിനെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">നോവിക്കാതെ നോവിച്ചുകൊണ്ട്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">അവള്‍ക്കറിയാവുന്നവിധത്തില്‍ പ്രതി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">കരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ഞാന്‍ എന്റെ കൈവിരലുകളെ ബലപ്പി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ക്കാതെ അവളെ അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിനു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">വിട്ടുകൊടുത്തു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-8581734313178620809?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-47976791836896926712009-10-20T03:53:00.000-07:002009-10-20T04:32:12.906-07:00<strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെ തൂവല്‍പ്പക്ഷികള്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">മാംസത്തിനുവേണ്ടി തേങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">അസ്ഥികള്‍ ആവരണം ചെയ്യാന്‍പോലും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">കുറെ തൂവലുകള്‍ മാത്രം ബാക്കി.മാംസ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ത്തിന്റെ അവസാന അംശവുംജീവന്റെ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തുടിപ്പുകളായി,തുടിപ്പുകള്‍ക്കുവേണ്ടി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">കൊക്കുരുമ്മിയിരുന്ന ഇണയും,മാംസത്തി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ന്റെ</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">യും മജ്ജയുടെയുംസ്വാദ് ആസ്വദിച്ച</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">യൌവ്വനത്തിന്റെ വാത്മീകവും ഇന്ന്</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ഉള്ളിലെ ജീവനെ വേര്‍പെടുത്താന്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">മടിക്കുന്നു.കാഴ്ച്ചയുടെപുറംലോകം</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">വലി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">യൊരു</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ചതിയാണ്.ഒന്നും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമല്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">കണ്ണിന്റെ പുറം കാഴ്ച്ചയ്ക്കപ്പുറം,</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">അകം</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">കാഴ്ച്ചയില്‍ക്കാണുന്നനഗ്നസത്യങ്ങള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ഒന്നും</span></strong> <strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തന്നെ നേരായിരുന്നില്ല.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ആകാശംനോക്കിപ്പറക്കാന്‍,ചിറകുകള്‍ </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">വീശാന്‍ കഴിയാതെമേഘങ്ങളെനോക്കി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">നിര്‍വ്വികാരയായിരിക്കുന്ന വാര്‍ദ്ധക്യം.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">കൊക്കിലൊതുങ്ങുന്ന മഴവെള്ളംഇറ്റിറ്റു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">വീണെങ്കില്‍!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തൂവല്‍ കുളിര്‍പ്പിക്കാന്‍ മഴയെത്തില്ലന്നറി</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ,നരച്ചതൂവലിനെഉള്ളില്‍</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ഒളിപ്പിച്ച് മാനത്തുനോക്കിയിരുന്നു.യൌവ്വ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">നത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷ വാര്‍ദ്ധക്യമാണെന്ന</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തിരിച്ചറിവ്,വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെനിസ്സഹായ</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">അവസ്ഥ യാഥാര്‍ത്ഥ്യമാണെന്നുഅറിയുന്നതു</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">വരെമാത്രം!നിഷ്ഫലമായ കാത്തിരിപ്പ്.</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തൂവല്‍പ്പക്ഷിയുടെ കാത്തിരിപ്പ് ഇന്നും</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു!</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#003333;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-4797679183689692671?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-26822198758062191982009-02-24T18:12:00.000-08:002009-02-24T18:58:07.902-08:00<span style="font-size:130%;color:#009900;">എന്നോമറന്ന ഒരുകടങ്കഥപോലെഅവന്‍ വന്നു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ആരോ മറന്നുവച്ചപഴമ്പുരാണത്തിന്റെ,പാതി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">യുംകീറിയപഴയതാളുകളില്‍</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">പരതിപ്പരതി,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ഒടുവില്‍</span> <span style="font-size:130%;color:#009900;">കണ്ടെടുത്തുഎന്ന് തോന്നിയ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ആനിമിഷത്തിന്റെമാ</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">സ്മരലഹരിയില്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ഏതോ,അജ്ഞാനതീരത്തു</span> <span style="font-size:130%;color:#009900;">നിന്നും,ആടി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ത്തി</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">മിര്‍ത്തെ</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">ത്തിയഅപകീര്‍ത്തി</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">ക്കാരിയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അനവസരത്തിലെ</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">ആര്‍ത്തിയുടെ</span> <span style="font-size:130%;color:#009900;">മുന്നില്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ആത്മാവുനഷ്ടമാവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുവോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അറിവിന്റെപാരമ്യതയില്‍,അവനവനെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അന്യേഷണം നടത്തുന്ന സമയങ്ങളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അന്യന്റെ,അപാരകഴിവിനെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അറിയാതെ</span><span style="font-size:130%;color:#009900;">യെങ്കിലുംഅലോസരപ്പെടുത്തുവാന്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അഭിമാനമില്ലാത്ത ഈകടന്നുവരവുകള്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അനുചിതമായിത്തീരുന്നുവോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മനസ്സ്,എന്നമാന്ത്രികന്‍,വിശ്വസിക്കുന്നു;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മനമെന്നമയക്കുന്ന മധുരവികാരങ്ങളെയെല്ലാം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മധുചഷകത്തിലൊളിച്ചുവച്ചപലതും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മനമറിയാതെ മൊത്തിക്കുടിക്കുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മാറ്റമില്ലാതെ ,മറയില്ലാതെയവന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മറക്കുന്നൂ..മാന്ത്രികപ്രഭാപൂരിതമായ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മായയുടെ മറവിവന്ന മനസ്സിനെ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">നഷ്ടങ്ങളെല്ലാം,നഷ്ടങ്ങള്‍ മാത്രം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">നഷ്ടപ്പെടാതെനോക്കുവാന്‍നാമെന്നുംശ്രമിക്കുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">നഷ്ടമായവന്റെ,നഷ്ടങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">നികത്തുവാനാകാത്തവണ്ണംനില്‍ക്കുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">വരാനിരിക്കുന്ന വരായ്കകളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">വാതോരാതെ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നതിലുംനല്ലത്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">വരാതെ നോക്കുന്നതിലല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">വഴിവയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതിലുമല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മമത,മായയാകാം...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മന്ത്രമാകാം....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മധുരമാകാം....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മണിയറയൊരുക്കുന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മണവാട്ടിയുമാകാം.......</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">അതു;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മനസ്സുകളുടെ മനപ്പൊരുത്തം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">മാത്രമാണുതാനും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#009900;">ശ്രീദേവിനായര്‍</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2682219875806219198?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-10940205414860803692009-01-14T18:34:00.000-08:002009-01-14T19:17:59.702-08:00<span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍,വീണ്ടുംവീണ്ടും ചിലച്ചു....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍,കേള്‍ക്കാത്തഭാവത്തില്‍നിന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്റെ ശരീരംനിറയെ വസന്തത്തിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വരദാനം പോലെ പൂമൊട്ടുകള്‍!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വിടരാന്‍ തുടങ്ങുന്നപൂമൊട്ടുകള്‍....!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എനിയ്ക്ക് ഇപ്പോള്‍ ആവശ്യം;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒരു ഭ്രമരമാണ്,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവനെന്റെ നാളത്തെപ്രതീക്ഷകളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സഫലീകരിച്ചേയ്ക്കാം...!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വപ്നങ്ങളെ യാഥാര്‍ഥ്യമാക്കിയേക്കാം....!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍,വീണ്ടും വീ‍ണ്ടുംചിലച്ചു......</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍,എന്റെ ശിഖരങ്ങള്‍ കാറ്റിലുലയ്ക്കാതെ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഇളക്കാതെ,അനക്കാതെ,കണ്‍കൂപ്പികുനിഞ്ഞു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിന്നു....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവനെ കാണാത്തതുപോലെ....!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്റെ ചുറ്റുംനിരന്നുനിന്നപൂമരങ്ങളെല്ലാം;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്റെ പ്രണയത്തില്‍ സ്വയം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">മറന്നുവോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവനെക്കണ്ടപാടെ ആടിത്തിമിര്‍ത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശിഖരങ്ങളില്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവര്‍ നാളത്തെ ഫലങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശിഖരങ്ങള്‍ കുലുക്കി പ്രണയം നടിച്ച്,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവര്‍ അവനെ ആകര്‍ഷിക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍ പരിഹാസത്തോടെ നോക്കിനിന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഓരോ തവണയും അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍ ഓരോ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">മരങ്ങളുടെയും പൂതൊഴിച്ചു,നിര്‍വൃതി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കണ്ടെടുക്കുകയായിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍,വീണ്ടും ചിലച്ചു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">യുവകാമുകനെപ്പോലെ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവന്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒന്നില്‍നിന്നും അടുത്തതില്‍...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൂമരത്തില്‍ നിന്ന്,വന്മരത്തിലേയ്ക്ക്....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഉത്സാഹത്തോടെ ചാടിരസിച്ചുകൊണ്ടേ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിരുന്നു....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">തോട്ടത്തിലെ പൂമരങ്ങള്‍ എന്നെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവജ്ഞയോടെ നോക്കി;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവനോടൊപ്പമാടിത്തിമിര്‍ത്തുകോണ്ടേ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍ അവരുടെ പതനം ഒരിക്കലും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിരാശകൊണ്ടും,ദുഃഖംകൊണ്ടുമെന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">മനസ്സ് വേദനിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒന്നും കാണാത്ത ഭാവത്തില്‍...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കേള്‍ക്കാത്തെ ഭാവത്തില്‍....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍ എന്റെ പൂവുകള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഫലമാകാന്‍,കാത്തിരുന്നു....!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്നേഹദൂതനായ ഒരു ഭ്രമരത്തിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വരവും കാത്ത്,</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഞാന്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നോക്കിയിരുന്നു.....അകലെ...അകലെ..!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍ വീണ്ടും ചിലച്ചു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വീണ്ടും...വീണ്ടും..വീണ്ടും...!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശിഖരങ്ങളില്‍ തലമറച്ചു ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒളിച്ചിരുന്നു;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്നെ ഏറുകണ്ണിട്ട് നോക്കി അവന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അടുത്തമരത്തില്‍ ചാടിക്കയറി....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വസന്തകാലം വിടപറഞ്ഞു കഴിയുന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വരെ അവന്‍ ആടിത്തിമിര്‍ത്തു....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എല്ലാമരങ്ങളുടെയും;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൂതൊഴിച്ചു,തേന്‍ നുകര്‍ന്ന്,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഉന്മത്തനായി വിടപറയാന്‍ ഒരുങ്ങന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവനെക്കണ്ട പൂമരങ്ങള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിഷ്ഫലമായ സ്വപ്നങ്ങളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വന്തം ഫലങ്ങളെ ഓര്‍ത്തുവിലപിച്ചു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കാമുകനെ നഷ്ടപ്പെട്ട കാമുകിമാരെപ്പോലെ;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൂന്തോട്ടം നിര്‍വ്വികാരയായി...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">പൂമരങ്ങള്‍ ദീര്‍ഘനിശ്വാസത്തില്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സ്വന്തം കരിഞ്ഞ പൂമൊട്ടുകളെ കണ്ടു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നഷ്ടപ്പെട്ട കിട്ടാക്കനികളെ നോക്കിനിന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവര്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്നെനോക്കി വിളറിച്ചിരിച്ചു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്റെ ശിഖരങ്ങളിലെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അണ്ണാറക്കണ്ണന്‍ തൊടാത്തഫലങ്ങളെയും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1094020541486080369?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-10318130011946016322009-01-06T19:47:00.000-08:002009-01-06T20:27:06.057-08:00<span style="font-size:130%;color:#993399;">കൌമാരകാലത്തിന്റ് നിറപ്പകിട്ടില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ഞാന്‍ എന്നെഅന്യേഷിച്ചത് സ്നേഹമുള്ള</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">സൌഹൃദങ്ങളില്‍ മാത്രമായിരുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ബന്ധിപ്പൂവിന്റെ നിറമുള്ള ദാവണിയണിഞ്ഞു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">മറ്റൊരുബന്ധിപ്പൂപോലെപുഞ്ചിരിതൂകിനിന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാലം...!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">അറിയപ്പെടാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചതൊന്നും അറിയാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">കഴിയാത്ത,അറിഞ്ഞതൊന്നും പുറത്തുപറയാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">കഴിയാത്ത ഒരു യൌവ്വനം എന്നിലെ ഏകാന്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">തയ്ക്ക് മിഴിവേകി.ഏകാന്തതയുടെ തടവറയില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">യൌവ്വനമെന്തിനോവേണ്ടി കാത്തുനിന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാലയവനികയ്ക്കുള്ളില്‍ മറയുന്നചിന്തകളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ഞാനെന്നും ബാല്യകൌമാരയൌവ്വന ചിന്തകളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">മറയ്ക്കുന്നു.എന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">പലതരം വികാരങ്ങളെ യിന്നും ഒട്ടുംചോര്‍ത്താതെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">എന്റെ മുന്നില്‍ കൊണ്ടുനിര്‍ത്തുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ഇത്രയും കാത്തിരിപ്പിനുശേഷവും ഞാനെന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ഓര്‍മ്മച്ചെപ്പു തുറന്നുനോക്കാതിരുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">എന്താണെന്നും,ഭണ്ഡാരപ്പുരയുടെ താക്കോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെട്ടുവോയെന്നും ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">എന്നോടുതന്നെ ചോദിച്ചുപോകാറുമുണ്ട്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ആയിരംകാര്യങ്ങള്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">പുറത്തപറയാന്‍ പറ്റാത്ത ചിന്തകള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">പതിനായിരങ്ങള്‍..</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">ഇതിലേതു സൂക്ഷിക്കണം,ഏതുമായ്ക്കണം?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">പെണ്മനം,കണക്കെടുക്കാന്‍പറ്റാത്തതരം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">അപമാനങ്ങളുടേയും,അസൂയയുടേയും,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">മാറ്റുരയ്ക്കാന്‍പറ്റാത്തപലവിധമോഹ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">സങ്കല്പങ്ങളുടേയും,ആകെത്തുകയല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">(ബാക്കിഭാഗങ്ങള്‍പിന്നീട്) </span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1031813001194601632?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-20794699569003659832009-01-05T18:47:00.000-08:002009-01-05T19:40:53.132-08:00<span style="font-size:130%;color:#000066;">അഞ്ചാംക്ലാസ്സിലോട്ട് കയറിയപ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഞാനുംവലുതായി.പിന്നെ എന്റെക്ലാസ്സില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ആണ്‍കുട്ടികളില്ല.എല്ലാപേരും പെണ്‍കുട്ടികള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ആരെയെങ്കിലും കൂട്ടുപിടിക്കാതെ എങ്ങനെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">മുമ്പോട്ട്പോകും?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അങ്ങനെ,അവസാനംഒരുപാവംസുന്ദരി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്റെ കൂട്ടുകാരിയായി.പാവന!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പേരുപോലെ പാവനം.എപ്പോഴും ചിരിക്കും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പതുക്കെ സംസാരിക്കും.എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്നോടു മെല്ലെപ്പറഞ്ഞു ചിരിക്കയും ചെയ്യും.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പോരെ?ധാരാളം....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പക്ഷേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പാവനയുടെ കാര്യം എന്റെ വീട്ടില്‍ മാത്രം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഞാന്‍ പറയാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്തിനുംകുറ്റംകണ്ടുപിടിക്കുന്നതില്‍അവരെല്ലാം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">വളരെ മിടുക്കരാണല്ലോ?</span> <span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്നുംവളരെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">സന്തോഷത്തോടെഞാനും</span><span style="font-size:130%;color:#000066;">സ്കൂളില്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പോയിത്തുടങ്ങീ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഒരു ദിവസംരാവിലെ പോകുന്നവഴി,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പാവന</span> <span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്നോട് പറഞ്ഞു;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ദേവി ഇന്ന് നീഎന്റെകൂടെഒരിടംവരെ വരുമോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പിന്നെന്താ?ഞാന്‍ എന്തിനും റെഡിയല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അങ്ങനെ,പോകുന്നവഴി ഞങ്ങള്‍ ഒരു വീട്ടില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കയറി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അവിടെ ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പുറത്താരെയും കണ്ടില്ല,പരിചയമുള്ള സ്ഥലം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പോലെ അവള്‍ ഉള്ളിലോട്ട് കയറി.ഞാനും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കൂടെ നടന്നു.അകത്ത് ഒരു അമ്മൂമ്മ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">നിലത്തിരുന്ന് ഒരു പാത്രത്തില്പഴങ്കഞ്ഞി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കുടിക്കുന്നു.കാന്താരിമുളകും കപ്പയുംചേര്‍ത്തു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കഞ്ഞികുടിക്കുന്ന അവരെ ഞാന്‍ നോക്കിനിന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അവര്‍ ഒന്നു തലയുയര്‍ത്തിനോക്കിചിരിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കൈയിലിരുന്ന ഒരു പൊതിഅമ്മൂമ്മയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കൈയിലേല്പിച്ചുഅവള്‍ തിരിയുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">എനിയ്ക്ക് അവളോട് ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ചോദിക്കാനുള്ളതുപോലെ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയതുപോലെ പാവന ഇത്രയും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പറഞ്ഞു.നമുക്ക് പോകാം...ബെല്ലടിക്കും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">വഴിനീളെ അവള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">മ്ലാനമായ മുഖം.ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കൂടെനടന്നു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">നിശബ്ദത പെട്ടെന്ന് മാറ്റി പാവന ഒന്ന്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ചിരിച്ചു,എന്നിട്ട് പതുക്കെപറഞ്ഞുതുടങ്ങി..</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അതു അമ്മൂമ്മയാ...എന്റെ അമ്മയുടെഅമ്മ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അമ്മയുടെ ആജ്ഞയാ,അവിടെചെന്നാല്‍ ഒന്നും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">പറയരുത്,ചോദിക്കരുത്,വാങ്ങിക്കഴിക്കരുത്.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അത്ഭുതത്തോടെ നിന്നഎന്നോട്,അവള്‍ ഇത്രയും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">കൂടിപ്പറഞ്ഞു..</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഞാന്‍ അമ്മൂമ്മയ്ക്കുകൊടുത്തപൊതി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">നീ കണ്ടോ?അതില്‍ നിറയെ കാശാ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഒരായിരം രൂപയെങ്കിലും കാണും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">ഞാന്‍ വീണ്ടുമതിശയിച്ചു.....?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">വലുതായെങ്കിലും, ഇനിയുംഒരുപാട്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">അറിയാനുണ്ടെന്ന് വീണ്ടും എനിയ്ക്ക്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">തോന്നിത്തുടങ്ങിയത് അന്നായിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000066;">തുടരും.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2079469956900365983?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-52545467663716746262009-01-04T18:38:00.000-08:002009-01-04T19:31:42.705-08:00<span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ എന്നുമേട്ടനെശല്യപ്പെടുത്തി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഏട്ടന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെടുത്ത് ധരിച്ച് ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഒരാണ്‍കുട്ടിയാകാന്‍ വൃഥാശ്രമം നടത്തി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അവിടെയും പരാജയപ്പെട്ടു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പിന്നെയാണെന്റെക്ലാസിലെ വിശ്വനാഥന്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്റെ കൂട്ടുകാരനായത്.എന്റെഅടുക്കലി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">രിക്കുന്നവിശ്വന്‍ നല്ലനിക്കറും ഷര്‍ട്ടുംധരിച്ച്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്നും ക്ലാസ്സില്‍ വരും .എന്തോരുമണം;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഒരുദിവസം അവന്‍ അതുപറഞ്ഞു,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അതൊക്കെ പേര്‍ഷ്യന്‍ തുണിയാ...അവന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അച്ഛന്‍ പേര്‍ഷ്യയിലാ,ഞാന്‍ എന്നും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അവന്റെ ഒപ്പം നടന്നു.സ്ലേറ്റുപെന്‍സിലിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">യും മഷിത്തണ്ടിന്റെയും മണമുള്ള ആകാലം,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ പേര്‍ഷ്യന്‍ മണവും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">സമ്മാനിച്ചു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">സ്കൂള്‍വിട്ട് ഒരുമിച്ചുനടന്ന് വീട്ടില്പോകുന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഞങ്ങളെക്കണ്ടമുതിര്‍ന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അടക്കം പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.കളിയാക്കി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">മൂന്നാംക്ലാസ്സുകാരായഞങ്ങള്‍ അതുകണ്ട്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">കൂടെച്ചിരിച്ചു.ഇതുപതിവായപ്പോള്‍ പിന്നെയും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഉണ്ടായിസ്ഥിരം പല്ലവി;അതുപക്ഷേ,അമ്മയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">വകയല്ലയെന്നുമാത്രം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അടുക്കളക്കാരി ജാനുഒരു ദിവസം കണ്ണുതുറിച്ച്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്നോട് കയര്‍ത്തു.സ്കൂള്‍വിട്ട് വിശ്വന്റെകൂടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">കൈകോര്‍ത്ത് വാതോരതെസംസാരിച്ചുവന്നഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പെട്ടെന്ന് അതുകേട്ട് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">കൊച്ചെ,എന്തായിത് .ആമ്പിള്ളേരാ കൂട്ട്?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">കൊച്ചിനുമാത്രമെന്താഎല്ലാത്തിനുമൊരുപൊല്ലാപ്പ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പെണ്‍പിള്ളാരെആരുംകിട്ടീല്ലേ?ഒരുകൂട്ട്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">കൊച്ചിലേ ചൊല്ലിക്കൊടുത്തുവളര്‍ത്തണം....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ജാനു മെല്ലെപ്പറഞ്ഞുഒന്നുഇരുത്തിമൂളി!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">വിശ്വന്‍ എന്റെകൈവിട്ട് അര്‍ത്ഥമറിയാതെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">മിഴിച്ചുനിന്നു.ഞാന്‍ കേട്ടുതഴമ്പിച്ചകാതുകളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഒന്നുംകേല്‍ക്കാത്ത ഭാവംനടിച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഉപദേശവുംകഴിഞ്ഞു ചന്തികുലുക്കിനടന്നു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പോകുന്ന ജാനുവിനെ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">നോക്കിനിന്നു.കണ്ണില്‍നിന്നുമ്മറയുന്നതുവരെ.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്റെകണ്ണില്‍ജാനുവിന്റെ വാക്കുകള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">അപ്പോള്‍ മറഞ്ഞുനിന്നു;പക്ഷേ ജാനുവിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പുറംഭാഗം മാത്രം മറയാതെനിന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഞാന്‍ കണ്ണന്‍ മാഷിനെഓര്‍ത്തു.മാഷ്കണ്ടിരു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ന്നെങ്കില്‍ ഇപ്പോള്‍ ചീത്തപറഞ്ഞതിന് ജാനു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">വിന്റെ ചന്തിയ്ക്ക് നല്ലപെട കിട്ടിയേനേ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഭൂമികുലുക്കിനടന്ന്പോകുന്നജാനുവിന്റ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പിറകേ സൈക്കിളില്‍ പായുന്ന പത്രക്കാരന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പെട്ടെന്ന് സൈക്കിളില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">നടന്ന് പോകുന്നു.എന്തുപറ്റി?സൈക്കിള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">പഞ്ചറായോ?ഞാന്‍ അവിടെത്തന്നെനിന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ജാനുവിന്റെ കൂട്ടുകാരനായിരിക്കുംഅല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ജാനൂനെകുറ്റം പറയാന്‍ ആരുമില്ലല്ലോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്ക്എന്തുമാകാമല്ലോ?അല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ഞാനും</span><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">മുതിര്‍ന്നിരുന്നെങ്കില്‍!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ആദ്യമായി</span><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">എന്റെകുട്ടിക്കാലത്തെ</span><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">ആദ്യത്തെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">മോഹംഞാന്‍,കണ്ടെടുക്കുകയായിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc6600;">തുടരും..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5254546766371674626?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-43851154713974091922009-01-03T22:12:00.000-08:002009-01-03T23:16:46.305-08:00<span style="font-size:130%;color:#330033;">(കഥ)</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഉള്ളില്‍തോന്നുന്നതൊന്നുമെനിയ്ക്ക്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പുറത്തുപറയാന്‍ അനുവാദമില്ല.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഒരു ജയില്‍പ്പുള്ളിയോ,കൊള്ളക്കാരിയോ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ആയതുകൊണ്ടല്ലാ;ഒരുഭാര്യയും വീട്ടമ്മയും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ആയതുകൊണ്ടുമല്ല.നിങ്ങള്‍ക്കുതോന്നാം,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പിന്നെയെന്ത്കൊണ്ട്?അല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇതൊന്നുമല്ലെന്ന്ഞാന്‍പറയുമ്പോഴുംനിങ്ങള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അമ്പരന്ന് എന്റെ മുഖത്തുനോക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എനിയ്ക്ക്കാണാം,എനിയ്ക്ക് എന്തുസംഭവിച്ചൂ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എന്നൊരു നിമിഷം നിങ്ങളുടെ ചിന്തയില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഒരു തോന്നല്‍?ശരിയല്ലേ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഒന്നുംസംഭവിച്ചിട്ടില്ലയെന്നുമാത്രമല്ല,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">സംഭവിക്കാതിരിക്കാ</span><span style="font-size:130%;color:#330033;">നുംകൂടിയാണ്ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"> ഇതൊക്കെ മുന്‍ കൂറായിപ്പറയുന്നത്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എല്ലാപേരും ആകാംക്ഷാ ഭരിതരായിരിക്കുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഒരു സംഗതി പെട്ടെന്ന്പറയുക,അതുകേട്ടിരിക്കുന്നവര്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കുക,ഇതൊകെയല്ലേ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇപ്പോഴത്തെ ഒരു സ്റ്റൈല്‍!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇനി ഞാന്‍ അധികം മുഖവുരയില്ലാതെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">കാര്യം പറയാം.</span><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാനൊരുസ്ത്രീയായതുകൊണ്ട്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അയ്യേ,നിങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയോപ്രതീക്ഷിച്ചു;അല്ലെ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇതാണ്,എന്റെ സ്വഭാവം!</span><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇപ്പോഴത്തെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">സീരിയലുകളെപ്പോലെ മനുഷ്യരുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക കാണുന്നതരത്തിലുള്ള</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഒരു സംസാരശൈലി രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാനും വളരെയേറെ പാടുപെടേണ്ടിവന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പതിവായികണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നസീരിയല്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പെട്ടെന്ന് മനുഷ്യരെവിഡ്ഡിയാക്കിപൊട്ടിച്ചിരി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ക്കുമ്പോള്‍</span><span style="font-size:130%;color:#330033;">നാമുംഇരട്ടനിലയില്‍പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നമ്മുടെഉള്ളില്‍ നമ്മോടുതന്നെ അവജ്ഞതോന്നി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പ്പോകുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ആരുംശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന ഉറപ്പില്‍ ഇടംവലം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നോക്കിമെല്ലെ എഴുനേല്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പത്രംവായിക്കുന്നുവെന്ന നാട്യത്തില്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഏറുകണ്ണിട്ട് സീരിയല്‍ കാണുന്ന ഭര്‍ത്താവും,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പുസ്തകം തുറന്നുവച്ചു റ്റിവികാണുന്ന </span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">കുട്ടികളും,നിലംവൃത്തിയാക്കാനെന്ന നാട്യത്തില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">സീരിയല്‍ കാണുന്ന വേലക്കാരിയും അറിയാത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഭാവത്തില്‍ മാനത്തുനോക്കിതങ്ങളുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നിരാശ കാണിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇവിടെ ആര്,ആരെകുറ്റപ്പെടുത്തണം?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പിന്നെ അല്പസമയം കണ്ണടച്ചിരിക്കാം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇരുട്ടാക്കാനല്ല,സമാധാനിക്കാന്‍!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇനികാര്യത്തിലോട്ട് കടക്കാം....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">കുഞ്ഞിലേ,അമ്മ പറഞ്ഞു;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നീഒരു പെണ്ണാണ്,അടങ്ങിയൊതുങ്ങി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">വളരണം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അന്ന്,ഞാന്‍ അമ്മയുടെ കണ്ണില്‍തുറിച്ചു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നോക്കി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എന്താ?എങ്ങനെ അടങ്ങണം?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എങ്ങനെഒതുങ്ങണം?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നിലത്തു നിന്നു വളരണം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അടുത്തത് അതായിരുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നിലത്തല്ലേ ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നത്?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഉപദേശം കേട്ട് മടുത്ത ഞാന്‍ പെണ്ണ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എന്ന വാക്കുതന്നെ വെറുത്തു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അമ്മ ഉപദേശിക്കാന്‍ വാതുറക്കുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാന്‍ ചെവിപൊത്തിത്തുടങ്ങീ.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">അങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ എന്നപെണ്ണ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">സ്ത്രീ വിരോധിയായിത്തീര്‍ന്നത്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാന്‍ ഫ്രോക്കിനെ വെറുത്തു,പെണ്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">വസ്ത്രങ്ങളെയും വെറുത്തു.എന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">കൂട്ടുകാരി അമ്മിണി നല്ല ഫ്രോക്കിട്ടു </span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">വരുന്നത് കണ്ടാലും ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">എന്റെ ഫ്രോക്കുപോലും ഞാന്‍ നോക്കാറില്ല</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പിന്നെയല്ലേ,അമ്മിണിയും ചിമ്മിനിയു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഇതിനും എനിയ്ക്ക്</span><span style="font-size:130%;color:#330033;">തല്ലുകിട്ടാറുണ്ട്,എന്തിനും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">വിപരീതംപറയുന്ന ഞാന്‍ചിലപ്പോള്‍അര്‍ത്ഥ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">മറിയാതെ പറയുന്നത്,ചീത്തവാക്കുകളായി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പ്പോകാറുണ്ട്.പക്ഷേ?കണ്ണന്‍ മാഷിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">മലയാളം ക്ലാസ്സില്‍ എന്നുംഞാന്‍ ഒന്നാം</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">സ്ഥാനം കയ്യടക്കി സ്വയം തൃപ്തയായി!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പക്ഷെ.ചിലസമയങ്ങളില്‍മാത്രം വിപരീത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പദം സ്വയംപരീക്ഷിച്ചയെനിയ്ക്ക്,മാഷിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ചൂരല്പ്രയോഗത്താല്‍ ചന്തിയില്‍ നല്ല</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">തല്ലും കിട്ടി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാന്‍ പറഞ്ഞുവന്നത്,പെണ്ണിനെ വെറുത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">ഞാന്‍ ആണ്‍കുട്ടികളെ കൂട്ടുകാരാക്കി,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">പിന്നെ പ്രശ്നമില്ലല്ലോ?അങ്ങനെ,ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">നിക്കര്‍ ,ഷര്‍ട്ട്,ഇവയൊക്കെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">തുടങ്ങി..</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;">തുടരും...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330033;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-4385115471397409192?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-19299165412455806002008-12-26T07:47:00.000-08:002008-12-26T08:09:13.456-08:00<span style="font-size:130%;color:#330000;">ചെപ്പടിവിദ്യക്കാരന്റെ കൈയ്യിലെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ഒരുകുത്തുചീട്ടില്‍ ഒന്നുഞാനായിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">എന്റെ മുഖം പലതവണ അയാ‍ള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">വികൃതമാക്കി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">കാണികളുടെ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ വെറും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">കടലാസ്സുപോലെത്തോന്നിക്കാന്‍ അയാള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ഓരോതവണയും അയാളുടെ ചെപ്പടി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">വിദ്യയില്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടിരുന്ന ജനങ്ങളുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">മുന്നില്‍ ഞാന്‍ അയാള്‍ക്കുവേണ്ടി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">കടലാസ്സുപോലെ വിളറിച്ചിരിച്ചു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">പക്ഷേ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">മാജിക്ക്കഴിയുംപോള്‍ അയാള്‍എന്നെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ആര്‍ക്കുംവേണ്ടാത്തപഴയപെട്ടിയില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">അലക്ഷ്യമായി നിക്ഷേപിച്ചു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">പക എന്നെ കീഴടക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">നന്നെ പാടുപെട്ടു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">എന്റെ നിലനില്പ്,ചോദ്യംചെയ്യപ്പെടു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ന്നുവെന്ന്</span><span style="font-size:130%;color:#330000;">തോന്നിയ ഒരു ദിവസം;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">വമ്പിച്ച ജനാവലിയുടെ മദ്ധ്യത്തില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ഞാന്‍ ഒരു തുറുപ്പുചീട്ടായീ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">അന്ന് ആദ്യമായി ഞാന്‍ എന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">കഴിവില്‍ ആഹ്ലാദിച്ചു.....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;">ചെപ്പടിവിദ്യയിലും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#330000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1929916541245580600?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-27654624308662849912008-11-18T18:48:00.000-08:002008-11-18T19:10:05.162-08:00<span style="font-size:130%;color:#999900;">അലറിപ്പെയ്ത മഴയില്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">മഴത്തുള്ളികളില്‍ഞാന്‍ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">നനഞ്ഞുകുതിര്‍ന്നു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">അകമ്പടിവന്ന ഇടിനാദമെന്നെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">വശീകരിക്കാന്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">ഘോരഘോരം പ്രസംഗിച്ചു...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">മഴത്തുള്ളികളില്‍ കാമം വിതറിയ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">മേഘത്തിന്റെ മോഹങ്ങളില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">എന്നും പ്രണയസന്ദേശം ഒഴുകി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">ഒരുചാറ്റല്‍ മഴയില്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">ഒരുമഴത്തുള്ളിയില്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">ശരീരം കോരിത്തരിക്കാന്‍...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">മഴമേഘം എന്തുമാന്ത്രികവിദ്യയാണ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">വശികരണമായി കോരിച്ചൊരിഞ്ഞത്?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">അതറിയാന്‍ശ്രമിച്ചുപരാജയപ്പെടുന്ന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">എന്നെ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">അവന്‍,</span><span style="font-size:130%;color:#999900;">മഴയുടെ ഉണര്‍വ്വുകളിലേയ്ക്ക്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">വീണ്ടും വീണ്ടുമെടുത്ത്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">കൊണ്ടുപോകുകയാണ്ചെയ്യുന്നത്!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2765462430866284991?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-27665265319601230782008-10-05T04:14:00.000-07:002008-10-05T04:27:17.018-07:00<span style="font-size:130%;color:#006600;">നിത്യമായസത്യം ഞാന്‍ ഉണ്മയാണെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ന്ന അറിവുമാത്രം.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ഇന്നലെയുടെ അപ്രസക്തമായഓര്‍മ്മകളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ഞാന്‍ മറവിയുടെ മാറാലകൊണ്ട്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">മറച്ചുവച്ചു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">പിറക്കാന്‍ പോകുന്ന നാളെയുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ചിന്തയില്‍ ഞാന്‍ എന്റെഓര്‍മ്മകളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ഭാരപ്പെടുത്താന്‍ തയ്യാറായി.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">നാളെയെപ്പറ്റിയറിയാന്‍കഴിയാത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">മനുഷ്യരില്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ഞാന്‍ മാത്രമെന്തിനായിആശങ്കപ്പെടണം?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">കര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം വരും.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">വന്നപോലെതന്നെ തിരിച്ചുപോകും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">വീണ്ടും വരും!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">വിരുന്നുവരുന്ന അവയെ നല്ലൊരു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ആതിഥേയിയായി,സല്‍ക്കരിച്ചു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">തിരിച്ചയയ്ക്കാനായി ഞാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">വൃഥാ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2766526531960123078?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-88695508727686151642008-09-30T22:02:00.000-07:002008-09-30T23:56:05.658-07:00<span style="font-size:130%;color:#660000;">കരിയിലക്കൂനയില്‍,സ്വര്‍ണ്ണനിറത്തില്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">സുന്ദരനായ അഗ്നികത്തിപ്പടര്‍ന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അകലെനിന്നുനോക്കിനില്‍ക്കെ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവന്‍ വശ്യമായിച്ചിരിച്ചു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആചിരിയ്ക്കുപോലും എന്നെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ തക്കകഴിവുണ്ടാ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിരുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അടുക്കലേയ്ക്ക് നടന്നുനീങ്ങാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വെമ്പുന്ന എന്റെ മനസ്സും ശരീരവും</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവന്റെ ചൂടില്‍ അകലം പാലിക്കേണ്ടി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">വന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നോക്കിനില്‍ക്കെ കരിയിലക്കൂന</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഒരുപിടിഭസ്മമാക്കി,അവന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">പുകപടലംസൃഷ്ടിച്ചുമറഞ്ഞു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">നിന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആപുകയ്ക്കും എന്നെആവാഹിക്കാന്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">തക്ക ഏതോഒരു ഗന്ധമുള്ളതുപോലെ!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അതുംവശ്യമായിരുന്നു.</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ചിലപ്പോളെനിയ്ക്കുതോന്നിയതുമാകാം.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കാരണം,ഞാന്‍ അവനെ എന്നേപ്രണ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">യിക്കുകയായിരുന്നു!</span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">എന്റെ ശരീരത്തില്‍ പടര്‍ന്നുകയറി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആവാഹിച്ച്,ഭസ്മമാക്കിഎന്നെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">അവന്‍ കൈക്കുള്ളി</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">ലൊതുക്കും.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആഒരുപിടിഭസ്മത്തിന് ഏതു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഗന്ധമായിരിക്കാം?</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">മോഹങ്ങളുടെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കരിഞ്ഞമണമോ?</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആശകളുടെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">കെട്ടടങ്ങിയമണമോ?</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">അതോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശരീരത്തിന്റെ വെന്തുനീറിയ</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഗന്ധമോ?</span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആത്മാവിന്റെ </span><br /><span style="font-size:130%;color:#660000;">ആരുമറിയാത്ത</span><span style="font-size:130%;color:#660000;">ഗന്ധമോ?</span><br /><br /><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#660000;"></span></p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-8869550872768615164?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-8856111364336508882008-09-27T05:02:00.000-07:002008-09-27T05:14:29.748-07:00<span style="font-size:130%;color:#993300;">വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയെന്നതാണ്</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">ഏറ്റവും വലിയവിശ്വാസം!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">അവിശ്വാസിക്ക്,വിശ്വാസത്തിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">മറക്കുടയില്‍ചോര്‍ച്ച അനുഭവപ്പെടുമ്പോള്‍</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">വിശ്വാസിക്ക്,അവിശ്വാസത്തിന്റെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">ഇലക്കുടപോലും പരിരക്ഷനല്‍കുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">വിഘ്നങ്ങളില്‍ക്കൂടിഅവിഘ്നങ്ങളെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">വിശ്വസിക്കുന്ന മനുഷ്യന്‍;</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">വിജ്ഞാനത്തില്‍ക്കൂടിഅജ്ഞാനത്തെ</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">മറികടക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">അപ്പോഴും മനസ്സിനെമനസ്സിലാക്കാത്ത</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">മടയന്‍,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">മടിശ്ശീലയുടെ കനം നോക്കി</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">മനുഷ്യനെസ്നേഹിക്കാന്‍പാടുപെട്ടു</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">പരാജയപ്പെടുന്നു!</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;">ശ്രീദേവിനായര്‍.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#993300;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-885611136433650888?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-31331795946186620932008-07-03T03:41:00.000-07:002008-07-03T05:35:53.081-07:00<span style="color:#330099;">എന്റെ അനുഭവങ്ങളെക്കൊണ്ട്ഞാനൊരു-</span><br /><span style="color:#330099;">നൂല്‍പ്പാലം നിര്‍മ്മിച്ചു.</span><br /><span style="color:#330099;">രണ്ടറ്റവും എന്റെ ചിന്തകളില്‍ വലിച്ചുകെട്ടി.</span><br /><span style="color:#330099;">കാലിടറാതെ നടക്കാന്‍ കഴിയുന്നവരെ-</span><br /><span style="color:#330099;">കാത്തുനിന്ന് ഞാന്‍ തളര്‍ന്നു.</span><br /><span style="color:#330099;">പലരുംവന്നു ധൈര്യമില്ലാതെ തിരിച്ചുപോയി.</span><br /><span style="color:#330099;">അകലെനിന്നുനോക്കിയവരാരും-</span><br /><span style="color:#330099;">പാലത്തെ കണ്ടില്ലാ..</span><br /><span style="color:#330099;">കേട്ടപാടെ വന്നവര്‍,കണ്ടപാടെ തിരിച്ചുപോയി.</span><br /><span style="color:#330099;">ഒരുപെണ്‍കുട്ടി പുഞ്ചിരിയുമായ് കടന്നുവന്നു...</span><br /><span style="color:#330099;">ഭയമില്ലാതെ പാലത്തില്‍കയറി,</span><br /><span style="color:#330099;">ഓടി...മറഞ്ഞൂ.</span><br /><span style="color:#330099;">ഞാന്‍ അതിശയിച്ചു..</span><br /><span style="color:#330099;">എന്റെചിന്ത അവളെ അഭിനന്ദിച്ചു.</span><br /><span style="color:#330099;">കാരണം,</span><br /><span style="color:#330099;">നിത്യവും കടന്നുപോകുന്നജീവിതയാത്രയില്‍,</span><br /><span style="color:#330099;">അവള്‍...</span><br /><span style="color:#330099;">ഇതിനേക്കാള്‍അപകടം നിറഞ്ഞനൂല്‍പ്പാലങ്ങളില്‍,</span><br /><span style="color:#330099;">യാത്രചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവളാണ്...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-3133179594618662093?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-47666572726704800312008-06-06T02:50:00.000-07:002008-06-06T03:31:15.715-07:00വഴിവക്കിലെശില്പം,കണ്‍ചിമ്മാതെ,<br />ശില്പിയെനോക്കിനിന്നൂ..<br />അകലെമാറിനിന്നുനോക്കുമ്പോഴെല്ലാം,..<br />ശില്പി,ശില്പത്തില്‍തന്റെപ്രണയത്തെ,.<br />മാത്രംകണ്ടു.<br />എത്രയോ,ദിവസത്തെരാവുകള്‍..<br />പകലുകള്‍..താനുംശില്പവുമേകരായ്..<br />ഇടുങ്ങിയമുറിക്കുള്ളില്‍കഴിഞ്ഞവരാണ്...<br />ചിന്തയില്‍ശില്പികഴിഞ്ഞകാലം,<br />മെനഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നൂ..<br />യുവനര്‍ത്തകിയുടെ ഈശില്പത്തില്‍,<br />ജീവന്‍ തുടിച്ചുതുടങ്ങിയോ?<br />നര്‍ത്തകിയുടെകണ്ണുകളില്‍ താന്‍,<br />അന്നുകൊത്തിയെടുത്തതു,<br />കാമം,ആയിരുന്നുവോ?<br />തീക്ഷ്ണമായ ആനോട്ടങ്ങള്‍ക്ക്പിന്നിലെ,<br />അര്‍ത്ഥമറിയാതെ,ശില്പിപകച്ചു..<br />ഉയര്‍ന്നമാറിടവും,ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും,<br />നഗ്നതയില്‍,ലജ്ജിക്കുന്നതായിശില്പിക്ക്,<br />അനുഭവപ്പെട്ടു..<br />കല്ലിന്റെയുള്ളിലെവികാരം,<br />മനുഷ്യവികാരമായി,മാറിയതുപോലെ...<br />കാമുകിയായിമാറിയശില്പം,<br />നാണത്തോടെഅവനെനോക്കിനിന്നൂ..<br />നഗ്നയായ് നില്‍ക്കുന്നതന്റെ കാമുകിയെകണ്ട,<br />അവന്‍ അസ്വസ്തനായതുപോലെ..<br />കുറ്റബോധത്തോടെ,തിരിഞ്ഞുനടക്കാന്‍ കഴിയാതെ,<br />അയാള്‍ വീണ്ടും,ശില്പത്തിനടുക്കലേക്കു..നടന്നൂ..<br />അല്ല,ഓടി....<br />തന്റെ,വസ്ത്രമെടുത്ത്,ശില്പത്തിന്റെനഗ്നത-<br />മറയ്ക്കുമ്പോള്‍..<br />അയാള്‍,ആശ്വാസത്തോടെശില്പത്തിന്റെ,<br />കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്നോക്കീ...<br />പ്രേമത്തോടെതന്നെനോക്കിനില്‍ക്കുന്ന,<br />ശില്പത്തിന്റെകൈകള്‍,അയാളെപുണരാന്‍,<br />വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-4766657272670480031?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-54873082481833284742008-06-02T01:30:00.000-07:002008-06-02T01:43:45.465-07:00ഒരുതുള്ളിമഴയെന്നെ,<br />രാഗവിവശയാക്കി..<br />അറിയാത്തപ്രണയത്തിന്റെ,<br />ദുരൂഹവഴികളിലെന്നെ,<br />വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോകാന്‍,<br />ആരോവരുന്നുവോ?<br />മഴയുടെനഖമുനകളില്‍<br />നിന്നെനിക്കുകിട്ടിയത്...<br />ഏതോശാസനകള്‍,ഗദ്ഗദങ്ങള്‍.<br />മഴത്തുള്ളികള്‍ക്കുഎന്റെകണ്ണുകളിലെ,<br />രതിദാഹംകവരുവാന്‍,<br />കഴിഞ്ഞുവെന്നോ?<br />മഴത്തുള്ളിഏതോജീവിയെപ്പോലെ,<br />എന്നെവിളിക്കുകയാണു,<br />എന്നാല്‍മഴയെയെനിക്കു,<br />കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലാ..<br />ചിതറിയജീവിതത്തിന്റെ,<br />ബിംബങ്ങള്‍ പോലെ,മഴ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5487308248183328474?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-47329415215428530672008-05-30T02:48:00.000-07:002008-05-30T03:22:38.091-07:00എനിക്കുനഷ്ടപ്പെടുന്നതെന്താണു?<br />യൌവ്വനമോ?അനുഭവമോ?<br />എന്റെമോഹങ്ങളോ?അതോചിന്തകളോ?<br />അല്ലെങ്കില്‍പ്രണയം?വികാരം?<br />എനിക്കുനഷ്ടപ്പെടുന്നതുഇതൊന്നുമല്ലാ..<br />ഇന്നുമെല്ലാമെന്നെസ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നൂ..<br />എനിക്കുനഷ്ടപ്പെടുവാനായി<br />ഒന്നുമില്ലാ.<br />നഷ്ടപ്പെടുത്തുവാനും...<br />ബാല്യത്തില്‍,ഞാന്‍ കളിപ്പാട്ടമിഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നൂ..<br />കൌമാരത്തില്‍,കൂട്ടുകാരെയിഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നൂ..<br />യൌവ്വനത്തില്‍, പ്രണയത്തെയും....<br />പിന്നെകാലാകാലങ്ങളില്‍<br />ഞാന്‍ മോഹിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നൂ..<br />ഓരോഭാവത്തിലും,രൂപത്തിലും..<br />എന്റെപ്രണയം സ്നേഹത്തിന്റെ<br />വില അറിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നൂ...<br />എന്നില്‍കാലം മാറ്റംവരുത്തുമ്പോള്‍.<br />ചിന്തയില്‍മാറ്റംവരുന്നൂ...<br />രൂപത്തില്‍മാറ്റംവരുന്നൂ..<br />വിചാരങ്ങളിലും,വികാരങ്ങളിലും<br />ഒരിക്കലും മാറ്റംവരുന്നില്ലാ..<br />അതില്‍മാത്രം കാലമെന്നമഹാസംവിധായകന്‍<br />ഒരുവിട്ടുവീഴ്ചയുംചെയ്യുന്നില്ലാ<br />പാവം ഞാനാകുന്ന നടി,എന്നുമഭിനയത്തില്‍..<br />പരാജയപ്പെട്ട ഒരുനടിമാത്രം......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-4732941521542853067?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-55349089081351415412008-05-27T03:58:00.000-07:002008-05-27T04:11:41.953-07:00പ്രണയതീരത്തുനിന്നുഞാന്‍,<br />മടങ്ങിപ്പോന്നത്..<br />മനസ്സിന്റെ ഉഷ്ണവനത്തിലേയ്ക്കാണ്..<br />ഒന്നുമില്ലാത്ത ഈലോകത്തിന്റെ,<br />തനത് സ്വഭാവംചൂടുമാത്രമാണെന്ന്,<br />ഇപ്പോഴറിയുന്നൂ..<br />മനസ്സിലുള്ളതെല്ലാം,<br />നമ്മുടെഅവകാശങ്ങളുടെ,<br />പട്ടികയില്‍ ഇടംതേടുമെന്ന്,<br />നാം വ്യാമോഹിക്കുന്നൂ...<br />നമ്മള്‍ ശൂന്യരാണ്..<br />ആരോടും സ്നേഹമില്ലാത്തവര്‍..<br />ജനിതകമായുംനമ്മള്‍ശൂന്യരാണു....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5534908908135141541?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-73011158629113188522008-05-26T03:07:00.000-07:002008-05-26T03:21:43.254-07:00ഞാന്‍,ചിലപാട്ടുകള്‍ പാടി.<br />പക്ഷേ..അതാരുംകേട്ടില്ലാ..<br />അതാര്‍ക്കുംകേള്‍ക്കാനുള്ളതായിരുന്നില്ലാ...<br />പാട്ടുകളെന്നുഞാന്‍വിളിച്ചതെല്ലാം,<br />നിലവിളികളായിമാറുകയായിരുന്നൂ..<br />ഏതുരാഗവും,ഞാന്‍ ആലപിക്കുന്നതോടെ,<br />വിലാപമായിമാറി..<br />എന്നിട്ടും എന്നെ,<br />പാട്ടുകാരിയെന്ന് പലരുംവിളിക്കുന്നു...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-7301115862911318852?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-23309335008797682642008-03-30T02:10:00.000-07:002008-11-13T03:02:37.719-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R-9Z-tCjurI/AAAAAAAAAbQ/kqaKn8MDfIQ/s1600-h/EikVerwoldeDikkeBoom92-150.jpg"><span style="font-size:130%;color:#003300;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183460629903817394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R-9Z-tCjurI/AAAAAAAAAbQ/kqaKn8MDfIQ/s400/EikVerwoldeDikkeBoom92-150.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;color:#003300;"><br /></span><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R-9ZwNCjuqI/AAAAAAAAAbI/QfUecxtNK6U/s1600-h/treee.jpg"></a><br /><br /><div><span style="font-size:130%;color:#003300;">ഉണങ്ങാന്‍ കഴിയാത്തൊരു വ്രക്ഷത്തലപ്പും,<br />ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയാത്തൊരു മനുഷ്യ മനസ്സും,<br />ഏതാണ്ടു ഒന്നുപോലെ...<br />വറ്റിവരണ്ട ഭൂമിയില്‍ നിന്നും അപ്രത്യക്ഷ<br />മാവാനുള്ളൊരു ആത്മാഭിലാഷം,<br />ആത്മാര്‍ത്ഥമായി വ്രക്ഷം അനുഭവിക്കുന്നു.<br />ശിഖരങ്ങള്‍ വിടര്‍ത്തി അന്തരീക്ഷത്തില്‍<br />സകല ചിന്തകളെയും വിരിയിച്ചു നിന്നകാലം..<br />ഓര്‍ത്തെടുക്കുവാന്‍ പറ്റാത്തവിധം<br />നീണ്ടു പോയിരിക്കുന്നൂ..<br />കഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നൂ..<br />ശാഖോപശാഖകളായ് ശിഖരങ്ങളായ്,<br />സ്വന്തം അസ്തിത്വം അന്യരിലേയ്ക്കു<br />വ്യാപിച്ചു വിസ്ത്‌റിതിയിലേക്ക് നിന്നിട്ടെന്തു കാര്യം?<br />വിസ്മ്‌റിതിയിലാവുന്നതു അതിലും നല്ലതല്ലേ?<br />രാത്രിയുടെ ഇരുണ്ട യാമങ്ങളില്‍, തലകീഴായി കിടക്കാന്‍ വരുന്ന വവ്വാലുകളെ,<br />കാണുമ്പോള്‍ മാത്രമെങ്കിലും അല്പം സമാധാനം<br />തോന്നിപ്പോകുന്നൂ.. തന്നെപ്പോലെ അന്യരോടു മൌനവെല്ലുവിളിയുമായീ, പ്രതിക്ഷേധവുമായീ, എത്രയോകാലം പിന്നിട്ടു പോയിരിക്കുന്നൂ...<br />അവരും...<br />ആത്മരോഷത്തിന്റെ നെടുവീര്‍പ്പുകളുയര്‍ത്തുന്ന<br />തന്നെപ്പോലെ, ഇനിയും അനവധി പീഡിത ജന്മങ്ങള്‍,<br />പാഴ്ജന്മങ്ങളായീ ,<br />തിരിച്ചറിവിന്റെ ,തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളെ,<br />തിരിച്ചറിയാന്‍,തിടുക്കം കൂട്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരിക്കും<br />അല്ലേ? </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-2330933500879768264?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-14723842681396943322008-03-24T04:18:00.000-07:002008-11-13T03:02:37.926-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R-eR69CjulI/AAAAAAAAAac/az5w3S6PqPg/s1600-h/spring1.jpg"><span style="font-size:130%;color:#993399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181270338316778066" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R-eR69CjulI/AAAAAAAAAac/az5w3S6PqPg/s400/spring1.jpg" border="0" /></span></a><span style="font-size:130%;color:#993399;"> </span><br /><span style="font-size:130%;color:#993399;">വര്‍ഷങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്നാലും,</span> <div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാലം മാറി മാറി പുണര്‍ന്നാലും,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">അറിയാന്‍ കഴിയാത്തത്,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;"> മനസ്സിനെ മാത്രമാണ്.</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">മാനവ വേഷം കെട്ടി,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">രാക്ഷസരൂപം കാട്ടുന്ന,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">മനോധര്‍മ്മമില്ലാത്ത മനസാക്ഷിയുടെ,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">മനക്കണക്കുകള്‍ മാത്രം മാറാതെ മന്ത്രിക്കുന്ന,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">മധുരമില്ലാത്ത മമതയാണ് മനസ്സിനു സ്വന്തം!</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">സ്നേഹം എന്നും മുന്നില്‍ മുട്ടു കുത്തുന്നു,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">സ്നേഹിതയാണോ,യെന്ന് അറിയാതെ തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">സ്നേഹത്തില്‍ കാപട്യം കാണിക്കാതെ,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">കദനം വിതറാതെ, കനകം മോഹിക്കാതെ,</span></div><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാമുകിയാകാതെ,<br /></span><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാലാകാലങ്ങളില്‍ കരകാണാക്കടലിലെ,</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">കാണാക്കയങ്ങളിലേയ്ക്കു കാലെടുത്ത് വയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു.....</span></div><div><span style="font-size:130%;color:#993399;">അറിഞ്ഞും, അറിയാതെയും വിടപറയുകയും ചെയ്യുന്നു!</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-1472384268139694332?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-66403529410599957072008-03-17T03:38:00.000-07:002008-11-13T03:02:38.186-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R95PoR3U93I/AAAAAAAAAaE/-m20nKMaBnM/s1600-h/rain_1.jpg"><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178664174931474290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R95PoR3U93I/AAAAAAAAAaE/-m20nKMaBnM/s400/rain_1.jpg" border="0" /></em></span></a><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em><br /></em></span><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>തോരാത്ത മഴ പെയ്ത ഒരു സന്ധ്യയില്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>തളം കെട്ടി നിന്ന വെള്ളം,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>തെളിനീരായ് ഒഴുകാന്‍ മടിച്ചു നിന്നപ്പോള്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>കലങ്ങിയ വെള്ളത്തില്‍, </em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>മുറ്റത്തു കണ്ട നിഴലുകളില്‍</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഒന്നിനും ഒരു തെളിമ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നില്ല.</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>മഴ വീണ്ടും വീണ്ടും പെയ്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>അഗാധത ജനിപ്പിച്ച ഒരു തടാകം പോലെ,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>എങ്ങോട്ടു പായും? നാലുവശവും ഓളങ്ങള്‍ സ്രഷ്ടിച്ച്,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>അവള്‍ തന്നില്‍ തന്നെ വിലയിക്കുന്നത് പോലെ...</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>എന്നിട്ടും,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ആ വെള്ളത്തില്‍ അവള്‍ പലതിനെയും ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>പിടഞ്ഞു വീണ ഉറുമ്പുകള്‍,<br />പൊഴിഞ്ഞു വീണ മാമ്പൂക്കള്‍, </em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>കാലം തികയാതെ നിലത്തെത്തിയ തളിരിലകള്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>കാലം തികഞ്ഞ് ജീവിതം മടുത്ത കരിയിലകള്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>പിന്നെ, ഭൂമിയില്‍ അലിഞ്ഞു തീരാന്‍ ഉറച്ച് എത്തിയ മണ്‍കട്ടകള്‍</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>അങ്ങനെ പലതും ....</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഞാനും നോക്കിയിരുന്നു!</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ആ കണ്ണീര്‍ തടാകം വറ്റിക്കാണുവാന്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>കുത്തൊഴുക്കിന്‍ പ്രവാഹം നിലക്കുവാന്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>അതെല്ലാം നിലച്ചാലും, </em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>നിലക്കാത്ത ഒരു ഇരമ്പല്‍,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഒരു പ്രവാഹമായി എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും പെയ്തിറങ്ങുന്നത്,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഏത് കയത്തിലായിരിക്കും ചെന്ന് ചേരുക?</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ആ പുഴയില്‍ ഞാനാരെയാണ്,<br />രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കേണ്ടത്?</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ആരുടെ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെയാണ് സഫലീകരിക്കേണ്ടത്?</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ആര്‍ക്കാണ് അഭയം കൊടുക്കേണ്ടത്?</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഉത്തരം ഇല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങളെ എന്റെ നോവുകളില്‍ നിന്നും,</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>ഊറി വരുന്ന കണ്ണീരുകൊണ്ടു തന്നെ കഴുകി കളയുവാന്‍ ശ്രമിച്ചു, കൊണ്ടേയിരുന്നു...</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>കണ്ണിര്‍ വറ്റുവോളവും....</em></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#003333;"><em>മനസ്സാക്ഷി ഉള്ളിടത്തോളം കാലവും.....</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-6640352941059995707?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-76870201632956125512008-03-08T01:53:00.000-08:002008-11-13T03:02:38.567-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R9JwmR3U9yI/AAAAAAAAAZc/Xr2-Rz7MhoA/s1600-h/blood.jpg"><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175322724734924578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R9JwmR3U9yI/AAAAAAAAAZc/Xr2-Rz7MhoA/s400/blood.jpg" border="0" /></span></em></a><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><br /></span></em><br /><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കണ്ണുകളില്‍തീക്കനല്‍ പോലെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തിളക്കവുമായീ...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">യുവത്വം..വീടുകള്‍വെടിഞ്ഞ്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ഏതോ..അജ്ഞാത, ആഭിചാരപ്രവര്‍ത്തകന്റെ...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ആജ്ഞാഗീതം കേട്ട അനുസരണക്കുട്ടികളെപ്പോലെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ഒന്നിനു പുറകേ... ഒന്നായി നിരത്തുകളിലേയ്ക്കു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പ്രവഹിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നോക്കെത്താത്ത ദൂരത്തോളം, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അശാന്തിയുടെ വിഷപ്പുക ശ്വസിച്ച്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അന്ധരായവരെപ്പോലെ അവര്‍,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വേഗത്തില്‍ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ലക്ഷ്യബോധമില്ലാതെ പാഞ്ഞുകോണ്ടേയിരുന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വീടുകളില്‍ ശോകമണി മുഴക്കി,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വാഹനങ്ങളില്‍ മരണമണി മുഴക്കി,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">മനസ്സുകളില്‍ വിരഹമണി മുഴക്കി,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">മരണം കാമുകിയായും,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ഭാര്യയായുമൊക്കെ എത്തി യുവാക്കളെ </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അപഹരിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">എങ്ങും ഭീതിയുടെ കരാളസര്‍പ്പം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു....</span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അലമുറയിട്ട അന്തരീക്ഷത്തില്‍, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അമ്മമാരുടെ ദുഃഖം തളം കെട്ടികിടന്നു!!</span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അതില്‍ പേറ്റു നോവിന്റെ കനവും,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വേദനയും ഞാന്‍ കണ്ടു...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നോവിന്റെ ദൈന്യതയില്‍ ഭാര്യമാര്‍</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തങ്ങളുടെ വിധിയെയോര്‍ത്ത് കരഞ്ഞു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നിറവയര്‍ ഒഴിഞ്ഞ് കിട്ടാന്‍ കാത്തിരുന്ന ഗര്‍ഭിണികള്‍,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ നിര്‍ഭാഗ്യത്തില്‍ അലറിക്കരഞ്ഞു...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പിച്ചവയ്ക്കുന്ന ബാല്യം...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അര്‍ത്ഥം അറിയാതെ, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കൌതുകത്തോടെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അച്ഛന്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അമ്മാവന്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">സഹോദരന്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അന്തിമ ചുംബനം നല്‍കി നോക്കി നിന്നു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നനഞ്ഞ കണ്‍പീലികളോടെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കാഴ്ച്ച മങ്ങിയ മുത്തശ്ശിമാര്‍,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തങ്ങളുടെ കാലത്തിന്റെ വിധിയില്‍</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പരിതപിച്ചു, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നിശബ്ദരായി മൂലകളില്‍ പട്ടിണി കിടന്നു.....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നിരന്നു കിടന്ന ശവശരീരങ്ങള്‍ നോക്കി,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നാടും നാട്ടുകാരും തങ്ങളുടെ രക്തതുടുപ്പുകളുടെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">നിര്‍ഭാഗ്യത്തില്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പേമാരിയേയും... </span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കൂരിരുട്ടിനേയും...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വകവയ്ക്കാതെ ഭൂമിയുടെ ദുഃഖം,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തിരിച്ചു വരാനാകാത്ത</span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തിരിച്ചു തരാനാകാത്ത,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">യൌവ്വനത്തെയോര്‍ത്ത് കരഞ്ഞ്, കരഞ്ഞ്....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അകലങ്ങിലേയ്ക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടേയിരുന്നു...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">അവള്‍,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വിഷണ്ണയായി...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വിരഹിയായി...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വിഷാദയായി...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">വേപഥുഗാത്രയായി....</span></em><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">യൌവ്വന സ്വപ്നങ്ങളെ തെരഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">യൌവ്വന തിളക്കത്തെ ഓര്‍ത്തു കൊണ്ടേയിരുന്നു...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">യൌവ്വനചിന്തകളിലെ, ചിന്താശൂന്യതയെ അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു....</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-7687020163295612551?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-84937174163917400392008-02-27T01:51:00.000-08:002008-11-13T03:02:38.681-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R8U59Ls-BMI/AAAAAAAAAYs/kJwVI1BQZOk/s1600-h/fast-flowing-river-~-1770476.jpg"><em><span style="font-size:130%;color:#000099;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171603470381089986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R8U59Ls-BMI/AAAAAAAAAYs/kJwVI1BQZOk/s400/fast-flowing-river-~-1770476.jpg" border="0" /></span></em></a><em><span style="font-size:130%;color:#000099;"><br /></span></em><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">കോരിച്ചൊരിയുന്ന,മഴയിലും ഞാന്‍ വിയര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നൂ..</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">എന്റെ ചുറ്റും,ചൂടുവ്യാപിക്കുന്നതുപോലെ....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">നീറുന്ന,മനസ്സിന്റെ വേദന പങ്കുവയ്ക്കാന്‍ ആരുമില്ലാതെ,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഞാന്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ തന്നെ അവയെ സംസ്ക്കരിച്ചു</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഒരോ കാറ്റ് വീശുമ്പോഴും അവയിലെ ഭസ്മം കാറ്റില്‍ പറന്ന്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">എന്റെ പുറത്ത് പൊഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">കണ്ണുകള്‍ കലങ്ങാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">തെളിനീര്‍ നോക്കിനടന്നു....</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">തെളിനീരില്‍ കണ്ണ് കഴുകാന്‍ ഞാനാഗ്രഹിച്ചു<br />ദുഃഖം ആ വെള്ളത്തില്‍ അലിഞ്ഞു പോകുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതി.</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">പക്ഷെ തെളിനീര്‍ എന്റെ കണ്ണുനീരിനോട് ചേര്‍ന്ന്, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">കലങ്ങിയവെള്ളമായി ഒഴുകിത്തുടങ്ങി...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">എന്തേ ഇത്ര ദുഃഖം?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഇളം കാറ്റ് എന്നോട് ചോദിച്ചു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഉത്തരമില്ലാതിരുന്നു എനിക്ക്..</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ശ്മശാനങ്ങളിലും, ദുഃഖിതരിലും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളിലും,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">തഴുകിത്തളര്‍ന്നു വന്ന നിനക്ക് ദുഃഖമില്ലേ?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഞാന്‍ അതിശയത്തോടെ ചോദിച്ചു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">അവളും കരഞ്ഞു തുടങ്ങി.</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ശരിയാണ്, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഒരു കൂട്ടു കിട്ടാതെ, ഒന്നു മിണ്ടാതെ, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഞാന്‍ ദുഃഖം ഒളിപ്പിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">ഇനി വയ്യ ...</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#000099;">അവള്‍ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരഞ്ഞു തുടങ്ങി.....</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-8493717416391740039?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>SreeDeviNair.ശ്രീരാഗംhttp://www.blogger.com/profile/02930403308709282130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7521177952921118326.post-55501113907488802442008-02-24T02:01:00.000-08:002008-11-13T03:02:38.936-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R8FJOLs-BLI/AAAAAAAAAYk/j03-CS0BBoQ/s1600-h/FrankU060500083.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170494355206440114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_6USFLBaSui8/R8FJOLs-BLI/AAAAAAAAAYk/j03-CS0BBoQ/s400/FrankU060500083.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ചായം കലര്‍ത്തി വരച്ചതെല്ലാം,</span></em></div><div><span style="color:#00cccc;"><em><span style="font-size:130%;">പേടിപ്പിക്കുന്ന രൂപങ്ങളായി</span></em> </span><br /></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">കാന്‍വാസില്‍നിറയുകയാണ്!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">സുന്ദരമാക്കാന്‍‍ശ്രമിച്ചപ്പോഴെല്ലാം</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പിശാചുക്കള്‍ബ്രഷിലൂടെ</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ഒലിച്ചിറങ്ങി ക്കൊണ്ടിരുന്നു!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്ക് പിന്നിലൊളിച്ചിരുന്ന</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ലോകത്തെ വിക്‌റതമാക്കുന്നതാരാണ്?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">വര്‍ണ്ണങ്ങളേതെങ്കിലും ഭീകരയാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന്റെ</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പിന്മുറക്കാരോ, പ്രതിനിധികളോ?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ജീവനില്‍നിറം പിടിക്കാതിരിക്കാന്‍</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ഞാന്‍ബ്രഷ് കഴുകി സൂക്ഷിച്ചു.</span></em></div><div><span style="color:#00cccc;"><em><span style="font-size:130%;">മനുഷ്യവികാരങ്ങള്‍ക്ക് </span></em><br /></span></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പച്ചനിറം ഉണ്ടോ?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പ്രക്‌റ്തി പച്ചയാണോ?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പ്രക്‌റ്തിയുടെ പച്ചയും</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">വേഷ പ്രച്‌ഛന്നതയാണോ?</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ചായം തേച്ച മുഖങ്ങളില്‍,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">പൊള്ളയായ വികാരങ്ങള്‍</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">കാണാന്‍ പ്രയാസപ്പെടേണ്ടിവന്നില്ല.</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ജീവന്റെ ചിത്രം വരയ്ക്കാന്‍</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">വര്‍ണ്ണം ഒന്നുമെടുക്കാതിരിക്കാം!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">കാന്‍വാസില്‍ വിരിഞ്ഞത്,</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ശൂന്യതയുടെ അവ്യക്തരൂപങ്ങള്‍!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">മുഖംമൂടി ദൂരെയെറിയുന്ന, </span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">ആത്മാവിനെ തേടുന്നത്</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">എപ്പോഴും സാഹസികമാണ്!</span></em></div><div><em><span style="font-size:130%;color:#00cccc;">രസാനുഭൂതിയുടെ സാഹസികത!</span></em></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7521177952921118326-5550111390748880244?l=sree-orukadankkadha.blogspot.com' alt='' /></div>